ျမတ္ဗုဒၶ၏ သာသနာျပဳလမ္းစဥ္မ်ား

သာသနာျပဳရဟန္းေတာ္မ်ားအေနျဖင့္ လူဆုိး လူေကာင္း ၊ ဆင္းရဲ ၊ခ်မ္းသာ ၊ အျဖဴ အမဲ မခြဲျခားပဲ သတၱဝါမ်ား အက်ုိးစီးပြားကုိ ေဆာင္ရြက္သင့္ပါသည္။
------------------------------------------------

ျမတ္စြာဘုရာလက္ထက္က သာဝတၳိျပည္ ပေရာဟိတ္အမတ္၏သား တကၠသို္လ္ေက်ာင္းသား လူငယ္ အဂၤုလိမာဆုိေသာ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ရွိခဲ့သည္။
သူသည္ ရုိးသား၊ ႀကဳိးစား ေျဖာင့္မတ္၍ ဆရာႏွင့္ဆရာကေတာ္တုိ႔၏ လြန္စြာ ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏုိ္းျခင္းကုိ ခံရသူျဖစ္သည္။

သုိ႔ေသာ္လည္း မနာလုိ ဝန္တုိတတ္ေသာ အျခားေက်ာင္းသားတုိ႔က  တုိက္ၾကေသာေၾကာင့္ ဆရာႏွင့္ဆရာ ကေတာ္တုိ႔ အထင္မွားျခင္းကုိ ခံရေလသည္။  ထုိ႕ေၾကာင့္  သူမ်ားသတ္၍ ေသေစလုိေသာ ဆရာႀကီးသည္ အဂၤုလိမာလအား  လူတစ္ေထာင္သက္ႏုိင္မွ ပညာအက်ဳိးေမးမည္း” ဟု ေျပာဆုိေစခုိင္းေလသည္။

သူသည္ သာဝတၳိနယ္တစ္ဝုိင္မွာ ေတာပုန္းဓာျပလုပ္၍ ေတာသုိ႔ လာသူ လူမ်ားကုိသတ္ကာ လူတစ္ေယာက္လွ်င္ လက္တစ္ေခ်ာင္းၾကျဖတ္၍ ပန္းလုိ ကုံထားေသာေၾကာင့္ “ အဂၤုလိမာလ” ဟု ထင္ရွားသည္။

တစ္ေထာင္ျပည့္ဖုိ႔ တစ္ေယာက္သာ လုိေသာေန႔၌ သားကုိ ေတာင္းပန္ရန္ထြက္ေသာ မိခင္ကုိပင္ သတ္မည္ဟု ၾကံရြယ္ေနေသာ အဂၤုလိမာလကုိ ျမတ္ဗုဒၶဥာဏ္ေတာ္၌ ျမင္ေတာ္မူ၍  ႀကဳိတင္ကာကြယ္ရန္ အဂၤုလိမာရွိရာသုိ႕  ျမတ္ဗုဒၶႂကြေတာ္မူေလသည္။

အဂၤုလိမာလသည္ ၊ေဒါသအေမွာင္၊ ေမာဟအေမွာင္ဖုံးေန၍  ဗုဒၶကုိပင္ ကယ္တယ္မည့္သူဟု မျမင္ႏုိင္ဘဲ  သတ္ဖုိ႕လုိက္ေလေတာ့သည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ျမတ္ဗုဒၶတန္ခုိးေၾကာင့္  လုိက္၍ မမွီပါ။
 ထုိအခါ အဂၤုလိမာလက .. ေဟ.. မေျပးနဲ႔ ရပ္ ဟု ေဒါသမာန္ႏွင့္ ေနာက္ကလုိက္ေတာ့၏
ဗုဒၶက..  ‘အဂုၤလိမာလ … ၊ ငါမေျပဘူး ရပ္ေနတာ.. ေျပေနတာက မင္း ဟု ေျပာလုိက္၏’
ထိုအခါ အဂၤုလိမာလက ျမတ္ဗုဒၶအား မုသာဝါဒျဖင့္ စြတ္စြဲလုိ၍  .. ‘အသင္က မေျပးဘူး ရပ္ေနတယ္ဆိုတာ ဘာကုိဆုိလုိတာလဲ’ ဟု ေမးခြန္းထုတ္၏
ဒငါက  မေျပးဘူး ရပ္ေနတယ္ဆုိတာက ငါ့သႏၲာန္က ေလာဘ၊ေဒါသ၊ေမာဟေတြ ၊
 မရွိေတာ့၍ ၊ငါက မေျပးဘူး ရပ္ေနသူ’ ဟု ဆုိျခင္းျဖစ္၏။

သင္က ေျပးေနသူ ဟု ဆုိျခင္းမွာ…
သင့္သ႑ာန္မွာ ေလာဘ၊ေဒါသ၊ေမာဟေတြ ရွိေနေသး၍ ..၊ေျပးေနသူ ဟု ဆုိျခင္းျဖစ္၏ ဟု
တရားေဟာၾကား ရာ ေနာက္ဆုံးတြင္ တရားထူးရ၍ ၊ ရဟန္းျပဳေလသည္။
က်မ္းညႊန္း ၊ဗုဒၶဝင္

ဒီပကၤရာဗုဒၶဝင္

၄။ ဒီပကၤရာ ဗုဒၶ၀င္

သရဏကၤရာဘုရား ပရိနိဗၺာန္စံလြန္ေတာ္မူၿပီးေနာက္

ဘုရားေလးဆူ ပြင့္ေတာ္မူရာ ထိုသာရမ႑ကမၻာ၌ပင္ လူတုိ႔၏ အသက္တမ္း၊ အႏွစ္ကိုး ေသာင္းတမ္းမွ တျဖည္းျဖည္း ဆုတ္ယုတ္၍ ဆယ္ႏွစ္သက္တမ္း၊ ထိုမွတစ္ဖန္ တိုးတက္ျပန္ရာ အသေခ်ၤယ်တမ္း၊ ထိုအသေခ်ၤ ယ်တမ္းမွ တစ္ဖန္ ဆုတ္ယုတ္ျပန္ရာ အႏွစ္တစ္သိန္းတမ္းသို႔ ေရာက္ေလလွ်င္ ဒီပကၤရာ ဘုရားရွင္ပြင့္ေတာ္မူခဲ့သည္။

ဒီပကၤရာဘုရားအေလာင္းေတာ္ ဖြားျမင္ေတာ္မူျခင္း

ဒီပကၤရာဘုရား အေလာင္းေတာ္သည္ ပါရမီေတာ္တို႔ကို ျဖည့္က်င့္ေတာ္ မူၿပီးသည္၏ အဆံုး၌ အေလာင္းေတာ္တို႔၏ ဓမၼတာအတိုင္း တုသိတာ နတ္ျပည္၌ စံေနေတာ္မူခဲ့သည္။ ထိုသို႔စံေနေတာ္မူစဥ္ နတ္ျဗဟၼာတို႔က အေလာင္းေတာ္နတ္သားအား ဘံုသံုးပါးတြင္ ဘုရားျဖစ္ရန္ အခ်ိန္တန္ၿပီ ျဖစ္၍ လူ႔ျပည္သို႔ ဆင္းသက္ကာ ပဋိသေႏၶ ေနေတာ္မူပါရန္ ေတာင္းပန္ခဲ့ၾက ကုန္၏။ အေလာင္းေတာ္သည္ နတ္ျဗဟၼာတို႔၏ ေတာင္းပန္မႈကို လက္ခံ ေတာ္မူၿပီးေနာက္ တုသိတာနတ္ျပည္မွ စုေတ၍ လူ႔ျပည္ ရမၼာ၀တီၿမဳိ႕ေတာ္၊ သုေဒ၀မင္းႀကီး၏ ေတာင္ညာစံေဒ၀ီ အဂၢမေဟသီ သုေမဓာမိဖုရားေခါင္ ႀကီး၏ သန္႔ရွင္းသိုက္ၿမိဳက္ ၀မ္းၾကာတိုက္၌ ပဋိသေႏၶ တည္ေနေတာ္မူခဲ့သည္။ ဆယ္လျပည့္ေျမာက္ အခ်ိန္ေရာက္ေသာအခါ မယ္ေတာ္ မိဖုရားႀကီးမွ သားေတာ္ အေလာင္းမင္းသားကုိ ဖြားျမင္ေတာ္မူခဲ့၏။ အေလာင္းေတာ္ မင္းသားကို ဒီပကၤရာမင္းသားဟု အမည္မွည့္ေခၚခဲ့ၾကကုန္၏။ ဒီပကၤရာ အေလာင္းေတာ္မင္းသား ပဋိသေႏၶ ေနေတာ္မူေသာအခါ၊ ဖြားျမင္ေတာ္မူ ေသာအခါတို႔၌ ပုဗၺနိမိတ္ႀကီးမ်ား ထင္ခဲ့သည့္အျပင္ အေလာင္းေတာ္ဟူသမွ် တို႔၌ ျဖစ္ေပၚေလ့ရွိသည့္အတိုင္း အ့ံၾသဖြယ္ရာမ်ား ျဖစ္ေပၚခဲ့ၾကကုန္၏။

ထီးနန္းစိုးစံေတာ္မူျခင္း

ဒီပကၤရာ အေလာင္းမင္းသားသည္ အရြယ္ေတာ္ေရာက္ေသာအခါ ပဒုမာမင္းသမီးႏွင့္ ေရႊလက္ထပ္၍ နန္းရပ္ထီးျဖဴ စိုးစံေတာ္မူခဲ့သည္။ ႏွစ္ေပါင္းတစ္ေသာင္းတို႔ ပတ္လံုး ဟံသ ဟသၤာ ေရႊနန္းေဆာင္၊ ေကာÍၥႀကိဳးၾကာ ေရႊနန္းေဆာင္၊ မယူရ ဥေဒါင္း ေရႊနန္းေဆာင္၊ နန္းျပာသာဒ္သံုးေဆာင္တို႔မွ ေမာင္းမမိႆံ သံုးသိန္းတို႔၏ ေဖ်ာ္ေျဖလုပ္ေကြၽးျခင္းကို ခံယူလ်က္ မင္း စည္းစိမ္ကို ခံစားေတာ္မူခဲ့သည္။ အေလာင္းမင္းသား၏ သားေတာ္မွာ ဥသဘကၡႏၶမင္းသား ျဖစ္ခဲ့၏။

ေတာထြက္ေတာ္မူျခင္း

အေလာင္းေတာ္ဒီပကၤရာမင္းသားသည္ အေ>ခအရံတို႔ႏွင့္တကြ ေရႊနန္း သံုးေဆာင္တြင္ မင္းစည္းစိမ္ကို ခံစားေနစဥ္ ဥယ်ာဥ္ကစားရန္ ထြက္ေတာ္ မူေသာအခါ သူအို၊ သူနာ၊ သူေသ၊ ရဟန္း-ဟူေသာ နတ္တမန္နိမိတ္ႀကီး ေလးပါးတို႔ကို ျမင္ေတာ္မူ၍ သံေ၀ဂျဖစ္ခဲ့ၿပီး ရမၼာ၀တီၿမဳိ႕ေတာ္သို႔ ျပန္၀င္ေတာ္မူခဲ့သည္။ တစ္ဖန္ အေလာင္းေတာ္မင္းသားသည္ ဥယ်ာဥ္ ကစားရန္ ထြက္ေတာ္မူလိုျပန္သည္။ ၀ိသၾကံဳနတ္သားသည္ ဒီပကၤရာ အေလာင္းေတာ္ မင္းသားအား အ၀တ္တန္ဆာမ်ားကို လာေရာက္ဆင္ယင္ ေပးခဲ့သည္။ အေလာင္းေတာ္ မင္းသားသည္ ဆင္ေပါင္း ရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္ ျခံရံလ်က္ စီးေတာ္ဆင္၌ တက္စီး၍ မ်ားစြားေသာ စစ္သည္ဗိုလ္ပါ အျခံအရံ ႏွင့္ဥယ်ာဥ္ေတာ္သို႔ ထြက္ခဲ့ျပန္သည္။ ဥယ်ာဥ္ေတာ္သို႔ ေရာက္ေသာအခါ စီးေတာ္ဆင္မွ ဆင္းသက္၍ ဥယ်ာဥ္ေတာ္အတြင္း လွည့္လည္႐ႈစားၿပီးေနာက္ ေအးျမႏွစ္သက္ဖြယ္ေကာင္းေသာ ေက်ာက္ဖ်ာထက္၌ ထိုင္ေတာ္မူခဲ့သည္။ အေလာင္းေတာ္ မင္းသားသည္ ေက်ာက္ဖ်ာထက္၌ ထိုင္ေနစဥ္ ရဟန္းျပဳရန္ စိတ္အၾကံျဖစ္ခဲ့၏။

ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူျခင္း

ထိုအခါ သုဒၶါ၀ါသဘံုမွ ရဟႏၲာျဗဟၼာႀကီးသည္ ပရိကၡရာရွစ္ပါးကို ေဆာင္ယူခဲ့၍ အေလာင္းေတာ္၏ မ်က္ေမွာက္ ျမင္ေလာက္ရာအရပ္၌ ထားေလလွ်င္ ရဟန္း၏ အသံုးအေဆာင္မ်ား ျဖစ္ေၾကာင္း သိခဲ့ရ၏။ ပရိကၡရာ ရွစ္ပါးကို ယူလ်က္ မင္း၀တ္တန္ဆာတို႔ကို ခြၽတ္ကာ လက္သံုးေတာ္ သန္လ်က္ျဖင့္ ဆံေတာ္ကိုပယ္ၿပီး ရဟန္းျပဳခဲ့ေလသည္။ အေလာင္းေတာ္မင္းသား ရဟန္းျပဳေတာ္မူေၾကာင္း သတင္းစကား ၾကားသိကုန္ေသာ လူအေပါင္း တို႔သည္ အေလာင္းေတာ္မင္းသားကို အတုလိုက္ကာ ရဟန္းျပဳ ခဲ့ၾကကုန္၏။ အေလာင္းေတာ္ သည္ ထိုရဟန္းမ်ားႏွင့္အတူ ေတာတြင္း၌ ဆယ္လတို႔ပတ္လံုး ဒုကၠရစရိယာေခၚ ျပဳႏိုင္ခဲေသာ အက်င့္ေတာ္ျမတ္ကို က်င့္ေတာ္မူ၍ ေညာင္ၾကတ္ပင္ရင္း၌ ငါးဆယ့္သံုးေတာင္ပမာဏရွိေသာ အပရာဇိတပလ’င္ေတာ္၀ယ္ ေလာကသံုးပါး၌ အတုမရွိေသာ ဘုရားအျဖစ္သိူ႔ ေရာက္ေတာ္ မူခဲ့သည္။

