အနတၱလကၡသုတ္ျမန္မာျပန္

အနတၱလကၡဏသုတ္ ျမန္မာျပန္
- အနတၱလကၡဏသုတ္ အမႊန္း -

(က) ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဝါဆိုလျပည့္ေန႔တြင္ ဗာရဏသီျပည္၏အနီး ဣသိပတနေခၚ မိဂဒါဝုန္ေတာ၌ ပဥၥဝဂၢီအမည္ရွိကုန္ေသာ ေကာ႑ည၊ ဝပၸ၊ ဘဒၵိယ၊ မဟာနာမ္၊ အႆဇိ ရဟန္းငါးဦးတို႔အား ဓမၼစၾကာေဒသနာေတာ္ကို ေဟာေတာ္မူ၍ –

(ခ) ေန႔ရက္အစဥ္ ေထရ္စဥ္ဝါလိုက္ ေသာတာပတၱိဖိုလ္သို႔ ဆိုက္ေရာက္ေစေတာ္ မူၿပီး၍ ဝါဆိုလျပည္႔ေက်ာ္(၅)ရက္ေျမာက္ေသာေန႔၌ ထိုပဥၥဝဂၢီငါးဦးတို႔၏ အရဟတၱဖိုလ္အက်ဳိးငွာ အနတၱလကၡဏသုတ္ကို ဆက္၍ေဟာေတာ္မူၿပီ ထိုအနတၱလကၡဏသုတ္ကို အို- သူေတာ္ေကာင္းတို႔ အကြၽနု္ပ္တို႔သည္ ရြတ္ဆိုပြားမ်ားၾကပါကုန္စို႔။

- အနတၱလကၡဏသုတ္ နိဒါန္း -

အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဗာရာဏသီျပည္ ဣသိပတန မိဂါဝုန္ေတာ၌ သီတင္းသံုး ေနေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ပဥၥဝဂၢီရဟန္းတို႔ကို ရဟန္းတို႔ဟုမိန္႔ေတာ္မူ၏။ 

အသွ်င္ဘုရားဟုထိုရဟန္းတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ျပန္ၾကားေ

လွ်ာက္ထားၾက ကုန္၏။

- ႐ူပကၡႏၶာ အနတၱျဖစ္ပံု -

ရဟန္းတို႔ ႐ုပ္သည္ အတၱမဟုတ္၊ ရဟန္းတို႔ ႐ုပ္သည္ အတၱျဖစ္ခဲ့ျငားအံ့၊ ဤ႐ုပ္သည္ နာက်င္ျခင္းငွါ မျဖစ္ရာ၊ ငါ၏႐ုပ္သည္ ဤသို႔ျဖစ္ေစ၊ ငါ၏႐ုပ္သည္ ဤသို႔ မျဖစ္ ေစလင့္ဟု ႐ုပ္၌ ေတာင့္တမႈကို ရေကာင္းရာ၏။ ရဟန္းတို႔ ႐ုပ္သည္ အတၱမဟုတ္ေသာေၾကာင့္ နာက်င္ျခင္းငွာ ျဖစ္၏။ ငါ၏႐ုပ္သည္ ဤသို႔ျဖစ္ေစ၊ ငါ၏႐ုပ္သည္ ဤသို႔ မျဖစ္ေစလင့္ဟု ႐ုပ္၌ ေတာင့္တမႈကို ရလည္းမရ။

- ေဝဒနာကၡႏၶာ အနတၱျဖစ္ပံု -

ေဝဒနာသည္ အတၱမဟုတ္၊ ရဟန္းတို႔ ေဝဒနာသည္ အတၱျဖစ္ခဲ့ျငားအံ့၊ ဤေဝဒနာသည္ နာက်င္ျခင္းငွါ မျဖစ္ရာ၊ ငါ၏ေဝဒနာသည္ ဤသို႔ျဖစ္ေစ၊ ငါ၏ ေဝဒနာသည္ ဤသို႔ မျဖစ္ေစလင့္ဟု ေဝဒနာ၌ ေတာင့္တမႈကို ရေကာင္းရာ၏။ ရဟန္းတို႔ ေဝဒနာသည္ အတၱမဟုတ္ေသာေၾကာင့္ နာက်င္ျခင္းငွာ ျဖစ္၏။ ငါ၏ေဝဒနာသည္ ဤသို႔ျဖစ္ေစ၊ ငါ၏ ေဝဒနာသည္ ဤသို႔ မျဖစ္ေစလင့္ဟု ေဝဒနာ၌ ေတာင့္တမႈကို ရလည္းမရ။

- သညာကၡႏၶာ အနတၱျဖစ္ပံု -

သညာသည္ အတၱမဟုတ္၊ ရဟန္းတို႔ သညာသည္ အတၱျဖစ္ခဲ့ျငားအံ့၊ ဤသညာသည္ နာက်င္ျခင္းငွါ မျဖစ္ရာ၊ ငါ၏သညာသည္ ဤသို႔ျဖစ္ေစ၊ ငါ၏ သညာသည္ ဤသို႔ မျဖစ္ေစလင့္ဟု သညာ၌ ေတာင့္တမႈကို ရေကာင္းရာ၏။ ရဟန္းတို႔ သညာသည္ အတၱမဟုတ္ေသာေၾကာင့္ နာက်င္ျခင္းငွာျဖစ္၏။ ငါ၏သညာသည္ ဤသို႔ျဖစ္ေစ၊ ငါ၏ သညာသည္ ဤသို႔ မျဖစ္ေစလင့္ဟု သညာ၌ ေတာင့္တမႈကို ရလည္းမရ။

- သခၤါရကၡႏၶာ အနတၱျဖစ္ပံု -

သခၤါရတို႔သည္ အတၱမဟုတ္၊ ရဟန္းတို႔ သခၤါရတို႔သည္ အတၱျဖစ္ခဲ့ျငားအံ့၊ ဤသခၤါရတို႔သည္ နာက်င္ျခင္းငွါ မျဖစ္ရာ၊ ငါ၏သခၤါရတို႔သည္ ဤသို႔ျဖစ္ေစကုန္သတည္း၊ ငါ၏သခၤါရတို႔သည္ ဤသို႔မျဖစ္ေစကုန္ သတည္းဟု သခၤါရတို႔၌ ေတာင့္တမႈကို ရေကာင္းရာ၏။ ရဟန္းတို႔သခၤါရတို႔သည္ အတၱမဟုတ္ေသာေၾကာင့္ နာက်င္ျခင္းငွာ ျဖစ္ကုန္၏။ ငါ၏သခၤါရတို႔သည္ ဤသို႔ျဖစ္ေစကုန္သတည္း၊ ငါ၏သခၤါရတို႔သည္ ဤသို႔ မျဖစ္ေစကုန္ သတည္းဟု သခၤါရတို႔၌ ေတာင့္တမႈကို ရလည္းမရ။