ဓမၼစၾကာတရားဦး ေဟာေတာ္မူျခင္း

ဒီပကၤရာဘုရားရွင္သည္ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူၿပီးေနာက္ မဟာေဗာဓိ ေညာင္ၾကတ္ပင္အနီးမွာပင္ သတၱသတၱာဟ-ေလးဆယ့္ကိုးရက္ စံေနေတာ္ မူခဲ့သည္။ အ႒မသတၱာဟသို႔ ေရာက္ေသာအခါ တရားေဟာရန္ ျဗဟၼာမင္း၏ ေတာင္းပန္မႈကို ၀န္ခံေတာ္မူၿပီး၍ သုနႏၵာရာမအရပ္ အသေရရွိေသာ ေက်ာင္းေတာ္၌ ဓမၼစၾကာတရားဦးကို ေဟာေတာ္မူခဲ့သည္။ ကုေဋတစ္ရာေသာ လူနတ္ျဗဟၼာသတၱ၀ါတို႔ သစၥာေလးပါးကို ထိုးထြင္းသိျမင္ခဲ့ၾကကုန္၏။

ေဒသစာရီ လွည့္လည္ေတာ္မူျခင္း

ဒီပကၤရာ ဘုရားရွင္သည္ ဓမၼစၾကာတရားဦး ေဟာေတာ္မူၿပီးေနာက္ သတၱ၀ါတို႔၏အက်ဳိးငွာ ေဒသစာရီ လွည့္လည္ေတာ္မူလ်က္ ရမၼာ၀တီျပည္သို႔ ေရာက္ကာ သုဒႆနေက်ာင္းေတာ္၌ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူခဲ့၏။ ရမၼာ၀တီ ျပည္သူျပည္သားတို႔က ေနာက္ပါသံဃာမ်ားႏွင့္တကြေသာ ဘုရားရွင္ကို ဆြမ္းလုပ္ေကြၽးၿပီးလွ်င္ ထိုဒီပကၤရာ ဘုရားရွင္အား ကိုးကြယ္ရာဟု ဆည္းကပ္ ခဲ့ၾကကုန္၏။ ဘုရားရွင္သည္ အခ်ဳ႕ိေသာ ပုဂၢိဳလ္ကို သရဏဂံု၌ တည္ေစခဲ့၏။ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္ကို ငါးပါးသီလတို႔၌ ျမဲေစခဲ့၏။ အခ်ဳိ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္ကို ဆယ္ပါးသီလ ေဆာက္တည္ ေစခဲ့၏။ အခ်ဳ႕ိေသာပုဂၢိဳလ္အား အရိယမဂ္ ေလးပါး၊ ဖိုလ္ေလးပါးတို႔ကို ေပးေတာ္မူခဲ့၏။ အခ်ဳ႕ိေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔အား အတုမရွိေသာ ပဋိသမၻိဒါတရား ေလးပါးတို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ ျမတ္ေသာ သမာပတ္ရွစ္ပါးတုိ႔ကိုလည္းေကာင္း၊ ၀ိဇၨာသံုးပါး၊ အဘိညာဥ္ေျခာက္ပါးတို႔ ကိုလည္းေကာင္း ေပးေတာ္မူကာ လူအေပါင္းကို ခ်ီးေျမႇာက္ေတာ္မူခဲ့၏။ ဘုရားရွင္သည္ ထိုနည္း အစီအစဥ္အားျဖင့္ လူအေပါင္းကို ဆံုးမေတာ္မူကာ ဘုရားရွင္၏ အဆံုးအမေၾကာင့္ ဘုရားရွင္၏ သာသနာေတာ္သည္ ပြင့္လင္း ထြန္းကားလာခဲ့သည္။ ျခေသၤ့မင္း၏ ေမးႏွင့္တူေသာ ေမးရွိေတာ္မူ၍ ႏြားလားဥသဘ၏ ပခံုးႏွင့္ တူေသာ ပခံုးရွိေတာ္မူေသာ ဒီပကၤရာဘုရားရွင္သည္ မ်ားစြာေသာ သတၱ၀ါ တို႔ကို ကယ္တင္ေတာ္မူကာ ဒုဂၢတိဘုံဘ၀မွ လြတ္ေျမာက္ ေစေတာ္မူခဲ့သည္။ ဘုရားရွင္သည္ သစၥာေလးပါးကို သိေစထိုက္ေသာ သတၱ၀ါကို ေရႊÓဏ္ေတာ္ ကြန္ရက္တြင္ ထင္ေတာ္မူလာက ယူဇနာတစ္သိန္း ကြာေ၀းေသာ အရပ္၌ တည္ေသာ ထိုသတၱ၀ါထံသို႔ တစ္ခဏခ်င္းျဖင့္ ခ်ဥ္းကပ္၍ ကယ္မ ေစာင့္ေရွာက္ေတာ္မူခဲ့သည္။

ေဂါတမဘုရားအေလာင္း ဗ်ာဒိတ္ခံျခင္း

တစ္ေန႔တြင္ ဒီပကၤရာ ဘုရားရွင္သည္ ေနာက္ပါရဟႏၲာ ေလးသိန္း ျခံရံလ်က္ ရမၼာ၀တီျပည္သုိ႔ <ကေတာ္မူလာခဲ့ရာ လမ္းခရီးတြင္ ေဂါတမဘုရား အေလာင္းသုေမဓာ ရွင္ရေသ့အား ]]ေနာက္လာမည့္ ဘဒၵကမၻာတြင္ ေဂါတမမည္ေသာ ဘုရားျဖစ္လတံ့}}ဟု ဗ်ာဒိတ္စကား >မက္ၾကားေတာ္ မူခဲ့သည္။ ဒီပကၤရာဘုရာရွင္သည္ ဗ်ာဒိတ္စကား >မက္ၾကားေတာ္မူၿပီးေနာက္ ဆြမ္းပင့္ရာ ဌာနသို႔ <ကေတာ္မူၿပီးလွ်င္ ရမၼာ၀တီျပည္သူတို႔၏ ဆြမ္းကို ဘုဥ္းေပး သံုးေဆာင္ေတာ္မူေနေသာအခါ သုေမဓာရွင္ရေသ့သည္ ပါရမီေတာ္တို႔ကို ဆင္ျခင္ ေတာ္မူခဲ့သျဖင့္ တရား၏တန္ခိုး အာႏုေဘာ္အားျဖင့္ ေျမႀကီးသည္ ျပင္းထန္စြာ တုန္လႈပ္ခဲ့ေလသည္။ ထုိသုိ႔ေျမလႈပ္သျဖင့္ ဆြမ္းေကြၽးေမြးေနသူ လူအေပါင္းတို႔သည္ ေၾကာက္ရြံ႕ၾက၍ ဒီပကၤရာဘုရားရွင္အား ေလွ်ာက္ထား ၾကရာ ]]ေၾကာက္ရြံ႕ဖြယ္မရွိ၊ သုေမဓာ ရွင္ရေသ့၏ တရားေတာ္ကို ဆင္ျခင္ျခင္းအတြက္ ေျမလႈပ္ျခင္း ျဖစ္သည္}}ဟု ေဟာေတာ္မူခဲ့၏။ လူအမ်ားတို႔သည္ သုေမဓာရွင္ရေသ့ထံသို႔ သြားကာ ေကာင္းခ်ီးေပးၾကကုန္၏။

ဒီပကၤရာဘုရားရွင္၏ တပည့္သာ၀ကမ်ား

ဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရား၏ (အဂၢသာ၀က) ျမတ္ေသာတပည့္ အစုံတို႔ကား အရွင္သုမဂၤလ မေထရ္ႏွင့္ အရွင္တိႆမေထရ္တို႔ ျဖစ္ၾကကုန္ၿပီး အရွင္သာဂတ မေထရ္ကား ဘုရားရွင္၏ အလုပ္အေကြၽးပင္ျဖစ္ခဲ့သည္။ အရွင္မ နႏၵာေထရီႏွင့္ အရွင္မ သုနႏၵာေထရီတို႔သည္ ဘုရားရွင္၏ (အဂၢသာ၀ိကာ) ျမတ္ေသာ တပည့္မ အစံုတို႔ျဖစ္ၾကကုန္၍ ဘုရားရွင္ပြင့္ေတာ္မူရာ ေဗာဓိပင္ကား ေညာင္ၾကတ္ပင္ျဖစ္ခဲ့၏။ အလုပ္အေကြၽးဒါယကာ (အဂၢ ဥပ႒ာက)တို႔ကား တပုႆႏွင့္ ဘလ’ိကတို႔ျဖစ္ကုန္၍ အလုပ္အေကြၽး ဒါယိကာမ(အဂၢဥပ႒ိကာ)တို႔သည္ သိရိမာႏွင့္ ေကာဏာတို႔ ျဖစ္ခဲ့ၾကသည္။ ဒီပကၤရာ ဘုရားရွင္၏ အရပ္ေတာ္မွာ အေတာင္ရွစ္ဆယ္ ျမင့္ေတာ္မူ၍ အလွ်ံတ၀င္း၀င္း ထြန္းလင္းေတာက္ပေသာ ဆီမီးတိုင္ႀကီးကဲ့သို႔ လည္းေကာင္း၊ ပင္လံုး ကြၽတ္ပြင့္ေသာ အင္ၾကင္းပင္ႀကီးကဲ့သို႔လည္းေကာင္း တင့္တယ္ေတာ္မူလွဘိ၏။ ဒီပကၤရာ ျမတ္စြာဘုရား၏ ေရာင္ျခည္ေတာ္သည္ ထက္၀န္းက်င္ တစ္ဆယ့္ႏွစ္ယူဇနာတိုင္ေအာင္ ပကတိ အလိုလိုပ်ံ႕ႏွံ႕၍ ထြန္းလင္း၏။ ထိုေရာင္ျခည္ေတာ္ကို တန္ခိုးေတာ္ျဖင့္ အထူးဖန္ဆင္းရျခင္း မရွိခဲ့ေပ။

(ဓမၼာဘိသမယ) တရားပြဲႀကီးမ်ား

ဒီပကၤရာ ဘုရားရွင္သည္ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူၿပီးေနာက္ သုနႏၵာရာမအရပ္ ျမတ္ေသာ ေက်ာင္းေတာ္၌ ဓမၼစၾကာတရားဦးကို ေဟာေတာ္မူေသာ တရားပြဲ သည္ ေရွးဦးစြာေသာ (ဓမၼာဘိသမယ) တရားပြဲႀကီး ျဖစ္ခဲ့သည္။ ထိုတရား ပြဲႀကီး၌ ကုေဋတစ္ရာေသာ လူနတ္ျဗဟၼာ သတၱ၀ါတို႔ သစၥာေလးပါး တရား သိျမင္ ကြၽတ္တမ္း၀င္ခဲ့ၾကကုန္၏။ တစ္ဖန္ ဒီပကၤရာ ဘုရားရွင္သည္ သားေတာ္ ဥသဘကၡႏၶမင္းသား၏ Óဏ္ရင့္က်က္ခ်ိန္ကို သိေတာ္မူ၍ သားေတာ္ကိုအမွဴးထားကာ တရားနာရန္ ေရာက္လာၾကကုန္ေသာ သတၱ၀ါတို႔အား ဆံုးမ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ေသာ တရားပြဲသည္ ဒုတိယအႀကိမ္ေျမာက္ (ဓမၼာဘိသမယ) တရားပြဲႀကီး ျဖစ္ခဲ့သည္။ ထိုတရားပြဲႀကီး၌ ကုေဋကိုးဆယ္ေသာ လူနတ္ျဗဟၼာသတၱ၀ါတို႔ သစၥာ ေလးပါး တရားသိျမင္ ကြၽတ္တမ္း၀င္ခဲ့ၾကကုန္၏။ ထို႔ေနာက္တစ္ဖန္ ဒီပကၤရာ ဘုရားရွင္သည္ အမရ၀တီၿမဳိ႕ေတာ္ တံခါး၀၌ ေပါက္ေရာက္ေနေသာ ကုကၠိဳပင္ႀကီးအရင္း၌ ေရမီးအစံုအစံုေသာ တန္ခိုး ျပာဋိဟာတို႔ကို ျပေတာ္မူကာ တိတၳိတို႔ကို ႏွိမ္ႏွင္းေတာ္မူၿပီးေနာက္ တာ၀တႎသာ နတ္ျပည္သို႔ <ကသြားေတာ္မူခဲ့၏။ တာ၀တႎသာနတ္ျပည္ ပင္လယ္ကသစ္ပင္ရင္း၌ ခင္းထား အပ္ေသာ ပ႑ဳကမၺလာ ျမေက်ာက္ဖ်ာ ထက္၌ သီတင္းသံုးေတာ္မူကာ မယ္ေတာ္ ျဖစ္ခဲ့ဖူးေသာ နတ္သားကို အမွဴးထား၍ အဘိဓမၼာတရား ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ တရားပြဲသည္ တတိယ အႀကိမ္ေျမာက္ (ဓမၼာဘိသမယ) တရားပြဲႀကီး ျဖစ္ခဲ့သည္။ ထိုတရား ပြဲႀကီး၌ ကုေဋကိုးဆယ္ေသာ နတ္ျဗဟၼာတို႔ သစၥာေလးပါး တရားသိျမင္ ကြၽတ္တမ္း၀င္ခဲ့ၾကကုန္၏။

သာ၀က (သႏိၷပါတ) အစည္းအေ၀းႀကီးမ်ား

ဒီပကၤရာ ဘုရားရွင္ လက္ထက္ေတာ္၌ တပည့္သာ၀က အစည္းအေ၀းႀကီး သံုးႀကိမ္ျဖစ္ခဲ့သည္။ သုနႏၵာရာမအရပ္၌ အရပ္ထက္၀န္းက်င္မွ ကုေဋ တစ္သိန္းေသာ ရဟႏၲာအရွင္ျမတ္ႀကီးမ်ား အထူးလာေရာက္ စည္းေ၀းခဲ့ၾကသည္။ ထိုအစည္းအေ၀းသည္ ေရွးဦးစြာေသာ တပည့္သာ၀က (သႏၷိပါတ) အစည္း အေ၀းႀကီးပင္ ျဖစ္ခဲ့သည္။ ဒီပကၤရာ ဘုရားရွင္သည္ ေလးသိန္းေသာ ရဟန္းတို႔ ျခံရံလ်က္ ေဒသစာရီ လွည့္လည္ေတာ္မူခဲ့ရာ ႏွလံုးေမြ႕ေလ်ာ္ ေပ်ာ္ဖြယ္ရာရွိေသာ နာရဒကူဋ ေတာင္သို႔ ေရာက္ေတာ္မူခဲ့၏။ ထိုေတာင္ကို နရေဒ၀နတ္ဘီလူးသည္ အပိုင္စား ရထား၍ ထိုေတာင္၌ေန၏။ ထိုေတာင္ပတ္၀န္းက်င္ရွိ လူအေပါင္းတို႔သည္ ဗလိနတ္စာအလို႔ငွာ လူကိုပင္ေဆာင္ယူ၍ ထိုနတ္ဘီလူးကို ႏွစ္စဥ္ မျပတ္ ပူေဇာ္ခဲ့ၾကရ၏။ ဒီပကၤရာဘုရားရွင္သည္ ထိုလူအေပါင္းတို႔၏ ေရွးေကာင္းမႈကို ျမင္ေတာ္မူ၍ ကယ္တင္ေစာင့္ေရွာက္ရန္အတြက္ ရဟန္းသံဃာတို႔ကို ေခၚေဆာင္ေတာ္မမူဘဲ တစ္ပါးတည္းသာ နာရဒကူဋေတာင္ထိပ္သို႔ တက္ေတာ္မူခဲ့၏။ ထိုအခါ ဘီလူးသည္ ျပင္းစြာအမ်က္ထြက္၍ ေတာင္ႀကီးကို တုန္လႈပ္ေစကာ ဘုရားရွင္ကို ေျခာက္လွန္႔ထြက္ေျပးေစခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ဘုရားရွင္က လုံး၀ေၾကာက္ရြံ႕ျခင္းမရွိဘဲ ပကတိၾကည္လင္စြာ သီတင္းသံုး ေနေတာ္မူသည္ကို ဘီလူးႀကီးျမင္ရသည္ရွိေသာ္ ]]ဤရဟန္းႀကီးကား အံ့ၾသဖြယ္ရွိေပစြ။ တန္ခိုးအာႏုေဘာ္ ႀကီးေပစြ။ ငါျပဳခဲ့ေသာအမႈသည္ ငါ႔အေပၚသာ က်ေရာက္ခဲ့ေပၿပီ။ ဤရဟန္းႀကီးမွတစ္ပါး ငါ႔အား ကိုးကြယ္ရာ မရွိၿပီ။ ဤရဟန္းႀကီးကိုပင္ ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ေတာ့အံ့}}ဟု အၾကံျဖစ္ခဲ့ ေလသည္။ နရေဒ၀ နတ္ဘီလူးသည္ တစ္ရာ့ရွစ္ကြက္ စက္လကၡဏာတို႔ျဖင့္ တန္ဆာဆင္ တင့္တယ္ေတာ္မူေသာ ဘုရားရွင္၏ ေျခေတာ္အစံု၌ ဦးတုိက္ကာ လြန္က်ဴးခဲ့ေသာ အျပစ္ကို ၀န္ခ်ေတာင္းပန္၍ ဘုရားရွင္အား ဆည္းကပ္ ကိုးကြယ္ခဲ့ေလသည္။ ဒီပကၤရာဘုရားရွင္သည္ နတ္ဘီလူးအား တရားေဟာေတာ္မူခဲ့ရာ တရားေတာ္၏အဆံုး၌ အျခံအရံ နတ္ဘီလူးတစ္ေသာင္းႏွင့္တကြ နတ္ဘီလူးႀကီးသည္ ေသာတာပတၱိဖိုလ္၌ တည္ခဲ့၏။

ထိုနရေဒ၀နတ္ဘီလူး ေသာတာပန္ တည္ေသာ ေန႔၌ကား ဇမၺဴဒိပ္ကြၽန္းအလံုး၌ ေနကုန္ေသာ လူတို႔သည္ နရေဒ၀နတ္ဘီလူးအား ပူေဇာ္ပြဲျပဳလုပ္ရန္ တစ္ရြာ တစ္ရြာမွ တစ္ေယာက္ တစ္ေယာက္ေသာ လူကိုလည္းေကာင္း၊ ပူေဇာ္ဖြယ္ပစၥည္း ၀တၳဳတို႔ကို လည္းေကာင္း ေဆာင္ယူခဲ့ၾကကုန္၏။ နရေဒ၀နတ္ဘီလူးသည္ ထိုလူတို႔ို ယူေဆာင္ခဲ့ေသာ ပူေဇာ္ဖြယ္ ၀တၳဳပစၥည္းတို႔ကို လူတို႔အား ျပန္ေပးကာ ဗလိနတ္စာျပဳရန္ ေဆာင္ယူခဲ့ေသာ လူတို႔ကိုကား ဘုရားရွင္အား အပ္ႏွင္း ေတာ္မူခဲ့ေလသည္။ ဘုရားရွင္သည္ ထုိုလူတို႔ကို ဧဟိဘိကၡဳေခၚေတာ္မူ၍ ရဟန္းျပဳေပးခဲ့၏။ ထိုရဟန္းတုိ႔ကား ခုနစ္ရက္အတြင္း၌ပင္ အရဟတၱဖိုလ္သို႔ ဆိုက္ေရာက္ ခဲ့ၾကကုန္၏။ ဒီပကၤရာ ဘုရားရွင္သည္ နာရဒကူဋေတာင္၌ပင္ ရဟႏၲာ ကုေဋတစ္ရာတို႔၏ အလယ္၌ ေနေတာ္မူကာ တပို႔တြဲလျပည့္ေန႔၌ အဂၤါေလးပါးႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ သာ၀က အစည္းအေ၀းႀကီးတြင္ ၾသ၀ါဒ ပါတိေမာက္ကို ျပေတာ္မူခဲ့သည္။

ထိုအစည္းအေ၀းႀကီးကား ဒီပကၤရာ ဘုရားရွင္၏ ႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္ သာ၀က(သႏၷိပါတ) အစည္းအေ၀းပင္ ျဖစ္ခဲ့သည္။ အခါတစ္ပါး၌ ဒီပကၤရာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သုဒႆနေတာင္ထိပ္၌ ၀ါကပ္ေတာ္မူခဲ့၏။ ထိုအခါ ဇမၺဴဒိပ္ကြၽန္းေနကုန္ေသာ လူတို႔သည္ ႏွစ္စဥ္ ႏွစ္တိုင္း သီတင္းကြၽတ္လ၌ ေတာင္ထိပ္ပြဲသဘင္ ဆင္ယင္က်င္းပျမဲျဖစ္ရာ သုဒႆနေတာင္ထိပ္သို႔ ေရာက္လာခဲ့ၾကကုန္၏။ ထိုလူတို႔ကို တရားေဟာေတာ္မူခဲ့၏။ ထိုလူတို႔သည္ ဘုရားရွင္၏ တရားေတာ္ကို နာရ၍ ရဟန္းျပဳခဲ့ၾကေလသည္။ ဘုရားရွင္သည္ (မဟာပ၀ါရဏာေန႔)သီတင္းကြၽတ္ လျပည့္ေန႔၌ ထိုရဟန္းတုိ႔အား တရားေဟာျပန္ရာ တရားေတာ္၏ အဆံုး၌ အရဟတၱဖိုလ္သို႔ ဆိုက္ေရာက္ခဲ့ၾကေလသည္။ ထိုအခါ ဒီပကၤရာ ဘုရားရွင္သည္ ကုေဋကိုးေသာင္းေသာ ရဟႏၲာတို႔ႏွင့္အတူ ပ၀ါရဏာ ျပဳေတာ္မူခဲ့၏။ ထိုအစည္းအေ၀းႀကီးကား ဒီပကၤရာ ဘုရားရွင္၏ သံုးႀကိမ္ေျမာက္ သာ၀က (သႏၷိပါတ) အစည္းအေ၀းႀကီးပင္ ျဖစ္ခဲ့သည္။

ဒီပကၤရာ ဘုရာရွင္သည္ (ဓမၼာဘိသမယ) တရားပြဲႀကီး သံုးႀကိမ္၊ သာ၀က (သႏၷိပါတ) အစည္းအေ၀းႀကီး သံုးႀကိမ္တို႔မွတစ္ပါး ႐ိုး႐ိုးတရား ေဟာေတာ္မူရာ တစ္ေသာင္း ေသာသတၱ၀ါ၊ ႏွစ္ေသာင္းေသာ သတၱ၀ါတို႔ သစၥာေလးပါးတရားကို သိကာ ကြၽတ္တမ္း ၀င္ခဲ့ၾကသည့္အျပင္ တစ္ဦးစီ ႏွစ္ဦးစီေသာ ကြၽတ္တမ္း၀င္ခ့ဲၾကသည့္ သတၱ၀ါတို႔ကား အမွန္းအဆ ဂဏန္း ျပ၍ မရႏိုင္ေအာင္ပင္ ျဖစ္ခဲ့ေလသည္။ ဒီပကၤရာ ဘုရားရွင္၏ သန္႔ရွင္း စင္ၾကယ္ေသာ သာသနာေတာ္သည္ ပ်ံ႕ႏွံ႕၏။ လူသိမ်ား၏။ ျပည့္စံု၏။ စည္ကား၏။ ေကာင္းစြာပြင့္လင္းေသာ သာသနာေတာ္သည္ တာဒိဂုဏ္ႏွင့္ ျပည့္စံုကာ အာသေ၀ါကင္းကုန္၍ ကိေလသာအညစ္အေၾကး မရွိကုန္ေသာ ရဟႏၲာတို႔ျဖင့္ အခါခပ္သိမ္း အလြန္တင့္တယ္လ်က္ ရွိခဲ့ေလသည္။

ပရိနိဗၺာန္ စံေတာ္မူျခင္း

ဒီပကၤရာဘုရားရွင္သည္ အႏွစ္တစ္သိန္းေသာ ကာလပတ္လံုး တည္ေနလ်က္ မ်ားစြာေသာ သတၱ၀ါအေပါင္းတုိ႔ကို ကယ္တင္ေတာ္မူခဲ့၏။ မီးပံုႀကီးသည္ အလွ်ံတေျပာင္ေျပာင္ ထြန္းပၿပီး ၿငိမ္းသြားသကဲ့သို႔ တပည့္ သာ၀ကမ်ားႏွင့္ အတူ ပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ္မူခဲ့သည္။ ]]ဒီပကၤရာ ဘုရာရွင္၏ တန္ခိုးေတာ္သည္ လည္းေကာင္း၊ တပည့္သာ၀က ေလးသိန္းစေသာ အျခံအရံ အေပါင္းတို႔သည္လည္းေကာင္း၊ ေျခေတာ္အစံုတို႔၌ပါရွိေသာ စက္လကၡဏာတို႔သည္ လည္း ကာင္း ခ်ဳပ္ဆံုး ကြယ္ေပ်ာက္ သြားခဲ့ေလၿပီ။ အလံုးစံုေသာ သခၤါရတရား တို႔သည္ ခိုင္ျမဲေသာ အႏွစ္မရွိကုန္။ အခ်ည္းအႏွီးသာ ျဖစ္ကုန္စြ တကား

ေစတီေတာ္ တည္ထားကိုးကြယ္ျခင္း

မာရ္ငါးပါးကို ေအာင္ျမင္ေတာ္မူေသာ ဒီပကၤရာဘုရားရွင္သည္ နႏၵာရာမ ေက်ာင္းတိုက္၌ ပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ္မူခဲ့၏။ ထိုေက်ာင္းတိုက္အတြင္း၌ပင္ ဘုရားရွင္၏ ေစတီေတာ္ကို တည္ထားကိုးကြယ္ခဲ့ၾကရာ ေစတီေတာ္၏ အျမင့္သည္ သံုးဆယ့္ေျခာက္ယူဇနာ ရွိခဲ့သည္။ သက္ေတာ္ရွည္ၾကာေသာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္တို႔၏ ဓမၼတာအရ အစိတ္စိတ္မကြဲ တစ္လံုး တစ္ခဲတည္း တည္ရွိေသာ (အသမၻိႏၷ)ဓာတ္ေတာ္ကို ထိုေစတီေတာ္ႀကီးအတြင္း၌ ဌာပနာ သြင္းခဲ့ ၾကကုန္၏။ ဇမၺဴဒိပ္ကြၽန္းေနကုန္ေသာ လူတို႔သည္ အညီအၫြတ္ လာကုန္၍ ရတနာခုနစ္ပါးတို႔ျဖင့္ မြမ္းမံျခယ္လွယ္ကာ ေစတီေတာ္ႀကီးကို ၿပီးဆံုးေစခဲ့ၾကကုန္သတည္း။

အမွာစာ ။ ။ ကြၽႏ္ုပ္တို႔၏ ကိုးကြယ္ရာျဖစ္ေတာ္မူေသာ ေဂါတမဗုဒၶ ရွင္ေတာ္ ျမတ္ဘုရားသည္ ဤဘုရားရွင္၏ ထံေတာ္ပါးတြင္ သုေမဓာ ရွင္ရေသ့ဘ၀ျဖင့္ နိယတဗ်ာဒိတ္ခံယူ ရရွိခဲ့သည္။ ေဂါတမဗုဒၶ၀င္ အက်ယ္ကို ဆက္လက္တင္ျပထားပါသည္။ နိယတဗ်ာဒိတ္ ခံယူၿပီးေနာက္မွ ပြင့္ေတာ္မူ ၾကကုန္သည့္ ဘုရားရွင္တုိ႔၏ ဗုဒၶ၀င္ကိုလည္း အဆက္မျပတ္ ၾကည္ညဳိသဒၶါ ပြားေစႏိုင္ရန္ ဤအခန္း၌ပင္ တစ္ဆက္တည္း ေဖာ္ျပထားပါသည္။ ထိုထို ဘုရားရွင္တုိ႔၏ ထံပါး၀ယ္ ေဂါတမဗုဒၶေလာင္းလ်ာ နိယတဗ်ာဒိတ္ ဆက္လက္ခံယူပံုကိုလည္း တြဲဖက္၍ ေဖာ္ျပထားပါသည္။

ဗုဒၶ၏ေနာက္ဆုံးေန႔မ်ား(၂)