- ဝိညာဏကၡႏၶာ အနတၱျဖစ္ပံု -

ဝိညာဏ္သည္ အတၱမဟုတ္၊ ရဟန္းတို႔ ဝိညာဏ္သည္ အတၱျဖစ္ခဲ့ျငားအံ့၊ ဤဝိညာဏ္သည္ နာက်င္ျခင္းငွါ မျဖစ္ရာ၊ ငါ၏ဝိညာဏ္သည္ ဤသို႔ျဖစ္ေစ၊ ငါ၏ ဝိညာဏ္သည္ ဤသို႔ မျဖစ္ေစလင့္ဟု ဝိညာဏ္၌ ေတာင့္တမႈကို ရေကာင္းရာ၏။ ရဟန္းတို႔ ဝိညာဏ္သည္ အတၱမဟုတ္ေသာေၾကာင့္ နာက်င္ျခင္းငွာျဖစ္၏။ ငါ၏ဝိညာဏ္သည္ ဤသို႔ ျဖစ္ေစ၊ ငါ၏ဝိညာဏ္သည္ ဤသို႔မျဖစ္ေစလင့္ဟု ဝိညာဏ္၌ ေတာင့္တမႈကို ရလည္း မရ။

- ႐ူပကၡႏၶာ၌ လကၡဏာေရးသံုးပါး -

ရဟန္းတို႔ ထိုအရာကို အဘယ္သို႔ မွတ္ထင္ကုန္သနည္း၊ ႐ုပ္သည္ ျမဲသေလာ မျမဲသေလာ။ မျမဲပါ အသွ်င္ဘုရား။ မျမဲေသာ႐ုပ္သည္ ဆင္းရဲေလာ ခ်မ္းသာေလာ။ ဆင္းရဲပါ အသွ်င္ဘုရား။ မျမဲေသာ ဆင္းရဲေသာ ေဖာက္ျပန္ျခင္းသေဘာရွိေသာ ႐ုပ္ကို ဤ႐ုပ္သည္ ငါ့ဥစၥာျဖစ္၏၊ ဤ႐ုပ္သည္ ငါျဖစ္၏၊ ဤ႐ုပ္သည္ ငါ၏ကိုယ္ အတၱတည္းဟု ႐ႈျခင္းငွာ သင့္ေလ်ာ္ပါမည္ေလာ။ မသင့္ေလ်ာ္ပါ အသွ်င္ဘုရား။

- နာမကၡႏၶာေလးပါး၌ လကၡဏာေရးသံုးပါး -

ေဝဒနာသည္ ျမဲသေလာ မျမဲသေလာ။ မျမဲပါ အသွ်င္ဘုရား။ မျမဲေသာေဝဒနာသည္ ဆင္းရဲေလာ ခ်မ္းသာေလာ။ ဆင္းရဲပါ အသွ်င္ဘုရား။ မျမဲေသာ ဆင္းရဲေသာ ေဖာက္ျပန္ျခင္း သေဘာရွိေသာ ေဝဒနာကို ဤေဝဒနာသည္ ငါ့ဥစၥာျဖစ္၏၊ ဤေဝဒနာသည္ ငါျဖစ္၏၊ ဤေဝဒနာသည္ ငါ၏ကိုယ္အတၱတည္းဟု ႐ႈျခင္းငွာ သင့္ေလ်ာ္ပါမည္ေလာ။ မသင့္ေလ်ာ္ပါ အသွ်င္ဘုရား။

သညာသည္ ျမဲသေလာ မျမဲသေလာ။ မျမဲပါ အသွ်င္ဘုရား။ မျမဲေသာသညာသည္ ဆင္းရဲေလာ ခ်မ္းသာေလာ။ ဆင္းရဲပါ အသွ်င္ဘုရား။ မျမဲေသာ ဆင္းရဲေသာ ေဖာက္ျပန္ ျခင္းသေဘာရွိေသာ သညာကို ဤသညာသည္ ငါ့ဥစၥာျဖစ္၏၊ ဤသညာသည္ ငါျဖစ္၏၊ ဤသညာသည္ ငါ၏ကိုယ္အတၱတည္းဟု ႐ႈျခင္းငွာ သင့္ေလ်ာ္ပါမည္ ေလာ။ မသင့္ေလ်ာ္ပါ အသွ်င္ဘုရား။

သခၤါရတို႔သည္ ျမဲသေလာ မျမဲသေလာ။ မျမဲပါ အသွ်င္ဘုရား။ မျမဲေသာသခၤါရတို႔သည္ ဆင္းရဲေလာ ခ်မ္းသာေလာ။ ဆင္းရဲပါ အသွ်င္ဘုရား။ မျမဲေသာ ဆင္းရဲေသာ ေဖာက္ျပန္ျခင္းသေဘာရွိေသာ သခၤါရတို႔ကို ဤသခၤါရတို႔သည္ ငါ့ဥစၥာျဖစ္၏၊ ဤသခၤါရ တို႔သည္ ငါျဖစ္၏၊ ဤသခၤါရတို႔သည္ ငါ၏ကိုယ္ အတၱတည္းဟု ႐ႈျခင္းငွာ သင့္ေလ်ာ္ပါ မည္ေလာ။ မသင့္ေလ်ာ္ပါ အသွ်င္ဘုရား။

ဝိညာဏ္သည္ ျမဲသေလာ မျမဲသေလာ။ မျမဲပါ အသွ်င္ဘုရား။ မျမဲေသာဝိညာဏ္သည္ ဆင္းရဲေလာ ခ်မ္းသာေလာ။ ဆင္းရဲပါ အသွ်င္ဘုရား။ မျမဲေသာ ဆင္းရဲေသာ ေဖာက္ျပန္ျခင္းသေဘာရွိေသာ ဝိညာဏ္ကို ဤဝိညာဏ္သည္ ငါ့ဥစၥာျဖစ္၏၊ ဤဝိညာဏ္သည္ ငါျဖစ္၏၊ ဤဝိညာဏ္သည္ ငါ၏ကိုယ္အတၱတည္းဟု ႐ႈျခင္းငွာ သင့္ေလ်ာ္ပါမည္ေလာ။ မသင့္ေလ်ာ္ပါ အသွ်င္ဘုရား။