ျမန္မာဗုဒၶဘာသာအသင္း၊ ကေနဒါ ၏ ကဆုန္လျပည့္ဗုဒၶေန႔ကုိ သတိရပူေဇာ္ေသာအားျဖင့္  ျမတ္စြာဘုရား၏ ထူးျခားခ်က္ ဖြား၊ပြင့္၊စံ၊ ေန႔ထူူးေန႔ျမတ္ (၃) ရက္တြင္ ဖြားေတာ္မူခန္းႏွင့္၊ သဗၺညဳဗုဒၶအျဖစ္သုိ႕ေရာက္ေတာ္မူ ပုံကုိ တင္ျပခဲ့ၿပီးျဖစ္ပါသည္။

ဗုဒၶအေၾကာင္းေတြကုိ ေလ့လာမိတုိင္း မိမိဘဝျဖင့္ ထပ္ဟပ္ကာ .. ဗုဒၶ၏အစြမ္းသတၱိဓာတ္မ်ားကူးစပ္ကာ ေလာကဓံကုိ ေက်ာ္ျဖတ္ႏုိင္ၾကမည္ ဟု ယုံၾကည္မိပါသည္။

မည္သုိ႔ပင္ ပါရမီရွင္ ၊တန္ခုိးရွင္ ျဖစ္လင့္ကစား...၊ ေလာကအခက္အခဲမ်ားကား ရွိတတ္ပါသည္။

သုိ႔အတြက္ေၾကာင့္ ဗုဒၶကုိယ္ေတာ္တုိင္ ခက္ခက္ခဲခဲက်င့္  အဖ်က္အဆီးမ်ားစြာကုိ တစ္ေယာက္တည္း ရင္ဆုိင္ေျဖရွင္း ၊ ထုိမွတဆင့္ မဇၩိမပဋိပဒါလမ္းစဥ္ တဆင့္ျပန္ေရြးခ်ယ္ကာ သဗၺညဳဗုဒၶအျဖစ္သုိ႔ေရာက္ေတာ္မူရသည္။

သု႔ိေသာ္လည္း...သက္ေတာ္ကုန္ဆုံးေသာအခါ ..၊ ဗုဒၶကုိယ္ေတာ္တုိင္ တစ္ဘဝခ်ုပ္ၿငိမ္းရေလသည္။

သံေဝဂ ရဖြယ္တကား
----------------------------

ျမတ္ဗုဒၶသည္ ကုသိရုံျပည္မွာ ပရိနိဗၺာန္စံေတာ္မူသည္။  ထုိၿမုိ ပရိနဗၺာနေစတီတြင္း၌

ေျမာက္ဘက္သို႔ဦးေခါင္းေတာ္ျပဳ၍ အေနာက္ဘက္သို႔မ်က္နွာမူကာ  ထုလုပ္ထားေသာ  ျမတ္ဗုဒၶ  ပရိနိဗၺာန္စံေတာ္မူပံုကို ဖူးေတြ႕ႏုိင္ပါသည္။

ကုသိနာရံုမ်ာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ပရိနိဗၺာန္ စံဝင္ရျခင္းမွာ...

၁ ။  ။ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ႕ အတိတ္ဘဝ ၆ဘဝက ဦးေခါင္းခ်ခဲ႔ေသာေနရာျဖစ္ခဲ႔ျခင္း ။

၂ ။  ။ မဟာသုဒႆန သုတ္ေတာ္ကို ေဟာေတာ္မူလိုျခင္း ။

၃ ။  ။ သုဘဒၵပရိဗိုဇ္အား တရားေဟာ၍ ခၽြတ္လိုျခင္း ( ဘုရားရွင္၏ ေနာက္ဆံုးကၽြတ္တန္းဝင္သူ)။

၄ ။  ။ဘုရားရွင္၏ ဓါတ္ေတာ္ေဝရာတြင္ ျဖစ္လာမည့္ ပဋိပကၡ ကို ေျဖရွင္းေပးနိုင္သူ ေဒါန ပုဏၰားႀကီးရွိျခင္း ..စတဲ႔ အခ်က္ေတြေၾကာင့္

ပါဝါျပည္မွ ကုသိနာရံုသို႔ ၆မိုင္ေဝးတဲ႔ခရီးကို ၂၅ႀကိမ္နားၿပီး ႂကြလာေတာ္မူျခင္းျဖစ္သည္။

ဗုဒၶ၏ေနာက္ဆုံးေန႔မ်ား(၁)

နာရျခင္း၊ အုိးရျခင္းသည္ ပင္ပန္း၏ ( ဆင္းရဲ၏)
နာရျခင္း၊ အုိးရျခင္းထက္ ၊ ေသရျခင္းကာ အလြန္ပင္ပန္းဆင္းရဲေလစြတကား
***********************
ျမတ္ဗုဒၶသည္ သက္ေတာ္ (၈၀) ဝါေတာ္ (၄၅) ဝါတုိင္တုိင္ ေနေရာညပါမေနမနား တရားဓမၼမ်ားကုိ နတ္၊ျဗဟၼာတုိ႔အား ေဟာၾကား ျပသဆုံးမႈစဥ္က ၊ “ အာနႏၵာ ငါ ဒီေန႔ေတာ့ ပင္းပန္းလုိက္တာ” ဟု တစ္ခ်က္ကေလးမွ မၿငီးျငဴဖူးခဲ့ပါ။

မဟာသကၠရာဇ္ ၁၄၈-ခု ၊ (ဘီစီ -၅၄၃) ကဆုန္လျပည့္ေန႔ ညေနခ်မ္းအခ်ိန္အခါတြင္ မလႅာမင္းတုိ႔၏  အင္ၾကင္းဥယ်ာဥ္သုိ႔ေရာက္ေတာ္မူသည္။ ထုိအခါက်မွ အာနႏၵာ “ ငါဘုရား ပင္ပန္းေတာ္မူသည္ ဒီအင္ၾကင္းပင္ ႏွစ္ပင္ၾကားမွာ
 ခဏေလာက္ နားဖုိ႔ ေနရာထုိင္ခင္း ခင္းေပးေတာ္မူပါ” ဟု ေနာက္ဆုံးခရီး ၿငီးျငဴေတာ္မူသည္။

ျမတ္ဗုဒၶ၏ ေနာက္ေတာ္ပါးမွာ အျမဲအလုပ္အေကြ်းျပဳေတာ္မူေသာ အရွင္အာနႏၵာသည္ ၊ အရင္က ျမတ္ဗုဒၶခုိင္းသမွ်ကုိ ျပဳစုလုပ္ေကြ်ရတာ စိတ္အားထက္သန္သေလာက္ ဒီတစ္ခါေတာ့ စိတ္မပါတပါျဖင့္ မ်က္ရည္မ်ား တၿဖုိင္ၿဖုိင္က်ကာ ေနာက္ဆုံးျပုစုျခင္းျဖင့္ ေနရာထုိင္ခင္းကုိ ခင္းေပးလုိက္သည္။

ျမတ္ဗုဒၶ၏ ေနာက္ဆုံးခရီးကုိ တေသာင္းေသာ စၾကာဝဠာမွ နတ္ျဗဟၼာအေပါင္းတုိ႔ စုေဝးေရာက္လာၾကသည္၊
 ျမတ္ဗုဒၶကုိ ေနာက္ဆုံးပူေဇာ္ေသာအေနျဖင့္ ပန္းမ်ဳိးစုံ၊ နံ႕သာမ်ဳိးစုံ၊ နတ္တူရီယာမ်ဳိးစုံျဖင့္ သီဆုိ တီမႈတ္ပူေဇာ္ၾကသည္။

ထုိအခါျမတ္ဗုဒၶက.. လာေရာက္ပူေဇာ္ၾကေသာ နတ္ျဗဟၼာမ်ားအား “ ငါဘုရားအား ဤကဲ့သုိ႔ အေဆာင္အေယာင္မ်ားျဖင့္ ပူေဇာ္ျခင္းထက္၊ ငါဘုရားေဟာၾကားသည္ တရားေတာ္မ်ားကုိ လုိက္နာက်င့္ၾကံျခင္းသည္ သာ၍ မြန္ျမတ္ေပသည္။ ငါဘုရား ပါရမီေတာ္တုိ႔ကုိ
 ျဖည့္ဆည္းခဲ့ျခင္းသည္းလက္ ထုိအေဆာင္အေယာင္မ်ားကုိ
 ေမွ်ာ္ကုိး၍ ျဖည့္ဆီးခဲ့ျခင္းမဟုတ္ ၊ေလာကီလူသားမ်ား ဝဋ္ဒုကၡမွ လႊတ္ေျမာက္ဖုိ႔ရာ ျဖည့္ဆီးခဲ့ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း မိန္႔ၾကားေတာ္မူသည္။

ျမတ္ဗုဒၶ၏ ေနာက္ဆုံးခရီးတြင္ ကုသိနာရုံမွ မလႅာမင္းမ်ားႏွင့္ ၿမဳိ႔သူ ၿမဳိ႕သားမ်ားလည္း ႀကိတ္ႀကိတ္တုိး လာေရာက္ ဖူးေမွ်ာ္ၾကသည္ ၊ လုေတြမ်ားလြန္းလွ၍  တစ္ေယာက္စီ ဖူးေမွ်ာ္ခြင့္ကုိ မေပးေတာ့ပဲ ဗုဒၶေလ်ာင္းေတာ္မူရာ ေညာင္ေစာင္းတစ္ဝုိက္ကုိ တင္းတိ္မ္ ကန္႔လန္႕ကာမ်ား ကာရံထားလုိက္သည္။

ထုိပရိတ္သတ္မ်ားထဲတြင္ အသက္အရြယ္ႀကီးၿပီး အုိမင္းရင့္ေရာက္ေနၿပီျဖစ္ေသာ သုဘဒၵမည္ေသာ ပရဗုိဇ္တစ္ဦးပါလာသည္။  သူသည္ သံယျဖစ္ေနေသာ အခ်က္တစ္ခုကုိ ေမးေလွ်ာက္လုိေသာေၾကာင့္ ျမတ္ဗုဒၵ၏ ေနာက္ဆုံးခရီးတြင္လာေရာက္ေလွ်ာက္ထားျခင္းျဖစ္သည္။
ထုိပရဗုိဇ္ႀကီးက ျမတ္ဗုဒၶအား ဖူးေတြ႕ခြင့္ရဖုိ႔ ျမတ္ဗုဒၶအားသုံးႀကိမ္တုိင္တုိင္ ဆုေတာင္းသည္ ၊အရွင္အာနႏၵာက ျမတ္ဗုဒၶပင္ပန္းေနၿပီးျဖစ္၍ တားျမစ္ေတာ္မူသည္။  ဗုဒၶက ..စကားသံကုိၾကားေတာ္မူေသာ္ သုဘဒၵကုိ ဝင္ခြင့္ျပဳေစလုိက္သည္။

ထုိ႔ေနာက္သုဘဒၵလည္းသူသံသယျဖစ္ေနေသာ ေမးခြန္းကုိ ေမးေလွ်ာက္ခါ  ယုံမွားသံယသကင္း၍ ျမတ္ဗုဒၶထံ၌ ရဟန္းအျဖစ္ကုိ ရေတာ္မူသည္။

လူ၊နတ္၊ျဗဟၼာ ပရိတ္သတ္မ်ားကာ  ျမတ္ဗုဒၶေနာက္ဆုံးခရီးကုိ ရင္တမမျဖင့္ လာေရာက္  အားမလုိ အားမရ လာေရာက္ေစာင့္ေမွ်ာင္ေနၾကသည္၊ အခ်ိန္ကလည္း နံက္မုိးေသာက္ယံသုိ႔ ေရာက္ခါနီးေနၿပီ  ျမတ္ဗုဒၶကေတာ့ မွာၾကားစရာကုိ ဆက္လက္မွာၾကားေနဆဲျဖစ္သည္။

“ အာနႏၵာ … ငါဘုရား ပရိနိဗၺာန္စံသြားတဲ့အခါ ငါတုိ႔မွာ ဆရာမရွိေတာ့ဘူး” ဟု ဝမ္းနည္းပူးေဆြး ၿငဳိးေႂကြးမေနၾကႏွင့္၊ ငါဗုဒၶေဟာၾကားသည့္ သုတ္၊ဝိနည္း ၊ အဘိဓမၼာ ၊ တရားေတာ္မ်ားကား သင့္တုိ႔ ဆရာပဲဟု” မွာၾကားေတာ္မူသည္။

ထုိ႔ေနာက္ ရဟန္းပရိတ္သတ္မ်ားအား …၊ “ ရဟန္းတုိ႔ သင္တုိ႔မွာ ငါဘုရား ေဟာၾကားထားသည့္ တရားေတာ္မ်ား၌ ယုံမွားသံသယျဖစ္ေနေသာအခ်က္မ်ား ရွိခဲ့လွ်င္ ယခုငါဘုရား သက္ေတာ္ထင္ရွား ရွိခုိက္ ေမးလုိက္ၾက၊ ေနာင္အခါက်မွ ဗုဒၶသက္ေတာ္ထင္ရွား ရွိေနစဥ္က မေမးလုိက္ရေလျခင္း ဟု ေနာင္တ မျဖစ္ၾကေစႏွင့္ ဟူ၍ မိန္႔ၾကားေတာ္မူျပန္သည္။

ရဟန္းေတာ္မ်ားကာ မည္သုိ႔မွ် မလႈပ္ ၊ ၿငိမ္သက္ တိတ္ဆိတ္ေနၾကသည္။
ေနာက္ဆုံး၌ ဗုဒၶက..
ရဟန္းတုိ႔..သခၤါရတရားတုိ႔ကား ပ်က္စီးျခင္း သေဘာရွိၾကသည္။ သင္ခ်စ္သားတုိ႔သည္ မေမ့မေလ်ာ့ေသာ သတိတရားျဖင့္ အားထုတ္ၾက” ဟု ႁမြတ္ၾကားေတာ္မူကာ ၿငိမ္သက္သြားေလသည္။
က်မ္းကုိး
မင္းယုေဝ၊ ဗုဒၶဝင္အက်ဥ္း

ဗုဒၶ၏ေနာက္ဆုံးေန႔မ်ား

ကဆုန္လျပည့္ ဗုဒၶ၏ေနာက္ဆုံးေန႔သုိ႔ ေရာက္ခါနီေလေလ ၊ ဗုဒၶကုိ သတိရ အမွတ္ရစိတ္မ်ားကလည္း တဖြားဖြားျဖစ္ေပၚလာေလေလျဖစ္သည္။  ဗုဒၶတစ္ဆူ တစ္ဆူ ပြင့္ထြန္းေပၚဖုိ႕သည္၊ လြယ္ကူေသာ ကိစၥ မဟုတ္၊ အခ်ိန္အခါ က်ေရာက္မွ ပြင့္ေပၚလာျခင္းျဖစ္သည္။