- ႐ုပ္တရားကို တဏွာ မာန ဒိ႒ိဂါဟတို႔ျဖင့္ မ႐ႈၾကည့္အပ္ပံု -

ရဟန္းတို႔ ထိုသို႔ျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ အတိတ္ အနာဂတ္ ပစၥဳပၸန္လည္းျဖစ္ေသာ၊ အတြင္း အျပင္လည္းျဖစ္ေသာ၊ အၾကမ္း အႏုလည္းျဖစ္ေသာ၊ အယုတ္ အျမတ္လည္း ျဖစ္ေသာ၊ အေဝး အနီးလည္းျဖစ္ေသာ အလံုးစံုေသာ ႐ုပ္ကို ဤ႐ုပ္သည္ ငါ့ဥစၥာမဟုတ္၊ ဤ႐ုပ္သည္ ငါမဟုတ္၊ ဤ႐ုပ္သည္ ငါ၏ကိုယ္အတၱမဟုတ္ဟု ဤသို႔ ဟုတ္တိုင္းမွန္စြာ မွန္ကန္ေသာ ပညာျဖင့္ ႐ႈရမည္။

- ေဝဒနာတရားကို တဏွာ မာန ဒိ႒ိဂါဟတို႔ျဖင့္ မ႐ႈၾကည့္အပ္ပံု -

အတိတ္ အနာဂတ္ ပစၥဳပၸန္လည္းျဖစ္ေသာ၊ အတြင္း အျပင္လည္းျဖစ္ေသာ၊ အၾကမ္း အႏုလည္းျဖစ္ေသာ၊ အယုတ္အျမတ္လည္း ျဖစ္ေသာ၊ အေဝးအနီးလည္း ျဖစ္ေသာ အလံုးစံုေသာ ေဝဒနာကို ဤ ေဝဒနာသည္ ငါ့ဥစၥာမဟုတ္၊ ဤေဝဒနာသည္ ငါမဟုတ္၊ ဤ ေဝဒနာသည္ ငါ၏ ကိုယ္အတၱမဟုတ္ဟု ဤသို႔ ဟုတ္တိုင္းမွန္စြာ မွန္ကန္ေသာ ပညာျဖင့္ ႐ႈရမည္။

- သညာတရားကို တဏွာ မာန ဒိ႒ိဂါဟတို႔ျဖင့္ မ႐ႈၾကည့္အပ္ပံု -

အတိတ္ အနာဂတ္ ပစၥဳပၸန္လည္းျဖစ္ေသာ၊ အတြင္းအျပင္လည္း ျဖစ္ေသာ၊ အၾကမ္း အႏုလည္းျဖစ္ေသာ၊ အယုတ္အျမတ္လည္း ျဖစ္ေသာ၊ အေဝးအနီးလည္း ျဖစ္ေသာ အလံုးစံုေသာသညာကို ဤသညာသည္ ငါ့ ဥစၥာမဟုတ္၊ ဤသညာသည္ ငါမဟုတ္၊ ဤသညာသည္ ငါ၏ကိုယ္အတၱမဟုတ္ဟု ဤသို႔ ဟုတ္တိုင္းမွန္စြာ မွန္ကန္ေသာ ပညာျဖင့္ ႐ႈရမည္။

- သခၤါရတရားကို တဏွာ မာန ဒိ႒ိဂါဟတို႔ျဖင့္ မ႐ႈၾကည့္အပ္ပံု -

အတိတ္ အနာဂတ္ ပစၥဳပၸန္လည္းျဖစ္ေသာ၊ အတြင္းအျပင္လည္း ျဖစ္ေသာ၊ အၾကမ္း အႏုလည္းျဖစ္ေသာ၊ အယုတ္ အျမတ္လည္းျဖစ္ေသာ၊ အေဝး အနီးလည္း ျဖစ္ေသာ အလံုးစံုေသာ သခၤါရတို႔ကို ဤသခၤါရတို႔သည္ ငါ့ဥစၥာမဟုတ္ကုန္၊ ဤသခၤါရတို႔သည္ ငါမဟုတ္ကုန္၊ ဤသခၤါရတို႔သည္ ငါ၏ကိုယ္အတၱမဟုတ္ကုန္ဟု ဤသို႔ ဟုတ္တိုင္းမွန္စြာ မွန္ကန္ေသာ ပညာျဖင့္ ႐ႈရမည္။

- ဝိညာဏ္္တရားကို တဏွာ မာန ဒိ႒ိဂါဟတို႔ျဖင့္ မ႐ႈၾကည့္အပ္ပံု -

အတိတ္ အနာဂတ္ ပစၥဳပၸန္လည္းျဖစ္ေသာ၊ အတြင္းအျပင္လည္း ျဖစ္ေသာ၊ အၾကမ္း အႏုလည္းျဖစ္ေသာ၊ အယုတ္အျမတ္လည္း ျဖစ္ေသာ၊ အေဝးအနီးလည္း ျဖစ္ေသာ အလံုးစံုေသာ ဝိညာဏ္ကို ဤဝိညာဏ္သည္ ငါ့ဥစၥာမဟုတ္၊ ဤဝိညာဏ္သည္ ငါမဟုတ္၊ ဤဝိညာဏ္သည္ ငါ၏ကိုယ္အတၱမဟုတ္ဟု ဤသို႔ဟုတ္တိုင္းမွန္စြာ မွန္ကန္ေသာ ပညာျဖင့္ ႐ႈရမည္။

- နိဗၺိႏၵဉာဏ္မွစ၍ မဂ္ကိစၥတစ္ဆယ့္ေျခာက္ခ်က္ျဖစ္ပံု -

ရဟန္းတို႔ ဤသို႔ ႐ႈေသာ အၾကားအျမင္ရွိေသာ အရိယာတပည့္သည္ ႐ုပ္၌လည္း ျငီးေငြ႕၏၊ ေဝဒနာ၌လည္း ျငီးေငြ႕၏၊ သညာ၌လည္း ျငီးေငြ႕၏၊ သခၤါရတို႔၌လည္း ျငီးေငြ႕၏၊ ဝိညာဏ္၌လည္း ျငီးေငြ႕၏၊ ျငီးေငြ႕ေသာ္ စြဲမက္မႈကင္း၏၊ စြဲမက္မႈကင္းျခင္းေၾကာင့္ (ကိေလသာမွ) လြတ္ေျမာက္၏၊ (ကိေလသာမွ) လြတ္ေျမာက္ေသာ္ (ကိေလသာမွ) လြတ္ေျမာက္ျပီဟု အသိဉာဏ္ျဖစ္ေပၚ၏၊ ပဋိသေႏၶ ေနမႈကုန္ျပီ၊ အက်င့္ျမတ္ကို က်င့္သံုးၿပီးၿပီ၊ ျပဳဖြယ္(မဂ္)ကိစၥကို ျပဳၿပီးၿပီ၊ ဤမဂ္ကိစၥအလို႔ငွာ တစ္ပါးေသာျပဳဖြယ္ မရွိေတာ့ၿပီဟု ေဟာေတာ္မူ၏။

- ပဥၥဝဂၢီရဟန္းမ်ား ရဟႏၲာျဖစ္ပံု -

ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤစကားကို မိန္႔ေတာ္မူ၏၊ ပဥၥဝဂၢီရဟန္းတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရား မိန္႔ေတာ္မူေသာ စကားကို ႏွစ္လိုသည္ျဖစ္၍ ဝမ္းေျမာက္စြာ ခံယူကုန္ၿပီ။

ဤဂါထာမဖက္ သက္သက္ေသာ ေဒသနာကို ေဟာေတာ္မူအပ္သည္ရွိေသာ္ ပဥၥဝဂၢီ ရဟန္းတို႔၏ စိတ္တို႔သည္ မစြဲလမ္းမူ၍ အာသေဝါတို႔မွ လြတ္ေျမာက္ကုန္၏။

အနတၱလကၡဏသုတ္ ျမန္မာျပန္ ၿပီးပါၿပီ။

ကင္းေပမယ့္ မကြာေသးပါ (အဝိဂတပစၥေယာ)

မိဘေတြဟာ သား၊ သမီးေတြအေပၚထားတဲ့ ခ်စ္ေမတၱာဟာ ေႏွာင္က်ဳိးကင္းပါတယ္လုိ႔ ဝိဂတပစၥည္းမွာ ေျပားခဲ့ပါတယ္။ မိဘေမတၱာဟာ ျဖဴစင္သန္႔ရွင္း ေႏွာင္ဖြဲ႔ကင္းေပမယ့္ မိဘေတြရဲ့ အရွိန္အဝါေတြ၊ အေထာက္အပံ့ေတြက သား၊သမီးတုိင္း မကင္းကြာၾကပါဘူး။ ဥမာတစ္ခုက.. သမုဒၵရာႀကီးက .. ငါးေတြ၊ လိပ္ေတြကို အသက္ရွင္ေအာင္ မကင္းကြာေသာ အဝိဂတသေဘာနဲ႔ ေက်းဇူးျပဳပါတယ္။

အတၳိပစၥေယာနဲ႔ အဝိဂတပစၥေယာတုိ႔ရဲ့ စိတ္၊ ေစတသိက္တရားကုိယ္ သေဘားေတြတူၾကပါတယ္။

* အတၳိ= ဥပါဒ္၊ ဌီ၊ ဘင္ ( ျဖစ္၊တည္၊ ပ်က္) ရိွစဥ္မွာ ေက်းဇူးျပဳတယ္။

* အဝိဂတ= ဥပါဒ္၊ ဌီ ၊ဘင္ ၊ မကင္းကြာခင္မွာ ေက်းဇူးျပဳတယ္။

ဘားထူးလဲဆုိေတာ့ မဟာဂႏၶာရုံဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက…

အတၳိသေဘာက စိတ္ျဖစ္စဥ္ ဥပါဒ္၊ ဌီ ၊ဘင္ ရွိေနစဥ္ခဏမွာ ေက်းဇူးျပဳတယ္။

အဝိဂတသေဘာက စိတ္ျဖစ္စဥ္ ဥပါဒ္၊ ဌီ၊ ဘင္ မကင္းမခ်ဳပ္ေပ်ာက္ခင္ခဏမွာ ေက်းဇူးျပဳတယ္ဟု မိန္႔ေတာ္မူပါတယ္။

ဥပမာ။ ၊။ လူႀကီးေတြ အရွိန္အဝါရွိစဥ္က ပတ္ဝန္းက်င္က သူရဲ့ သား၊သမီးမ်ားကုိ ေလးေလးစားစားရွိတာဟာ အတၳိပစၥေယာရဲ့ သေဘာ၊ လူႀကီးေတြအရွိန္အဝါက် အသက္ေတြႀကီးလာတဲ့အခါ သူ႕ရဲ့သား၊သမီးမ်ားကုိ ပတ္ဝန္းက်င္က မရုိမေသလုပ္တဲ့အခါ .. ေဟ! ငါ.. မေသေသးဘူး ငါ့သား၊ သမီးေတြကို မႏွိပ္စက္နဲ႔၊ မေစာ္ကားနဲ႔လို႔ ေျပာတဲ့သေဘာက အဝိဂတပစၥေယာသေဘာပါပဲ။



ပ႒ာန္ပစၥည္းမ်ား တူရာတူရာတြဲၾကည့္ရေအာင္..

* စိတ္၊ေစသိတ္ေတြအတူတကြျဖစ္၍ +ရိွေနျခင္းး = သဟဇာ+ အတၳိ။
* စိတ္၊ေစတသိတ္ေတြ အတူတကြ + မကင္းရာ၊မကင္းေၾကာင္းျဖစ္ျခင္း = သဟဇာတ + အဝိဂတ။
* ေရွးမွႀကဳိတင္ျဖစ္ၾကတဲ့ ဥပါဒ္၊ဌီ၊ ဘင္ စိတၱခဏမ်ားလည္း+ ရွိေနစဥ္ျဖစ္ျခင္း = ပုေရဇာတ + အတၳိ။
* ေရွးမွႀကဳိတင္ျဖစ္တဲ့ စိတၱခဏမ်ား + မကင္းမကြာေက်းဇူးျပဳျခင္ = ပုေရဇာတ + အဝိဂတ၊
* ေနာက္မွျဖစ္တဲ့ စိတၱခဏမ်ား + ရွိေနစဥ္မွာ ေက်းဇူးုုျပဳျခင္း = ပစၧာဇာတ+ အတၳိ၊
* ေနာက္မွျဖစ္တဲ့ စိတၱခဏမ်ား + မကင္းမကြာအတူျဖစ္ျခင္း = ပစၧာဇာတ+ အဝိဂတ။
* ရုပ္အဟာရမ်ားျဖစ္တဲ့ အဆီၾသဇာတုိ႔သည္+ စိတၱခဏမ်ားရွိေနစဥ္မွာ ေက်းဇူးျပဳျခင္း = ရုပ္အာဟာရ+အတၳိ၊
* အဆီၾသဇာတုိ႔သည္ စိတၱခဏမ်ား+ မကင္းမကြား မခ်ဳပ္ေပ်ာက္ခင္မွာ ေက်းဇူးျပဳျခင္း = ရုပ္အာဟာရ + အဝိဂတ။
* ရုပ္ဣေၿႏၵတုိ႔+ ရုပ္သက္ထင္ရွားရွိစဥ္မွာ ေက်းဇူးျပဳျခင္း = ဣၿႏၵိယ + အတၳိ။
* ရုပ္ဣေၿႏၵတုိ႔ + ရုပ္သက္ မကင္းမကြာ မခ်ဳပ္ေပ်ာက္ခင္မွာ ေက်းဇူးျပဳျခင္း = ဣၿႏၵိယ + အဝိဂတ စသည္ျဖင့္ တူရာတူရာေလးေတြကုုိ တြဲ၍မွတ္ႏုိင္ပါတယ္။