သုိ႔ေသာ္လည္း ပါရမိရွင္ ဗုဒၶကိုယ္တုိင္ ခက္ခက္ခဲခဲက်င့္မွ ဗုဒၶအျဖစ္သုိ႔ ရရွိေတာ္မူခဲ့၏ ၊ဒါေတာင္ ေဒဝဒတ္၊မာရ္နတ္တုိ႔ကဲ့သုိ႔ အဖ်က္ရန္မ်ားကုိ မ်ားစြာေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ရ၏။

 ဗုဒၶပြင့္ေပၚလာျခင္းသည္ ၊ သတၱဝါမ်ားအားလုံးအတြက္ေကာင္းက်ဳိးမ်ားျဖစ္ထြန္းခဲ့ပါ၏ ။ သုိ႔ေသာ္လည္း လူသားအားလုံးအတြက္ေတာ့ မဟုတ္ခဲ့၊ ေဒဝဒတ္လုိလူသားမ်ားလည္း မ်ားစြာရွိခဲ့ပါ၏။ တိတၱိဆရာႀကီး (၆) ေယာက္တုိ႔ကဲ့သ႔ုိ  ငါဟာ ဗုဒၶအစစ္၊ သူဟာ ဗုဒၶအစစ္ဟု  ဘုရားၿပိုင္မ်ားႏွင့္လည္း ရင္ဆုိင္ခဲ့ရပါ၏ ၊

ဗုဒၶ၏ ဘဝအခက္အခဲအေႏွာက္အယွက္မ်ားႏွင့္အၿပဳိင္အဆုိင္မ်ားကုိ
 ေတြးမိတုိင္း ၊ သတိတရားရမိ၏။ “ မင္းကေကာ ဘာမလုိ႔လဲ…၊ ပါရမီရွင္ ဗုဒၶေဂါတမေတာင္ သတ္မည့္သူ၊ ၿပဳိင္မည့္သူ၊ အပုတ္ခ်သူ၊ မာဂႏၶိလုိ လူငွားၿပီး ဗုဒၶေနာက္ကုိ လုိက္ကာ (၇) ရက္လုံး ဆဲေရးႀကိမ္းေမာင္း မည့္သူမ်ား ရွိတာပဲ” ဟု သံေဝဂမ်ားရမိပါသည္။

ုထုိအျဖစ္ပ်က္မ်ားကား၊ ပုထုဇဥ္လူမ်ား ရွိေနသ၍ ရွိေနဦးမည္ျဖစ္၍ ..၊ အထူးအဆန္းအျဖစ္ တုန္လႈပ္စရာ မလိုေတာ့…၊

တစ္ေန႔တြင္.. ဗုဒၶသည္ အရွင္အာနႏၵအား “ ငါ.. ပရိနိဗၺာန္ ျပဳေတာ္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ဖြင့္ဟ ေျပာဆုိေတာ္မူသည္။ ထုိအခါ ပုထုဇဥ္ျဖစ္ေသာ၊ အျမဲတန္း အတူသြားအတူလာျဖစ္၍ သံေယာဇဥ္ျဖစ္ေနေသာ အရွင္အာနႏၵာက မ်က္ရည္မ်ား ၿဖုိင္ၿဖဳိင္က်လာ  ပူေဆြးေသာကမ်ားျဖင့္ ငုိေႂကြးေလေတာ့သည္။

ထုိအခါဗုဒၶက…
“အာနႏၵာ… ခ်စ္ေသာသူတုိ႔ႏွင့္လည္း တစ္ေန႔ေန႔တြင္ ေသကြဲ (သုိ႔) ရွင္ကြြဲ ကြဲရမည္။
မည္သူမဆုိ ကုိယ့္လမ္း ကုိယ္သြား၊ သူ႕လမ္း သူသြားၾကရမည္။
ျဖစ္ပြား ေပၚေပါက္လာသည့္ အရားအားလုံး ပ်က္စီး တတ္ေသာ သေဘာရွိသည္ ၊ မပ်က္စီးပါေစႏွင္ ဟု တားဆီး၍မရ” ဟု တရားဓမၼမ်ားေဟာၾကားကာ  ႏွစ္သိမ့္စကား ေျပာေတာ္မူသည္။

ထုိ႔ေနာက္ ဗုဒၶသည္ အရွင္အာနႏၵအား ေဝသာလီျပည္ရွိ ရဟန္းေတာ္မ်ားအားလုံး စည္းေဝးေစရန္ ဖိတ္ၾကားေစၿပီ
“ ရဟန္းတုိ႔…ငါဘုရားသည္ ယေန႔မွစ၍ သုံးလေျမာက္ေသာေန႔တြင္ ပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ့မည္ ၊ ထုိ႕ေၾကာင့္ ခ်စ္သားတုိ႔ မေမ့မေလ်ာ့ ေနၾက၊ သတိရွိသူ၊ သီလရွိသူျဖစ္ၾက၊ ေကာင္းစြာ တည္ၾကည္ၾက၊ ေကာင္းေသာအၾကံကုိ ၾကံၾက၊ မိမိကုိယ္ကုိေစာင့္ေရွာက္ၾကဟု မိန္႔ၾကားေတာ္မူခဲ့သည္။

ဗုဒၶ၏ သံဃာ့အဖြဲ႕အစည္းကား ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၅၇-ၾကာေအာင္ ေရွးအက်ဆုံး အဖြဲ႕အစည္း ျဖစ္ေသာ္လည္း ယေန႔ ထက္တုိင္ ညီညီညြတ္ညြတ္၊စည္းစည္းလုံးျဖင့္ ဆက္လက္ရွင္သန္ေနဆဲျဖစ္ပါ၏။ 

မိမိလည္း  ဤကဲ့သုိ႕ စစ္မွန္ေသာ သံဃာ့အဖြဲ႕အစည္းမွာ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခြင့္ရသည္အတြက္ ဝမ္းသာ ၾကည္ႏႈးပါ၏။

သို႕ေသာ္လည္း ျမတ္ဗုဒၶတရားေတာ္အတုိင္း ျဖစ္ျဖစ္သမွ် အရာအားလုံးဟာ ပ်က္စီးျခင္း အဆုံးရွိသည္ မဟုတ္ပါလား….၊ ထာဝခ်ဳပ္ၿငိမ္းရာ နိဗၺာန္သည္သာ……၊

ျမတ္စြာဘုရား အသံေတာ္ ရွာေဖြေတြ႕ရွိ

ေဂါတမဘုရားရွင္ရဲ ့အသံေတာ္ကိုရွာေတြ ့ျပီ

ဘုရားရွင္တကယ္ရွိခဲ့မယ္ဆိုရင္ သူ ့ရဲ့အသံ
ေတာ္ဟာ ေလထဲမွာပဲ ရွိလိမ့္ဦးမယ္ဆိုျပီး ရွာေဖြ
ၾကတာ အခု ဟိမဝႏၲာေတာၾကီးရဲ့ အနီးတဝိုက္မွာ ရွာလို ့ေတြ ့ျပီ

ဘုရားရွင္ရဲ ့ စြယ္ေတာ္ကို စစ္ေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့
ႏွစ္ေပါင္း ၂၆၀၀ ဝန္းက်င္ခန္ ့ကလို ့ ဥေရာပ
သိပၸံ ပညာရွင္ေတြက အတည္ျပုေပးၾကတယ္
DNA က သာမန္လူတေရာကရဲ့ DNA မ်ိုးမဟုတ္ဘူးလို ့ေျပာျပီး
ဘုရားရွင္ရွိခဲ့တဲ့အေၾကာင္းကို လကၡံခဲ့ၾကတယ္။

ငရဲကိုရွာၾကတာ
အခု ရုရွားနိုင္ငံ ဆိုက္ေဘးရီး ယားေတာနက္ၾကီးရဲ ့ေအာက္မွာ ေတြ ့ျပီ။

ေဒါက္တာအဂၢါမစ္ခ်ယ္ဆိုတဲ့ ပုဂၢိုလ္ၾကီးက နတ္ကို
ရွာတာ အခုေတြ ့ျပီ နတ္သားတစ္ပါးက
ေပ ၃၀ ဝန္းက်င္ခန္ ့ရွိတယ္လို ့ ကြန္ပ်ုတာကအေျဖထုတ္ေပးတယ္။

အေမရိကန္နဲ ့ရုရွားကသိပၸံပညာရွင္ေတြဟာ
တေစၧသရဲေတြကို ရွေဖြေတြ ့ရွိေၾကာင္း
အလ်ွင္ ၅၀၀၀ နုန္းရွိေသာကင္မရာျဖင့္ရိ ုက္လ်င္
ေတြ ့ရွိေၾကာင္း တေစသရဲမ်ား၏ ခႏၶာကိုယ္သည္
အက္တိုပလာဇာမ္ ေခါ ္ေသာ အလြန္ႏူးညံ့သည့္
ျဒပ္ႏွင့္ တည္ေဆာက္ထားျပီး
ဖရီကြမ္စီႏွစ္ေသာင္းေက်ာ္အသံလြန္ လွိုင္းဒဏ္ျဖင္
သုတ္သင္လ်င္ ၎ တို ့၏ခႏၶာကိုယ္ျပိုကြဲျပီး
အသံ အလင္း ႏွင့္ တုတ္ ဓား လက္နတ္မ်ားကို
ေၾကာက္ျပီး အမဲသား ႏွမ္း မုန့္ညက္ ဆီႏွင့္ အသားမ်ိုး
စံုကို ၾကိုက္ႏွစ္သက္ၾကေၾကာင္း အစရွတဲ့
သရဲႏွင့္ပတ္သတ္ေသာအေၾကာင္းအရာမ်ားကို
ရွာေဖြေဖါ ္ထုတ္ျပီ ဘုရားရွင္ေဟာထားခဲ့ေသာ
တေစၦ သရဲ မ်ားမွာ တကယ္ရွိေၾကာင္း
အတည္ျပုေပးခဲ့ၾကတယ္။

လူေတြမွာေရာင္ျခည္ရွိေၾကာင္းကို ဓာတ္ပံု
ျဖင့္ေဖါ ္ျပေပးျပီး ေဂါတမ ဘုရားရွင္မွာ
ေရာင္ျခည္ေတာ္ေျခာက္သြယ္ကြန္ျမူးတာ
ျဖစ္နိုင္ေၾကာင္း ဂ်ာမဏီနိုင္ငံက သိပၸံပညာရွင္ ဗြန္ရိ ုက္ခင္းဘတ္က
အဆိုျပု တင္သြင္းခဲ့တယ္။

ဘုရားရွင္တကယ္ရွိခဲ့ရင္ သူေနထိုင္ခဲ့တဲ့
ေနရာေတြကိုရွာေဖြရင္ သိနိုင္ေလာက္တယ္ဆိုျပီ
အဂၤလိပ္ ေက်ာက္စာဝန္ မစၥတာ ကန္နင္ဂန္က
အိႏၵိယ အစိုးရကို အကူအညီးေတာင္းျပီး
ရွာတာ ဒီကေန ့ဗုဒၶဂါယါဆိုျပီးေပၚပါက္လာခဲ့ျပီ။


ျမင့္ခိုင္
စုိးျပည့္မွဴး
မူရင္းလင့္ https://www.facebook.com/bamalitesitthi/posts/492901087498199

ျမတ္ဗုဒၶ၏ ထူးျခားေသာလကၡဏာေတာ္ (၁၂)

ျမတ္ဗုဒၶရဲ့ အသားအေရဟာ သနပ္ခါး၊ မိတ္ကပ္၊ ေပါင္ဒါ လိမ္းခ်ယ္စရာမလုိပဲ တကုိယ္လုံး ႏူးည့ံသိမ္ေမြ႕ၿပီး စုိေျပဝင္ပ လွပေနလုိ႔ ဖူးေတ႔ြရသူမ်ားအဖုိ႔ အင္မတန္မွ စိတ္ၾကည္ႏူးစရာေကာင္းလွပါတယ္။

လူအမ်ားရဲ့ အသားအေရေတြမွာေတာ့ ဘယ္လုိပင္ တန္ဆာပလာေတြ လိမ္းခ်ယ္ေသာ္ျငားလည္း ႏူးညံ့သိမ္ေမြ စုိေျပမႈမရွိပဲ ၾကမ္းၾကမ္းေထာ္ေထာ္ မြဲမြဲေျခာက္ေျခာက္ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။

အသားအေရႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕ျခင္းဆုိတဲ့ လကၡဏာနဲ႔ ျပည္စုံလုိ႔ ျမတ္ဗုဒၶဟာ အရာရာမွာ သူတကာထက္ သာတဲ့ ႀကီးက်ယ္ျမင့္ျမတ္ေသာ ဥာဏ္ပညာရွိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျမတ္ဗုဒၶသည္ ေလးနက္သိမ္ေမြ႕လွတဲ့ ေကာင္းျခင္းသုံးျဖာနဲ႔ ျပည္စုံတဲ့ တရားဓမၼေတြ၊ သိမ္ေမြ႕နက္နဲခက္ခဲလွတဲ့ ေမးခြန္းပုစၧာေတြကုိ ေျဖဆုိုႏုိင္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

အသားအေရစုိေျပလွပျခင္း၊ ဥာဏ္ပညာထက္ျမတ္ရျခင္းမွာ ျမတ္ဗုဒၶသည္ ပါရမိျဖည့္စဥ္ကာလက.. “မေမး မျမန္း ဥာဏ္ျမင္ကန္း စုံစမ္းဥာဏ္ႀကီးသည္” ဆိုတဲ့အတုိင္း ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္းမ်ားကုိ ဆည္းကပ္ၿပီး ကုသုိလ္တရားဆုိတာ ဘယ္လုိဟာပါလဲ၊ ဘယ္လုိတရားမ်ဳိးကုိ လုိက္နာျပဳက်င္ရင္ ေကာင္းက်ဳိးရႏုိင္မလဲ စသည္ျဖင့္သိမ္ေမြ႕တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကုိ ေမးျမန္မွတ္သာ လုိက္နာက်င့္သုံးခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ျဖစ္ေလရာဘဝတုိင္းမွာ အသားအေရ စိုေျပလွပ ဥာဏ္ပညာႀကီးမားေစဖုိ႔.. ကုိယ္သင္ထား တတ္ထား ပညာေလးေလာက္နဲ႔ ေက်နပ္ တင္းတိမ္ မေနပဲ ေမးပါ၊ ေလ့လာပါ၊ မွတ္သားပါ၊ ေဆြးေႏြးၾကပါ။