ဘာေၾကာင့္ ျမတ္ဗုဒၶ ပ႒ာန္း(၂၄) ပစၥည္းကုိေဟာရလဲဆုိရင္ ပုဂၢဳိလ္၊ သတၱဝါေတြဟာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ အက်ဳိးတရားေတြျဖစ္ေပၚလာရတယ္။ ပုဂၢဳိလ္၊ သတၱဝါ သူငါ မရွိဘူးဆုိတာ သိေစခ်င္လုိ႔ပါ။

ဒါေၾကာင့္ မိမိတို႔မွာ ေတြ႕ၾကဳံခံစားေနရတဲ့ ေကာင္းက်ဳိး ၊ ဆုိးျပစ္မ်ားသည္ မူလအရင္းခံသည္ အေၾကာင္းေၾကာင့္ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒီအေၾကာင္းတရားေတြျဖတ္ေတာက္လုိက္ရင္ ေကာင္းက်ဳိး၊ ဆုိးျပစ္မ်ားလည္းျဖစ္ေတာ့မွာမဟုတ္ပါ။



ျမင္းျခင္းဆုိတဲ့ အေၾကာင္းတရားတစ္ခုကုိ ေလ့လာၾကည္ရေအာင္…

ကုိယ္သေဘာက်တဲ့သူ၊ လွပတဲ့ ရူပါရုံ ျမင္ရသူမွာ စိတ္ခ်မ္းသာမယ္၊ ေပ်ာ္ရႊင္ရပါမယ္။

ကုိယ္သေဘာမက်တဲ့သူ၊ မလွပတဲ့ အာရုံေတြ ျမင္ေတြရရင္ေတာ့ စိတ္ဆင္းရဲရမယ္ေပါ့၊

ဒီလုိျမင္ျခင္းျဖစ္ဖုိ႔အတြက္ အေၾကာင္းတရား ေလးခ်က္ျပည့္စုံရပါတယ္။

၁၊ မ်က္ၾကည္လႊာဆုိတဲ့ မ်က္စိ၊

၂၊ ရူပါရုံုဆုိတဲ့ အဆင္း

၃၊ အလင္းေရာင္

၄၊ ႏွလုံးသြင္းမႈ ဤအေၾကာင္းေလးခ်က္ ျပည့္စုံမွ ျမင္ျခင္းျဖစ္ရပါတယ္။

ပ႒ာန္းတရားေတာ္က သိပ္နက္္နဲတဲ့အတြက္ ဒီေလာက္ပဲ အတုိခ်ဳပ္ မွတ္ခဲ့ရေအာင္.. မိမိတို႔ ေတြ႕ၾကဳံခံစားေနရတဲ့ စုိးရိမ္ျခင္း၊ ပူေဆြးျခင္း၊ ငုိေၾကြးျခင္းမ်ား ကင္းရေအာင္ ပ႒ာန္းေဒသနာေတာ္ လမ္းညႊန္ခ်က္ျဖင့္ ပူးေဆြး၊ ငုိေၾကြးျခင္းမ်ားကုိ ျဖစ္ေစတဲ့ အေၾကာင္းကုိျဖတ္ပါေလ။

အေၾကာင္းေကာင္း၍ အက်ဳိးေကာင္းၾကပါေစ….။

ေႏွာင္ႀကဳိးကင္းတဲ့ ခ်စ္ေမတၱာ ( ဝိဂတပစၥေယာ)

ဝိဂတဆုိတဲ့ပါဠိက ကင္းကင္းရွင္းရွင္းလုိ႔ အဓိပၸါယ္ရပါတယ္။
အနႏၲရ၊ သမနႏၲရ ၊ နတၱိ ၊ ဝိဂတတုိ႔ရဲ့ စိတ္၊ေစတသိတ္သေဘာသြားေတြကေတာ့ အတူတူပါပဲ၊ စြမ္းရည္ သတၱိေတြကြဲျပားလုိ႔ အမည္ေလးမ်ဳိးနဲ႔ ျမတ္စြာဘုရား ထပ္ေဟာရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ဥမာေလးေတြ ဦးစြာ စဥ္းစားၾကရေအာင္.. မ်ားေသားအားျဖင့္ မိဘေတြဟာ သားသမီးေတြေပၚမွာထားတဲ့ ခ်စ္ေမတၱာနဲ႔ သားသမီးေတြအေပၚကူညီေထာက္ပံ့ ေက်းဇူးျပဳေနျခင္းဟာ ေႏွာင္ႀကဳိးကင္းပါတယ္။ ကုိယ့္သား၊သမီးကုိ ေတာ္ေစခ်င္ ၊ တတ္ေစခ်င္တဲ့ ေမွ်ာင့္လင့္ခ်က္ မ်ဳိးေတာ့ရွိတာေပါ့၊ ဘယ္လုိ ျပန္လည္ေပးဆပ္ရမယ္ဆုိတဲ့ အေႏွာင္အဖြဲ႕ကေတာ့ကင္းပါတယ္။ ကုိယ္သားသမီး အခ်ိန္တန္ အရြယ္ေရာက္လုိ႔ ကုိယ့္အုိး ကုိယ့္အိမ္နဲ႔ သာသာယာယာရွိသြားရင္ မိဘေတြက ကင္းကင္းရွင္းရွင္းပဲ ဥေပကၡာသေဘာနဲ႔ ပီတိျဖစ္ရပါတယ္။

ထုိအတူပါပဲ ပ႒ာန္းသေဘာအရ ေရွးေရွးကျဖစ္တဲ့ စိတ္၊ ေစသိက္ေတြကလည္း ေနာက္ေနာက္ စိတ္၊ေစသိက္ေတြကုိ ကင္းကင္းရွင္းရွင္းပဲ ဆက္လက္ျဖစ္ဖုိ႔ေက်းဇူးျပဳျခင္းကုိ ဝိဂတပစၥေယာ ဟုေဟာေတာ္မူပါတယ္။
ေနေရာင္ကင္းေပ်ာက္မွ လေရာက္ထြက္လာရျခင္းကိုေလ့လာျခင္းအားျဖင့္လည္း ဝိဂတပစၥည္းရဲ့ အဓိပၸါယ္ကုိ သေဘာေပါက္ႏုိင္ပါတယ္။

ျမတ္စြာဘုရားက စိတ္၊ ေစတသိက္ေတြဟာ ရုပ္နဲ႔နာမ္တုိ႔ ေပါင္းဆုံမိတဲ့အခါမွာ ျမင္သိစိတ္ စသည္တုိ႔ျဖစ္ေပၚလာတယ္၊ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ စိတ္၊ေစတသိက္မ်ားလည္း ၾကာရွည္စြာ မတည္ပဲ ခဏခ်ဳပ္သြားရတယ္ဆုိတဲ့ သေဘာကုိ သိျခင္းအားျဖင့္ စိတ္ ၊ ဝိညာဥ္ေလးေတြက အျမဲရွိေနတယ္ဆိုတဲ့ သႆတဒိ႒ိ ၊ စိတ္ေတြဟာ ျဖစ္ၿပီးရင္ၿပီးတာပဲ၊ အသစ္ အသစ္ေတြထပ္ျဖစ္ေနတာပဲဆုိတဲ့ ဥေစၧဒဒိ႒ိနဲ႔၊ သူ၊ငါ ဖန္ဆင္းလုိ႔ျဖစ္ရတယ္ဆုိတဲ့ ဖန္ဆင္းရွင္ မရွိပါဘူးဆုိတာကုိ ကင္းကင္းရွင္ရွင္ သိေစခ်င္းပါ။
စိတ္ျဖစ္စဥ္ေလးေတြကုိ အေသးစိတ္ေလ့လာၾကည့္ရေအာင္..
ျမင္စိတ္တခုျဖစ္စဥ္မွာ.. ဝီထိအစဥ္အတန္းေလးေတြက
၁၊ အတိတဘဝင္ = သာမန္ျဖစ္တည္ေနတဲ့ ဘဝရအစိတ္အပုိင္းကေန စတင္ၿပီး
၂၊ ဘဝဂစလန ဘဝင္တုန္လႈပ္မႈ
၃၊ ဘဝဂၤုပေစၧဒ = ဘဝင္ျပတ္မႈ
၄၊ စူးစမ္းဆင္ျခင္တဲ့ = အာဝဇၨန္း
၅၊ စကၡဳဝိညာဥ္ = ျမင္သိစိတ္
၆၊ သမၸဋိစၧဳိင္း = လက္ခံျခင္း။
၇၊ သႏၲီရဏ = စုံးစမ္းျခင္း၊
၈၊ ဝုေ႒ာ= ဆုံးျဖစ္ခ်က္ခ်ျခင္း
၉၊ ေဇာ= မိမိဘဝေပးအေလ့အက်င့္အားေလွ်ာ္စြာ
ေကာင္း / မေကာင္း အာရုံ၏အရသာကုိ ခံစားတဲ့ ေဇာ (၇) ႀကိမ္ နဲ႔
၁၀၊ တဒါရုံ = အခ်ိန္သတ္လုိက္တဲ့ စိတ္ေတြ ခ်ဳပ္ေပ်ာက္ကင္းသြားၿပီးမွ
ဘဝင္= ဘဝအစိတ္အပုိင္ျဖစ္တဲ့ ၿငိမ္သက္တဲ့ စိတ္ကေလးျပန္ျဖစ္သြားပါတယ္။

ဝိဂတပစၥေယာ ပ႒ာန္းသေဘာကုိ နာလည္၍ စိတ္၊ေစတသိက္ေတြဟာ သူ႔သေဘာအတုိင္း ျဖစ္ေနတဲ့ စိတၱနိယာမမ်ားျဖစ္ေၾကာင္းသေဘာေပါက္ၾကပါေစ။

အာရုံမ်ားေၾကာင့္ ( အာရမၼဏပစၥေယာ)

ျမင္ ၾကား နံ စား ထိေတြ႕စရာ အာရုံမ်ားေၾကာင့္ ျမင္မႈ ၊ ၾကားမႈ၊ နံမႈ ၊ စားမႈ ၊ ထိမႈ ၊ ေတြးမႈဟူေသာ အက်ဳိးတရားမ်ားျဖစ္ေပၚလာျခင္းကုိ အာရမၼဏပစၥေယာ ဟုေဟာေတာ္မူပါတယ္။

လွပတဲ့ရူပါ ၊ သာယာတဲ့အသံ၊ ခ်စ္သူရဲ့ ေမြးရန႔ံ၊ ေကာင္းတဲ့အရသာ၊ သာယာတဲ့ အေတြ႔၊ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ရာ အေတြးမ်ား လူတုိင္းႏွစ္သက္ၾကမွာပါ။ ဒါေတြအတြက္ပဲ ေနဝင္ေနထြက္ ဘဝကုိ ေပးဆပ္ေနရပါတယ္။ မိမိစိတ္တုိင္းက် သက္ႏွစ္ ေပ်ာ္ေမြ႔ဖြယ္ရာမ်ား ပုိုင္ဆုိင္ရေတာ့ ေက်းနပ္စရာပါပဲ။

တစ္ခါတစ္ရံမွာ ေမွ်ာ္လင့္မထားတဲ့ ခ်စ္စရာ ရူပါမွ မုန္းစရာ ၊ သာယာဖြယ္ ခ်စ္သူအသံမွ စိတ္ညစ္စရာ၊ ေမြးလြန္းေသာပန္းမွ ပုတ္ရနံ႔ စတဲ့ စိတ္ညစ္စရာေတြ ေတြ႔ဘူးၾကမွာပါ။