ျမတ္ဗုဒၶ၏ ထူးျခားေသာ လကၡဏာေတာ္ (၂၆၊ ၂၇)

မ်ားေသားအားျဖင့္ လူေတြမွာ သြား သုံးဆယ္ႏွစ္ေခ်ာင္းသာ ေပါက္ေလ့ ေပါက္ထရွိပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားမွာေတာ့ အေပၚသြား ႏွစ္ဆယ္၊ ေအာက္သြား ႏွစ္ဆယ္ စုစုေပါင္း သြားေတာ္ ေလးဆယ္တိတိရွိပါတယ္။

ေနာက္တစ္ခုက ျမတ္စြာဘုရားရဲ့ အဲဒီသြားေတာ္ေလးဆယ္ တည္ေနပုံဟာ က်ဳိးတုိးက်ဲတဲ ျဖစ္မေနပဲ ၊ စီစီညီညီနဲ႔ စိန္သြားေလးမ်ား စီထားသလုိ အင္မတန္ၾကည့္လို႔ေကာင္းလွပါတယ္။

ေခာတ္မီ ဖြင့္ၿဖဳိးတုိးတက္တဲ့ ႏုိင္ငံေတြမွာ မိမိသားေလး ၊ သမီးေလးမ်ား သြားေတြ ေပါက္ေနတာ မညီညာရင္၊ သြားေခါေနရင္ သံႀကဳိးမ်ားျဖင့္ ေငြေၾကအကုန္အက်ခံကာ ညီညာေအာင္လုပ္ေပးေနတာ ေတြ႔ရ ပါတယ္။

ျမတ္စြာဘုရားမွာ ဒီလုိသြားေတာ္ရဲ့ ေကာင္းျခင္းဆုိတဲ့ လကၡဏာ ႏွစ္ပါးနဲ႔ ျပည့္စုံလုိ႕ မကြဲမျပာ တစ္သားတည္း စည္းစည္းလုံးလုံး ညီညီညြတ္ညြတ္ သမဂၢျဖစ္ေနတဲ့ ေျခြအရံ တပည့္ပရိတ္သတ္ ေတြနဲ႔ ျခံရံေနျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ျမတ္ဗုဒၶသည္ ပါရမီျဖည့္စဥ္ကာလက - ခ်စ္သူအခ်င္းခ်င္း မုန္းသြားေအာင္ ကြဲျပားသြားေအာင္ ၊ မုန္းသြားကြဲသြားၿပီးေနာက္ မိမိကုိ ခ်စ္ခင္လာေအာင္ ကုန္းတုိက္၊ ရန္တုိက္ျခင္းဆုိတဲ့ ပိသုဏဝါစာ အလုပ္မ်ဳိး မလုပ္ခဲ့ပါဘူး။ သူတစ္ပါးေတြ ခ်စ္ၾကသူေတြ ညီညီညြတ္ညြတ္ မွ်မွ်တတ ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ ျဖစ္ေနၾကတာကုိ ျမင္ရရင္ ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ ႏွစ္သက္ေက်နပ္ခဲ့ပါတယ္။ ခ်စ္ခင္ စည္းလုံး ေနသူူမ်ားကုိ ကြဲမသြားေစတဲ့အျပင္ စည္းလုံးညီညြတ္ျခင္းရဲ့ အက်ဳိးကုိသာ ေဟာေျပာ အားေပး ေလ့ရွိခဲ့ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ကုန္းတုိက္သူမ်ားမွာ ျဖစ္ေလ့ရွိတဲ့ သြားေခ်ာင္းမ်ာ မျပည့္မစုံ သုံးဆယ့္ႏွစ္ေခ်ာင္းသာ ေပါက္ျခင္းနဲ႔ သြားေတြ မညီမညာ က်ဳိးတုိးက်ဲတဲ ျဖစ္ေနျခင္းမ်ဳိး မရွိပဲ၊ ျမတ္စြာဘုရားမွာ သြားေတာ္ ေလးဆယ္တိတိရွိျခင္း၊ သြားေတာ္တုိင္းဟာလဲ ညီညီရီရီ စိန္စီထားသလုိ ျဖစ္ျခင္းဆုိတဲ့ အက်ဳိး လကၡဏာေတြ ထင္ျခားေနၿပီး ၊ စည္းလုံးညီညြတ္တဲ့ တပည့္ပရိတ္မ်ားရွိေနျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ျဖစ္ေလရာဘဝတုိင္းမွာ လွပစီရီ ညီညာေသာ သြားအလွပုိင္ရွင္ျဖစ္ဖုိ႔၊ မိမိရဲ့ တပည့္ သား၊ သမီးမ်ားလည္း ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ညီညီညြတ္ညြတ္ျဖစ္ဖုိ႔ ၊ မိမိခ်စ္သူမ်ားနဲ႔လည္း ကြဲမသြားေစဖုိ႔ ကုန္းတုိက္၊ ရန္တုိက္စကားမ်ား ေရွာင္ရွားၾကပါေလ။

ျမတ္ဗုဒၵ၏ ထူးျခားေသာ လကၡဏာေတာ္ ( ၂၄၊ ၂၅)

လူတုိင္းမွာ ေမြးညွင္းေပါက္ၾကေပမယ့္ ေပါက္ပုံျခင္းမတူၾကပါဘူး။ အထူးအားျဖင့္ ေယာက်္ား ေတြအေနနဲ႔ ေျပာရရင္ တခ်ဳိ႕သူမ်ားမွာ အေမြးထူလျပစ္နဲ႔ ေမ်ာက္သတၱဝါ ပုံေပါက္ကာ ေၾကာက္စရာ ႀကီးေတြျဖစ္ ေနတတ္ပါတယ္။ တခ်ဳိ႕သူမ်ားၾကေတာ့ အေမြးနဲ အေမြးက်ဲၿပီး လူမမာရုပ္ လူနာရုပ္ ေပါက္ေနပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ၾကေတာ့ အေမြးအျမွင္ေတာင္ မေပါက္ပဲ ေျပာင္ေခ်ာ္ေခ်ာ္နဲ႔ ေယာက်္ားမပီသ မိန္းမလုိလုိ ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။

ျမတ္စြာဘုရားမွာေတာ့ တကုိယ္လုံး ေမြးညင္းစိမ္းမ်ားဟာ မထူမက်ဲ ညီညီညာညာနဲ႔ ေပါက္ၿပီး ညဳိေမာင္ စုိေျပာင္ေနတာမုိ႔ ေယာက်္ားပီသ ခန္႔ညားလွပါတယ္။

ေနာက္ျမတ္စြာဘုရားရဲ့ ထူးျခားတဲ့ လကၡဏာကေတာ့ - ဥဏၰလုံေမြးရွင္ေတာ္လုိ႔ေခၚတဲ့ မ်က္ခုံး ႏွစ္သြယ္ရဲ့ အလယ္ ႏွာေခါင္းေတာ္ရဲ့ အထက္မွာ ျဖဴစင္တဲ့ ေမြးညွင္းႏုတစ္ခု ရစ္ေခြၿပီး ေပါက္ေနျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေမြးညွင္းေတာ္ဟာ ေရႊအဆင္းလုိ ဝါဝင္းေနတာမုိ႔ နံက္ေစာေစာအခါ အာရုဏ္ေရာင္ ျခည္ျဖာခုိက္မွာ ေသာၾကာၾကယ္အဆင္း ျဖဴဝင္းတဲ့ အသြင္းနဲ႔ လြန္စြာတင့္တယ္ပါတယ္။ ဒီအလွကုိ ပမာယူလုိ႔ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ နဖူးျပင္မွာ မွန္ကူေျပာင္ထုိးၿပီး ကုိယ့္ကုိကုယ္ အလွဆင္တတ္ ၾကပါတယ္။

ဒီလကၡဏာႏွစ္ပါးနဲ႔ ျပည့္စုံလုိ႔ ျမတ္စြာဘုရာမွာ ေနာက္မွထပ္ၾကပ္မကြာ လုိက္ပါေနတဲ့ တပည့္သာဝက ေတြနဲ႔ျပည့္စုံၿပီး ၊ ျမတ္ဗုဒၶအလုိေတာ္ၾက သူေတာ္ေကာင္း တရာဓမၼေတြနဲ႔ ေနၾကက်င့္ၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

ျမတ္စြာဘုရားဟာ ပါရမီျဖည့္စဥ္ကာလက - လိမ္ညာ မုသားစကားကုိ ေျပာၾကားျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ၿပီး မွန္ကန္တဲ့ သစၥာစကားကုိသာ ေျပာဆုိေလ့ရွိပါတယ္၊ ဟုိတစ္မ်ဳိး ၊ ဒီတစ္မ်ဳိး၊ လုိတစ္မ်ဳိး မလုိတစ္မ်ဳိး ၊ ဗေလာင္းဗလဲ ေျပာင္းလဲေလ့မရွိပါဘူး၊ ဒါေၾကာင့္ ဤလကၡာႏွစ္ပါးႏွင့္ ျပည့္စုံရျခင္းပါ။

ျဖစ္ေလရာဘဝတုိင္းမွာ ထူးထူးျခားျခား လွပတဲ့ ေမြညွင္းမ်ားနဲ႔ျပည့္စုံဖုိ႕၊ ကုိယ့္ေျပာဆုိ ဆုံးမ ျပသတဲ့ သား၊သမီးတပည့္မ်ားနဲ႔ ျပည့္စုံဖုိ႔ ၊ လိမ္ညာေျပာဆုိျခင္း မုသားစကားမွ ေရွာင္ၾကဥ္ပါေလ၊ မုသာစကား လြယ္လြယ္ေျပာတတ္သူဟာ တျခားမေကာင္းမူေတြကိုလည္း အလြယ္တကူလုပ္တတ္တာမုိ႔ ႀကဳိစားၿပီး အထူးေရွာင္ၾကဥ္ၾကပါေလ။

ျမတ္ဗုဒၶ၏ ထူးျခားေသာလကၡာေတာ္ (၂၃)

လုံးဝန္းလွပ၊ ခန္႔ညားတင့္တယ္၊
ဦးေခါင္းေပၚဝယ္၊ ဆံႏြယ္ေကသာ ၊
ျပည့္စုံစြာျဖင့္၊
မဟာနဖူး၊ ထူးထူးျခားျခား၊
သင္းက်စ္ျပားသုိ႔၊
မဟာရာဇလကၡဏာ အျဖာျဖာႏွင့္၊
ျပည့္စုံေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား။

ျမတ္စြာဘုရားရဲ့ ဦးေခါင္းေတာ္ဟာ လုံးဝန္းလွပ ခန္႔ညားလွပါတယ္။ အထူးအားျဖင့္ မဟာနဖူးျပင္ဟာ တင့္တယ္သပၸါယ္လွပါတယ္။ တခ်ဳိ႕လူမ်ားမွာ ဆံပင္က ေပါက္သင့္တာထက္ ထူထဲစြာ မညီမညာ ေပါက္တာမုိ႔ နဖူးျပင္ က်ဥ္းေျမာင္းၿပီး မလွမပ ျဖစ္ေနပါတယ္။ တခ်ဳိ႕လူမ်ားမွာေတာ့ ဆံပင္နဲ ဆံပင္က်ဲၿပိီး မညီမညာ ေပါက္တာမုိ႔ နဖူးေျပာင္ နထင္ေျပာင္နဲ႕ ၾကည့္ရတာ မတင့္တယ္လွပါဘူး၊ ျမတ္စြာဘုရားမွာေတာ့ ဆံပင္မ်ာက မထူမပါး မနည္းမမ်ား အေလာေတာ္ ညီညီညာညာ သပ္သပ္ ရပ္ရပ္ ေပါက္တာမုိ႔ နဖူးျပင္နဲ႔ နထင္မွာ သင္းက်စ္ျပား ပတ္ထားသလုိ ထင္ရေလာက္ေအာင္ တင့္တယ္လွပါတယ္။

ျမတ္စြာဘုရားရဲ့ ဒီတင့္တယ္လွပတဲ့ မဟာနဖူးျပင္လကၡဏာေတာ္ကုိ ပုံစံယူၿပီး ယခုေခတ္ ရွင္ဘုရင္မ်ား ၊ ဇာတ္မင္းသာမ်ာဟာ သူတို႔ရဲ့ နဖူးမွာ ေရႊထည္ ေငြထည္ ပစၥည္မ်ားသုံးကာ သင့္က်စ္ျပား အတုလုပ္ကာ အလွဆင္းထားတတ္ၾကပါတယ္။

မဟာနဖူး ထူးျခားေသာ ဦးေခါင္းေတာ္လကၡဏာႏွင့္ျပည့္စုံလုိ႕ ျမတ္စြာဘုရာဟာ တေလာကလုံးကုိ ဦးေဆာင္ႏုိင္ၿပီး လူနတ္ျဗဟၼာ သတၱဝါေတြဟာ ျမတ္စြာဘုရား ေနာက္ေတာ္ပါးက ခစားမကြာ တပည့္ခံ လုိက္ပါေနၾကရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ျမတ္စြာဘုရားသည္ ပါရမီေတာ္ျဖည့္စဥ္ကာလက - ကုသုိလ္ေကာင္းမႈ ျပဳလုပ္တဲ့အခါ၊ အမ်ားအက်ဳိးျပဳ ပရဟိတလုပ္ငန္းမ်ာ လုပ္ေဆာင္တဲ့အခါမွာ ကုိယ္က်ဳိးမဖက္ ဦးေဆာ္မႈသက္သက္ျဖင့္ ဦးစီးဦးေဆာင္ ၊ ဦးေခါင္းတေမာ္ေမာ္နဲ႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီး လုပ္ေလ့ရွိပါတယ္။

ဤေကာင္းမႈရဲ့ အက်ဳိးဆက္ေတြေၾကာင့္ ဒီလုိထူးျခားတဲ့ လကၡဏာေတြနဲ႔ ျပည့္စုံၿပီး ေနာက္လုိက္ေနာက္ပါ တပည့္သာဝကမ်ားဟာ ျမတ္စြာဘုရားစကားကုိ နားေထာင္ကာ ေနာက္ေတာ္ပါးက ခစားမကြာ လုိက္ပါေနျခင္းျဖစ္ပါတယ္။