ေကာင္း၊ ေကာင္းမေကာင္းဆုိတာ မိမိရဲ့ခံယူမႈေပၚမွာ အေျခခံပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ထာဝရေပ်ာ္ရြင္ဖုိ႔ ေကာင္း၊ မေကာင္း အာရုံအားးလုံးကုိ အေကာင္ျမင္ျဖင့္ၾကည့္ၾကပါစုိ႔။

ေခါင္းေဆာင္ (အဓိပတိပစၥေယာ)

ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း
ျပင္းျပတဲ့ ဆႏၵ၊ ထက္သန္းတဲ့ ဝီရိယ စိတ္စြမ္းအင္ ၊ စဥ္းစားဆင္ျခင္တတ္တဲ့ ပညာေတြဟာ ေအာင္ျမင္မႈ အတြက္ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းေတြပါ။ က်ရႈံးေနသလား လဲရာမွထလုိ႔ ဒီေခါင္းေဆာင္ေတြကို မြန္းမံသင္းတန္းေပးၿပီး နည္းဗ်ဴဟာသစ္မ်ားနဲ႔ တုိက္ပြဲဝင္ရပါမယ္။


အေကာင္းစာ အပ်ံစား အာရုံမ်ားကုိ အဓိပတိအာရုံမ်ားဟုေခၚပါတယ္။ ထုိအဓိပတိအာရုံမ်ားကုိ အေၾကာင္းျပဳ၍ စိတ္ေကာင္း ၊ စိတ္ဆုိး ျဖစ္ပြားမႈမ်ားကုိ (အာရမၼဏ) အဓိပတိပစၥေယာ ဟုေဟာေတာ္မူပါတယ္။

ေခါင္းေရွာင္

မ်ားေသားအားျဖင့္ သုံးစာမရတဲ့ ဖက္မွာေတာ့ ထန္သန္မႈေတြရွိတတ္ၾကပါတယ္

ဘာတဲ့ ... ခ်စ္သူအတြက္ဆုိရင္ . ဧဝရတ္ေတာင္ကုိတတ္၊ မီးပင္လယ္ကုိလည္ျဖတ္ ဘဝကုိေပးဆပ္မယ္ဆိုတဲ့လူေတြကမ်ားသား


ဘဝေအာင္ျမင္ေရးအတြက္ ကိုယ္ပုိင္စိတ္စြမ္းအင္ေတြကုိ ထက္သန္ေအာင္ၾကဳိးစားၾကပါစုိ႔

ဣေႃႏၵရွိရွိေနၾကရေအာင္ (ဣႃႏၵိယပစၥေယာ)

“ မိန္းကေလးတုိ႔ ဣေႃႏၵ ေရႊေပးလုိ႔မရ”လုိ႔ ေရွးဆုိရုိးစကား ၾကားဖူးပါတယ္။ ယခုေခတ္ေတာ့ ဒါမ်ဳိးေတာ့ ရုိးသြားၿပီးထင္ပါရဲ့။ ဣေႃႏၵဆုိတဲ့ ပါဠိေဝါဟာရဟာ ျမန္မာေတြနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေလးရင္းႏွီးၿပီးသားပါ။ ပိုၿပီးတိက်ေအာင္လုိ႔ အဓိပၸါယ္ထပ္ ေျပာရရင္.. ဣေႃႏၵဆုိတာ - အစုိးရျခင္း၊ ထိမ္းသိမ္းႏုိင္ျခင္း၊ ပုိင္ပုိင္ ႏုိင္နုိင္လုပ္ႏုိင္ျခင္းလုိ႔ဆုိလုိပါတယ္။



ႏုိင္ငံတစ္ခုမွာ ဝန္ၾကီးဌာနအလိုိက္ ဆုိင္ရာတာဝန္မ်ားကုိ ပုိင္ပိုင္ႏုိင္ႏုိင္ ထိမ္းထိမ္းသိမ္းသိမ္း အစုိးတရ ေကာင္းစြာ လုပ္ေဆာင္ေနၾကသလုိ မိမိတုိ႔ခႏၶာကုိယ္မွာလည္း မ်က္စိ နား ႏွာ လွ်ာ ကုိယ္ ရုပ္သက္ ဟူေသာ ရုပ္ဣေႃႏၵမ်ားႏွင့္ စိတ္ ေဝဒနာ သဒၶါ စေသာ နာမ္ ဣေႃႏၵမ်ားက ဆုိင္ရာ ျမင္ ၾကား နံစား ထိျခင္း စေသာ အာရုံမ်ားကုိ ႏုိၾကား ရွင္သန္ထက္ျမတ္လာေအာင္ အစုိးရေသာအားျဖင့္ ေထာက္ပံ့ကူညီျခင္းကုိ ဣၿႏၵိယပစၥေယာ ဟုေဟာေတာ္မူပါတယ္။



ေခတ္မွီ ဖြံျဖဳိးတုိးတတ္တဲ့ ႏုိင္ငံမ်ား၌ ဝန္ၾကီးဌာနတုိင္းမွာ မိမိဆုိင္ရာတာဝန္မ်ားကုိ အစိုးတရ ပုိင္ပုိင္ႏုိင္ႏုိင္ လုပ္ပုိင္ခြင့္ရွိပါတယ္။ အျခားဝန္ၾကီးဌာနက အာဏာ ၊ ပါဝါျပၿပီးလာေရာက္စြဲဖက္ႏုိင္ခြင့္မရွိပါ။



ထ႔ုိအတူပါပဲ မိမိတုိ႔ ခႏၶာကုိယ္မွာလည္း

မ်က္စိက ၾကည့္ျခင္းအလုပ္၊

နားက ၾကားျခင္းအလုပ္ စသည္ ဆုိင္ရာတာဝန္မ်ားကုိ အစုိးတရ ေထာက္ပ့ံေနပါတယ္။



သုိ႔မဟုတ္ပါဘဲ



မ်က္စိက ဣေႃႏၵမဲ့၍ မျမင္ဘဲ ျမင္သည္ဟု ေျပာဆုိျခင္း။

နားက ဣေႃႏၵမဲ့၍ မၾကားပါပဲ ၾကားသည္ဟုေျပာဆုိျခင္း။

ကုိယ္က ဣေႃႏၵမဲ့၍ ရာဇာဝတ္မႈ မ်ဳိးစုံး က်ဴးလြန္ျခင္း။

သဒၶါက ဣေႃႏၵလြန္ကဲ၍ အလြဲအမွားယုံတတ္ျခင္း။

ပညာက ဣေႃႏၵလြန္ကဲ၍ ေဝဖန္၊ ေလကန္၍ စိတ္ေကာင္းရွိၿပီးေရာ့ဟုေတြးကာ ဘာဆုိ..ဘာမွ မလုပ္ျခင္း စသည့္ဆုိးက်ဴိးမ်ားျဖစ္တတ္ပါတယ္။