ထူးျခားလွပတဲ့ ဦးေခါင္းေတာ္နဲ႔ျပည့္စုံဖုိ႕၊ ေနာက္လုိက္ေနာက္သား တပည့္အျခံအရံမ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံေစဖုိ႔ အမ်ားအက်ဳိးျပဳ ကုသုိလ္လုပ္ငန္းမ်ားကုိ စြမ္းႏုိင္လွ်င္ ဦးစီး ဦးေဆာင္၊ ေခါင္းေဆာင္လုပ္၍ေသာ္လည္းေကာင္း ၊ ဦးမေဆာင္ႏုိင္လွ်င္ မခုိမကပ္ ျဖတ္ျဖတ္ လတ္လတ္ တတ္တတ္ၾကြၾကြ ၾကဳိးစားလုပ္ေဆာင္ၾကပါေလ။

ျမတ္ဗုဒၶ၏ ထူးျခားေသာလကၡာေတာ္ (၁၇၊၁၈၊၁၉)

၁၇ ျမတ္ဗုဒၶ၏ လည္ပင္းေတာ္ဟာ အမ်ားႏွင့္မတူ တမူထူးျခားစြာလွပျခင္းဆုိတဲ့ လကၡဏာ၊
၁၈ ျမတ္ဗုဒၶမွာ လက္ျပင္ရုိႏွစ္ဖတ္ၾကားမွာ အသားျပည့့္ျခင္းဆုိတဲ့ ထူးျခားတဲ့ လကၡဏာ၊
၁၉ ျမတ္ဗုဒၶ၏ ခႏၶာကုိယ္ အေပၚပုိင္းေရာ ေအာက္ပုိင္းမွာပါ ခုိင္ခုိင္မာမာ ျပည့္ျပည့္ၿဖဳိးၿဖိဳး ေျပေျပျပစ္ျပစ္ သြက္သြက္လက္လက္ရွိၿပီး ျခေသၤ့လုိ ရင္အုပ္ကားကားနဲ႔ ေယာက်္ားပီသျခင္းဆုိတဲ့ လကၡဏာမ်ားနဲ႔ ျပည့္စုံပါတယ္။

ပကတိ သာမန္လူသားမ်ားရဲ့ လည္ပင္မ်ားဟာ တခ်ဳိ႕က ႀကဳိၾကာလည္းပင္းလုိ လည္ပင္းရွည္ႀကီးေတြ၊ တခ်ဳိ႕က ဗ်ဳိင္းလည္ပင္းလုိ ေကာက္ေတာက္ေတာက္ႀကီးေတြ၊ တခ်ဳိ႕က ဝက္လည္ပင္းလုိ တုတ္ တုိတုိ ႀကီးေတြ ျဖစ္ေနတာကုိ ေလ့လာေတြ႕ရွိရမွာျဖစ္ပါတယ္။

ပကတိ လူသားေတြမွာ ေနာက္ေက်ာျပင္ လည္ကုတ္ေအာက္မွာ အသားမျပည့္လုိ႔ လက္ျပင္ရုိး ႏွစ္ဖက္ ေငါ့ထြက္ေနတာကုိလည္း ေတြ႕ရမွာျဖစ္ပါတယ္။

ဤလကၡဏာမ်ားႏွင့္ ျပည့္စုံျခင္းေၾကာင့္ ျမတ္ဗုဒၶသည္ လူဘဝဆုိရင္လည္း ရရွိၿပီး ျပည့္စုံၿပီးတဲ့ ေရႊေငြ စတဲ့ ေလာကီရတနာေတြ မဆုတ္မယုတ္ မေပ်ာက္ပ်က္ျခင္း၊ ဘုရားျဖစ္ရင္လည္း သဒၶါစတဲ့ ေလာကုတၱရာ ရတနာေတြ မဆုတ္ယုတ္ မပ်က္ျပားျခင္းဆုိတဲ့ ေကာင္းက်ဳိးေတြ ရရွိ ပုိင္ဆုိင္ရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

ျမတ္ဗုဒၶသည္ ပါရမီျဖည့္စဥ္ကာလက… သတၱဝါအမ်ားရဲ့ အက်ဳိးစီးပြား ခ်မ္းသာမႈကို လုိလားၿပီး ပရဟိတ လုပ္ငန္းမ်ားကုိ ႀကိဳစားလုပ္ေဆာင္ခဲ့တယ္။ ေလာကႀကီးပြားေရးသာမက သဒၶါ သီလ သုတ စတဲ့ သူေတာ္ေကာင္း ဥစၥာ တုိးပြားေရးကိုိလည္း ေမွ်ာ္ေတြးၿပီး ေဟာေျပာျပသ ဆုံးမေလ့ရွိခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေလာကီေလာကုတၱရာ ရတနာေတြ မဆုတ္ယုတ္ မပ်က္ျပားျခင္းဆုိတဲ့ အက်ဳိးေတြ ရရွိရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

ျဖစ္ေလရာဘဝတုိင္းမွာ ကုိယ္ခႏၶာ သန္စြမ္း ခြန္အားဗလမ်ားနဲ႔ ျပည့္စုံဖုိ႔ ကုုိယ္ ရရွိပုိင္ဆုိင္ထားေသာ ေလာကီေလာကုတၱရာ စီးပြားဥစၥာရတနာမ်ား အေႏွာက္အယွက္ ကင္းရွင္းဖုိ႔အတြက္ ပရဟိတ- အမ်ားအက်ဳိးျပဳလုပ္ငန္မ်ား ကုိယ္တတ္စြမ္းသေလာက္ လုပ္ေဆာင္ျခင္း၊ သဒၶါ- ယုံၾကည္ျခင္း၊ သီလ- ေစာင့္ထိမ္းျခင္၊ သုတ- အၾကားအျမင္ တုိးပြားေစျခင္း စေသာ သူေတာ္ေကာင္းတရားမ်ာ လူေလာကမွာ တုိးတတ္ ျပန္႔ပြားဖုိ႔ ကိုယ္ႏုိင္သေလာက္ ေဟာေျပာျပသ ဆုံးမၾကပါေလ။

ျမတ္ဗုဒၶ၏ ထူးျခားေသာလကၡာေတာ္ (၉၊၁၀)

ျမတ္ဗုဒၶရဲ့ ေျခမ်က္စိဟာ အမ်ားႏွင့္အတူ တမူထူးျခားစြာ ျမင့္ၿပီး ဘုဆစ္၊ ဘုထစ္ႀကီးျဖစ္မေနပဲ ေျပေျပကေလးနဲ႔ ဖူးေတြ႕ရသူမ်ားအဖုိ႔ အင္မတန္မွ စိတ္ၾကည္ႏူးစရာပါပဲ။
ျမတ္ဗုဒၶရဲ့ ေမြးညင္းမ်ားဟာလည္း လူအမ်ားရဲ့ ေမြးညင္းမ်ားလုိ ေအာင္ဖက္သုိ႔ ငုိက္ငုိက္စုိက္စုိက္ မေနပဲ၊ အထက္ဖက္သုိ႔ ေကာ့တက္ေနပါတယ္၊ ကဗ်ာဆန္ဆန္ေျပာရရင္ေတာ့ ျမတ္ဗုဒၶရဲ့ ေရႊမ်က္ႏွာေတာ္ကုိ အျမဲတမ္း တသသ ဖူးမဝလုိ႔ ေမာ္ၾကည့္ေနသလုိပါပဲ။

ဒီလကၡဏာႏွစ္ပါးနဲ႔ ျပည့္စုံလုိ႔ ျမတ္ဗုဒၶဟာ ေလာကကႀကီးမွာ အစစ အရာရာ အသာဆုံး အျမတ္ဆုံး ျဖစ္ရျခင္းပါ။ အကယ္၍ ျမတ္ဗုဒၶဟာ လူဘဝမွာ လူတုိ႔ရဲ့ အရွင္သခင္ ရွင္ဘုရင္ အျဖစ္နဲ႔ ဆက္လက္ေနမယ္ ဆုိရင္ ဘုရင္မွ ပေဒသရာဇ္ မင္းအျဖစ္ေတာင္ မဟုတ္ဘဲ ဘုရင္မ်ားရဲ့ဘုရင္ မင္းမ်ားရဲ့မင္း ဆုိတဲ့ စၾကာမင္းေတာင္ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။

ေတာထြက္လာၿပီး ဗုဒၶျဖစ္လာေတာ့လည္း ရဟန္းမင္းအျဖစ္ ျဗဟၼာနတ္လူ သုံးဘုံသူတို႔ရဲ့ ကိုယ္ကြယ္အားထားရာ သဗၺညဴဗုဒၶအျဖစ္ အသာဆုံး အျမတ္ဆုံး အထြဋ္အထိပ္ဘဝကုိ ပုိင္ဆုိင္ရရွိခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ျမတ္ဗုဒၶသည္ ဤကဲ့သုိ႔ေသာ ထူးျခားေသာလကၡဏာေတာႏွင့္ ျဗဟၼာနတ္လူတို႔ရဲ့ အပူေဇာ္ထူးကုိ ခံယူေတာ္မူ ထုိက္ျခင္းမွာ.. ပါရမီျဖည့္စဥ္ကာလက.. တပည့္ ၊ သားသမီး၊ မိတ္ေဆြေတြအေပၚမွာ ဆရာေကာင္း၊ မိဘေကာင္း၊ မိတ္ေဆြေကာင္းပီသစြာ ပစၥဳပၸန္၊ သံသရာ ႀကီးပြားေၾကာင္း ေကာင္းေသာတရားစကားမ်ားျဖင့္သာ နည္းေပးညႊန္ျပ ဦးေဆာင္ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္ပါတယ္။

အတိတ္ကံေတြဘယ္လုိပင္ ျပည့္စုံေနပါေစ.. ျမတ္ဗုဒၶကုိယ္တုိင္ ဗုဒၶအျဖစ္ကုိရဖုိ႔ ေျခာက္ႏွစ္တုိင္တုိင္ ေတာထြက္ တရားအားထုတ္ခဲ့ရသည္မဟုတ္ပါလား.. ဒါေၾကာင့္ ဘဝမွာ ႀကီးပြားေအာင္ျမင္တုိးတက္လုိသူတို႔ ပစၥဳပၸန္းမွာ ႀကဳိးစားအားထုတ္ျခင္းျဖင့္ အျမင့္ျမတ္ဆုံး အေအာင္ျမင္ဆုံး ဘဝမ်ားကုိ ပုိင္းဆုိင္ၾကပါစုိ႔။

ျမတ္ဗုဒၶ၏ ထူးျခားေသာလကၡာေတာ္ (၇)

မ်ားေသာအားျဖင့္ လူအမ်ားရဲ့ ေျခေခ်ာင္းလက္ေခ်ာင္းမ်ားဟာ ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္း ရွိတတ္ၾကၿပီး လက္ငါးေခ်ာင္း၊ ေျခငါးေခ်ာင္းဟာ တုိရွည္ မညီမညာနဲ႔ ၾကည့္လုိ႔ မလွပါဘူး။

ျမတ္ဗုဒၶရဲ့ လက္ေခ်ာင္းေျခေခ်ာင္းမ်ားကေတာ့ ႏုညံ့ေပ်ာ့ေျပာင္းလွပၿပီး၊ ေျခမလက္မမွတပါး အျခားေျခေခ်ာင္း၊ လက္ေခ်ာင္းမ်ားဟာ အႀကီးအငယ္အလုိက္ ေျပေျပသြယ္သြယ္ရွိၿပီး ၊ တုိရွည္မရွိ တိက်ညီညာ ျဖစ္ေနပါတယ္။
ဤလကၡဏာႏွင့္ ျပည့္စုံျခင္းေၾကာင့္ ျမတ္ဗုဒၶမွာ ညီညီညြတ္္ညြတ္ လုိက္ေနၾကတဲ့ လက္ယာေတာ္ရံ အရွင္သာရိပုတၱရာ၊ လက္ဝဲေတာ္ရံ အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္ စေသာ ရဟန္းပရိတ္သတ္၊ လူပရိတ္သတ္ ၊ မင္းပရိတ္သတ္ အျခံအရံေတြနဲ႔ ျပည့္စုံေနပါတယ္။

ဤလကၡဏာေတာ္ႏွင့္ ျပည့္စုံရျခင္းမွာ…..ျမတ္ဗုဒၶသည္ ပါရမိျဖည့္စဥ္ကာလက လူအမ်ားကုိ သဂၤဟေလးပါးနဲ႔ ခ်ီးေျမွာက္ေလ့ရွိပါတယ္။ ခ်ီးေျမွာက္၊ ေပးကမ္း၊ လႉဒါန္း ၊ ကူညီျခင္းဟာ မိမိကုိမမုန္းေအာင္ ၊ မိမိကုိ ခ်စ္ခင္လာေအာင္ လုပ္နည္း ပီယေဆးပါပဲ။

1. ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသူကုိ ေပးကမ္းျခင္း ဒါနနဲ႕ကူညီခဲ့ပါတယ္။
2. ပစၥည္ဥစၥာျပည့္စုံသူမ်ားကုိေတာ့ ခ်စ္ခင္ဖြယ္ရာ ခ်ဳိသားေသာစကား ပီယဝါစာနဲ႔ ဆက္ဆံခဲ့ပါတယ္။
3. ဗဟုသုတနဲပါး သူမ်ားကုိေတာ့ ဆရာစား ခ်န္မထားပဲ ႀကီးပြားရာ ႀကီးပြားေၾကာင္း နည္းလမ္းေကာင္း ေပးျခင္းဆုိတဲ့ အတၳစရိယာနဲ႔ ကူညီခဲ့ပါတယ္။
4. တခ်ဳိ႕လူမ်ားကုိေတာ့ တန္တူထား ဆက္ဆံေပါင္းသင္းျခင္းလုိ႔ ဆုိတဲ့ သမာနတၱတာနဲ႔ ေပါင္းသင္း ဆက္ဆံခဲ့ပါတယ္။

ဤကဲ့သုိ႔ သဂၤဟတရားေလးပါးနဲ႔ လူအမ်ားကုိ အားေပး ကူညီ ေစာင့္ေရွာက္ ခ်ီးေျမွာက္ခဲ့တဲ့အတြက္ လက္ေခ်ာင္း၊ေျခေခ်ာင္းေလးမ်ားဟာ ႏုည့ံေပ်ာ့ေျပာင္း၍ ညီညီညာညာျဖင့္ အမ်ားနဲ႔မတူ တမူထူးျခား ေနျခင္းပဲျဖစ္ပါတယ္။

ျဖစ္ေလရာဘဝတုိင္းမွာ သား၊သမီး တပည့္အျခံအရံေတြနဲ႔ျပည့္စုံဖုိ႔၊ လက္ေခ်ာင္း၊ ေျခေခ်ာင္းေလးမ်ား ႏုညံေပ်ာ့ေျပာင္း ညီညီညာညာ လွလွပပျဖစ္ေစဖုိ႔ ေလာကလူသားမ်ားကုိ သဂၤဟတရား ေလးပါးျဖင့္ ကူညီေစာင့္ေရွာက္ၾကပါစုိ႔..။

ျမတ္ဗုဒၶ၏ ထူးျခားေသာလကၡာေတာ္ (၆)

ျမတ္ဗုဒၶရဲ့ လက္ဖမုိး ေျခဖုမိုးေတြဟာ လူအမ်ားစုရဲ့ လက္ဖမုိး ေျခဖမုိးေတြလုိ အသားအျပည့္လုိ႔ အေၾကာ ေငါေငါ ျပားခ်ပ္ခ်ပ္နဲ႔ ခ်ဳိင့္ခြက္ျဖစ္မေနပဲ အသားျပည့္ၿဖဳိးလုိ႔ အေၾကာမထင္ မုိ႕မုိ႔ေဖာင္းေဖာင္း ေပ်ာ့ေပ်ာ့ေျပာင္းေျပာင္းနဲ႔ ဖူးေတြ႔ရသူေတြဖုိ႔ အင္မတန္မွ က်က္သေရ ရွိလွပါတယ္။

ျမတ္ဗုဒၶရဲ့ ပခုံးႏွစ္ဘက္ဟာလည္း လူအမ်ားစုရဲ့ ပခုံးႏွစ္ဘက္လုိ ပိန္ကပ္ကပ္နဲ႔ ခုိင္ခြက္ျဖစ္ကာ အရုိးၿပဳိင္ၿပဳိင္ထ မေနပဲ အသားျပည့္ျပည့္ၿဖဳိးၿဖဳိးနဲ႔ အင္မတန္မွ က်က္သေရရွိလွပါတယ္။

ျမတ္ဗုဒၶရဲ့ လည္ကုပ္ဟာလည္း လူအမ်ားစုရဲ့လည္ကုပ္လုိ မလွမပ လည္ကုတ္ေျမာင္းႀကီးေတြ ၿပဳိင္ၿပဳိင္ထမေနပဲ အသားျပည့္ၿဖဳိး ေရစီးေၾကာင္းမထင္ အလြန္ပင္ သပၸါယ္လွပ တင့္တယ္လွပါတယ္။

ဤကဲ့သုိလက္ဖမုိးႏွစ္ဘက္၊ ေျခဖမုိးႏွစ္ဘက္၊ ပခုံးႏွစ္ဘက္၊ လည္ကုပ္ဆုိတဲ့ ခုႏွစ္ဌာနတုိ႔မွာ ျပည့္ျပည့္ ၿဖဳိးၿဖဳိးရွိျခင္းလကၡဏာေၾကာင့္ ျမတ္ဗုဒၶဟာ အဆီအႏွစ္ ၾသဇာျပည့္ဝတဲ့ မြန္ျမတ္တဲ့ အစားအစာေတြကုိသာ ေန႔စဥ္ ေပါေပါမ်ားမ်ား ျပည့္ျပည့္စုံစုံ ဘုဥ္းေပးရပါတယ္။


ျမတ္ဗုဒၶသည္ ျဖစ္ေလရာဘဝ ပါရမိျဖည့္စဥ္က..

အစားအစာ လႉဒါန္တဲ့အခါမွာ အဆီအႏွစ္ျပည့္ဝတဲ့ မြန္ျမတ္တဲ့ အစားအစာကုိဟာ ရွာေဖြ လႉဒါန္းခဲ့ပါတယ္။
အမ်ားစုကေတာ့ အလႉအတန္း အေပးအကမ္းဆုိရင္ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ မလႉပဲ ျဖစ္သလုိ ညံဖ်င္းတဲ့ အစား အေသာက္ေတြကုိသာ လႉဒါန္းတဲ့အတြက္ လက္ဖမိုး၊ေျခဖမုိး၊ပခုံး လည္ကုပ္မ်ားမွာ အသားမျပည့္ ပိျပားျပားနဲ႔ ခ်ဳိင့္ခြက္ျဖစ္ေနျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ျဖစ္ေလရာဘဝတုိင္းမွာ ျပည့္ျပည့္ၿဖဴိးၿဖဳိး လွလွပပ တင့္တင့္တယ္တယ္ အလွက်က္သေရေတြနဲ႔ ျပည့္စုံေစဖုိ႔ အေကာင္းစား အပ်ံစားမ်ားကုိ လႉဒါန္းၾကပါစုိ႔။

ျမတ္ဗုဒၶ၏ ထူးျခားေသာလကၡာေတာ္ (၂)

ျမတ္ဗုဒၶရဲ့ ေျခဖဝါးျပင္အလယ္မွာ စက္ဝုိင္းပုံပါရွိၿပီး၊ အဲဒီစက္ဝုိင္းပုံကုိ ဝန္းရံလွ်က္ ကမၻာမွာထင္ရွားရွိတဲ့ အေဆာက္အဦ အမွတ္အသားေတြအားလုံး ေပၚလြင္ထင္ရွားစြာတည္ရွိေနပါတယ္။

ဤထူးျခားတဲ့လကၡဏာေတာ္ေၾကာင့္ ျမတ္ဗုဒၶဟာ ေနာက္လုိက္ ေနာက္ပါ ရဟန္း၊ ရဟန္းမ၊ ဒကာ၊ ဒကာမ ဆုိတဲ့ တပည့္ပရိတ္သတ္ေလးမ်ဳိး အျခံအရံေပါမ်ားလွပါတယ္။ လူေတြသာမက နတ္ျဗဟၼာ ပရိတ္သတ္ေတြပါ ျခံရံေနပါတယ္။ ထူးျခားတာက ျမတ္ဗုဒၶ ေတာေတာင္ေတြထဲမွာ သီတင္းသုံးတဲ့အခါ ၊ တရားေဟာတဲ့အခါ ၾကမ္းတမ္းလွပါတယ္ဆုိတဲ့ ျခေသၤ့ သစ္ က်ား စတဲ့ အသားစား တိရစၧာန္ေတြေတာင္ ျမတ္ဗုဒၶနဲ႔တပည့္ရဟန္း ေတြကုိ ရန္မမူပဲ ျမတ္ဗုဒၶရဲ့ တရားသံကုိ နာလည္သကဲ့သုိ႔ ၿငိမ္သက္စြာနားေထာင္ေလ့ရွိပါတယ္။

ထူးျခားရျခင္းမွာ..
ျမတ္ဗုဒၶသည္ ပါရမီျဖည့္စဥ္ကာက ဘဝမ်ားစြာမွာ အလႉဒါန လုပ္မယ္ဆုိရင္ အျခံအရံႏွင့္တကြလုပ္ေလ့ရွိ ပါတယ္။ ဥပမာ .. သကၤန္းလႉမယ္ဆုိရင္ ဆြမ္းစသည္ပါ လႉတတ္ပါတယ္၊ ဆြမ္းလႉတယ္ဆုိရင္လည္း ဆြမ္းႏွင့္အတူ သင့္ေတာ္ရာ ပစၥည္းမ်ားပါလႉေလ့ရွိပါတယ္။ ေက်ာင္လႉတယ္ဆုိရင္လည္း ေက်ာင္းႏွင့္တကြ ေက်ာင္းအသုံးအဆာင္ အားလုံး ပါဝင္လႉဒါန္းေလ့ရိွပါတယ္။

ဘဝတုိင္းမွာ အျခံအရံေတြ ဝန္းရံေစဖုိ႔ အလႉဒါနလုပ္တဲ့အခါမွာ ျမတ္ဗုဒၶကဲ့သုိ.. အလႉဒါန လုပ္မယ္ဆုိရင္ အျခံအရံ ပစၥည္ေတြႏွင့္တကြ ျပည့္ျပည့္စုံစုံ ..စုံစုံလင္လင္..ၿမဳိင္ၿမဳိင္ဆုိင္ဆုိင္ႀကီး လႉဒါန္းႏုိင္ပါေစ..။

ျမတ္ဗုဒၶ၏ ထူးျခားေသာလကၡာေတာ္ (၁)

ျမတ္ဗုဒၶရဲ့ ေျခဖဝါးျပင္ဟာ သူမ်ားေျခဖဝါေတြလုိ ခ်ဳိင့္ခြက္မေနပဲ တညီတညာတည္းျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လွမ္းၾကြတဲ့အခါမွာ ေျခဖဝါးျပင္ဟာ ေျမျပင္ကုိ တညီတညာတည္းထိစပ္ၿပီး ေျခးလွမ္းမ်ားဟာ မယိမ္းမယုိင္ပဲ ခုိင္မတ္ေနပါတယ္။

ဤထူးျခားတဲ့ လကၡဏာေတာ္ေၾကာင့္ ျမတ္ဗုဒၶကုိ ဆန္က်င့္ဘက္လုပ္သူမ်ားဟာ ဘယ္လုိမွ လႈပ္ရွား ယိမ္းယုိင္ ေအာင္ မလုပ္ႏုိင္ၾကပါ။ ျမတ္ဗုဒၶရဲ့ စည္းစိမ္ ရာထူးအာဏာကုိလည္း ဘယ္သူကမွ လုယူလုိ႔မရနုိင္ပါ။

ျမတ္ဗုဒၶသည္ ပါရမီမ်ားျဖည့္စဥ္ကာလ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈတစ္ခုခု လုပ္ေတာ့မယ္ဆုိရင္ ဘယ္ေတာ့မွ ေနာက္ဆုတ္ေလ့မရွိပါ။ လုပ္မယ္လုိ႔ ဆုံးျဖတ္ၿပီးရင္ ဘယ္လုိဆန္႔က်င္ဘက္ ဘယ္လုိအႏၲရာယ္၊ ဘယ္လုိ အေႏွာက္အယွက္မ်ဳိးနဲ႔ၾကဳံၾကဳံ မျဖဳန္ပဲ ရပ္တည္ခ်က္ မယိမ္းမယုိင္ ခုိင္ခုိင္မတ္မတ္နဲ႔ မပ်က္မကြက္ မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေလ့ရွိပါတယ္။ ဒီပါရမီကုသုိလ္ထူးကုိ ျဖည့္ဆီးခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ျမတ္ဗုဒၶရဲ့ ေျခဖဝါးျပင္ဟာ ညီးညီညာညာထူးျခားေနျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ဘဝမွာ ဆန္က်င္ဘတ္ရန္သူကုိ ကာကြယ္လုိသူမ်ား၊ မိမိစည္းစိမ္ဥစၥာမ်ားကုိ ေဘးအႏၲရာယ္ အသြယ္သြယ္မွ ကင္းေဝးလုိသူမ်ား ျမတ္ဗုဒၶကဲ့သုိ႔ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်ၿပီးလွ်င္ မယိမ္းမယုိင္ ခုိင္ခုိင္မတ္မတ္ တည္တည္ၾကည္ၾကည္ တည္တည္တံ့တံ့ ျပတ္ျပတ္သားသား ကတိတည္စြာျဖင့္ ေလာကအက်ဳိး သာသနာအက်ဳိးေဆာင္ရြက္ႏုိင္ပါေစ..။

ျမတ္ဗုဒၶ၏ ထူးျခားေသာလကၡာေတာ္ (၁)

ျမတ္ဗုဒၶရဲ့ ေျခဖဝါးျပင္ဟာ သူမ်ားေျခဖဝါေတြလုိ ခ်ဳိင့္ခြက္မေနပဲ တညီတညာတည္းျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လွမ္းၾကြတဲ့အခါမွာ ေျခဖဝါးျပင္ဟာ ေျမျပင္ကုိ တညီတညာတည္းထိစပ္ၿပီး ေျခးလွမ္းမ်ားဟာ မယိမ္းမယုိင္ပဲ ခုိင္မတ္ေနပါတယ္။

ဤထူးျခားတဲ့ လကၡဏာေတာ္ေၾကာင့္ ျမတ္ဗုဒၶကုိ ဆန္က်င့္ဘက္လုပ္သူမ်ားဟာ ဘယ္လုိမွ လႈပ္ရွား ယိမ္းယုိင္ ေအာင္ မလုပ္ႏုိင္ၾကပါ။ ျမတ္ဗုဒၶရဲ့ စည္းစိမ္ ရာထူးအာဏာကုိလည္း ဘယ္သူကမွ လုယူလုိ႔မရနုိင္ပါ။

ျမတ္ဗုဒၶသည္ ပါရမီမ်ားျဖည့္စဥ္ကာလ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈတစ္ခုခု လုပ္ေတာ့မယ္ဆုိရင္ ဘယ္ေတာ့မွ ေနာက္ဆုတ္ေလ့မရွိပါ။ လုပ္မယ္လုိ႔ ဆုံးျဖတ္ၿပီးရင္ ဘယ္လုိဆန္႔က်င္ဘက္ ဘယ္လုိအႏၲရာယ္၊ ဘယ္လုိ အေႏွာက္အယွက္မ်ဳိးနဲ႔ၾကဳံၾကဳံ မျဖဳန္ပဲ ရပ္တည္ခ်က္ မယိမ္းမယုိင္ ခုိင္ခုိင္မတ္မတ္နဲ႔ မပ်က္မကြက္ မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေလ့ရွိပါတယ္။ ဒီပါရမီကုသုိလ္ထူးကုိ ျဖည့္ဆီးခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ျမတ္ဗုဒၶရဲ့ ေျခဖဝါးျပင္ဟာ ညီးညီညာညာထူးျခားေနျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ဘဝမွာ ဆန္က်င္ဘတ္ရန္သူကုိ ကာကြယ္လုိသူမ်ား၊ မိမိစည္းစိမ္ဥစၥာမ်ားကုိ ေဘးအႏၲရာယ္ အသြယ္သြယ္မွ ကင္းေဝးလုိသူမ်ား ျမတ္ဗုဒၶကဲ့သုိ႔ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်ၿပီးလွ်င္ မယိမ္းမယုိင္ ခုိင္ခုိင္မတ္မတ္ တည္တည္ၾကည္ၾကည္ တည္တည္တံ့တံ့ ျပတ္ျပတ္သားသား ကတိတည္စြာျဖင့္ ေလာကအက်ဳိး သာသနာအက်ဳိးေဆာင္ရြက္ႏုိင္ပါေစ..။