ဒါေၾကာင့္ ဣေႃႏၵမ်ားထိမ္းထိမ္းသိမ္သိမ္းျဖင့္ ဘဝၿငိမ္းခ်မ္းေရဆီသုိ႔ ခ်ီတက္ၾကပါစုိ႔…..။



မေဝးလွေသာ…….ၿငီမ္းခ်မ္းေသာကမၻာသစ္ၾကီးဆီ

ေႏွာင္ႀကဳိးကင္းတဲ့ ခ်စ္ေမတၱာ ( ဝိဂတပစၥေယာ)

ဝိဂတဆုိတဲ့ပါဠိက ကင္းကင္းရွင္းရွင္းလုိ႔ အဓိပၸါယ္ရပါတယ္။ အနႏၲရ၊ သမနႏၲရ ၊ နတၱိ ၊ ဝိဂတတုိ႔ရဲ့ စိတ္၊ေစတသိတ္သေဘာသြားေတြက အတူတူပါပဲ၊ စြမ္းရည္ သတၱိေတြ ကြဲျပားလုိ႔ အမည္ေလးမ်ဳိးနဲ႔ ျမတ္စြာဘုရား ထပ္ေဟာရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ဥမာေလးေတြ ဦးစြာ စဥ္းစားၾကရေအာင္.. မ်ားေသားအားျဖင့္ မိဘေတြဟာ သားသမီးေတြေပၚမွာထားတဲ့ ခ်စ္ေမတၱာနဲ႔ သားသမီးေတြအေပၚကူညီေထာက္ပံ့ေနတာဟာ ေႏွာင္ႀကဳိးကင္းပါတယ္။ ကုိယ့္သား၊သမီးကုိ ေတာ္ေစခ်င္ ၊ တတ္ေစခ်င္တဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ မ်ဳိးေတာ့ရွိတာေပါ့၊ ဘယ္လုိ ျပန္လည္ေပးဆပ္ရမယ္ဆုိတဲ့ အေႏွာင္အဖြဲ႕ကေတာ့ကင္းပါတယ္။ ကုိယ္သားသမီး အခ်ိန္တန္ အရြယ္ေရာက္လုိ႔ ကုိယ့္အုိး ကုိယ့္အိမ္နဲ႔ သာသာယာယာရွိသြားရင္ မိဘေတြက ကင္းကင္းရွင္းရွင္းပဲ ဥေပကၡာသေဘာနဲ႔ ပီတိျဖစ္ရပါတယ္။



ထုိ႔အတူပါပဲ ပ႒ာန္းသေဘာအရ ေရွးေရွးကျဖစ္တဲ့ စိတ္၊ ေစသိက္ေတြကလည္း ေနာက္ေနာက္ စိတ္၊ေစသိက္ေတြကုိ ကင္းကင္းရွင္းရွင္းနဲ႔ပဲ ဆက္လက္ျဖစ္ဖုိ႔ေက်းဇူးျပဳျခင္းကုိ ဝိဂတပစၥေယာ ဟုေဟာေတာ္မူပါတယ္။



ေနေရာင္ကင္းေပ်ာက္မွ လေရာက္ထြက္လာရျခင္းကိုေလ့လာျခင္းအားျဖင့္လည္း ဝိဂတပစၥည္းရဲ့ အဓိပၸါယ္ကုိ သေဘာေပါက္ႏုိင္ပါတယ္။

ျမတ္စြာဘုရားက စိတ္၊ ေစတသိက္ေတြဟာ ရုပ္နဲ႔နာမ္တုိ႔ ေပါင္းဆုံမိတဲ့အခါမွာ ျမင္သိစိတ္ စသည္တုိ႔ျဖစ္ေပၚလာတယ္၊ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ စိတ္၊ေစတသိက္မ်ားလည္း ၾကာရွည္စြာ မတည္ပဲ ကင္းကင္းရွင္းရွင္း ခဏခ်ဳပ္သြားရတယ္ဆုိတဲ့ သေဘာကုိ သိျခင္းအားျဖင့္ စိတ္ ၊ ဝိညာဥ္ေလးေတြက အျမဲရွိေနတယ္ဆိုတဲ့ သႆတဒိ႒ိ ၊ စိတ္ေတြဟာ ျဖစ္ၿပီးရင္ၿပီးတာပဲ၊ အသစ္ အသစ္ေတြထပ္ျဖစ္ေနတာပဲဆုိတဲ့ ဥေစၧဒဒိ႒ိနဲ႔၊ သူ၊ငါ ဖန္ဆင္းလုိ႔ျဖစ္ရတယ္ဆုိတဲ့ ဖန္ဆင္းရွင္ မရွိပါဘူးဆုိတာကုိ ကင္းကင္းရွင္ရွင္ သိေစျခင္းပါ။



စိတ္ျဖစ္စဥ္ေလးေတြကုိ အေသးစိတ္ ေလ့လာၾကည့္ရေအာင္..

ျမင္စိတ္တခုျဖစ္စဥ္မွာ.. ဝီထိအစဥ္အတန္းေလးေတြက

၁၊ အတီတဘဝင္ = သာမန္ျဖစ္တည္ေနတဲ့ ဘဝရဲ႕အစိတ္အပုိင္းကေန စတင္ၿပီး

၂၊ ဘဝဂၤစလန ဘဝင္တုန္လႈပ္မႈ

၃၊ ဘဝဂၤုပေစၧဒ = ဘဝင္ျပတ္မႈ

၄၊ အာဝဇၨန္း= စူးစမ္းဆင္ျခင္မႈ

၅၊ စကၡဳဝိညာဥ္ = ျမင္သိစိတ္

၆၊ သမၸဋိစၧဳိင္း = လက္ခံျခင္း။

၇၊ သႏၲီရဏ = စုံးစမ္းျခင္း၊

၈၊ ဝုေ႒ာ= ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်ျခင္း

၉၊ ေဇာ= မိမိဘဝေပးအေလ့အက်င့္အားေလွ်ာ္စြာ

ေကာင္း / မေကာင္း အာရုံ၏အရသာကုိ ခံစားတဲ့ ေဇာ (၇) ႀကိမ္ နဲ႔

၁၀၊ တဒါရုံ = အခ်ိန္သတ္လုိက္တဲ့ စိတ္ေတြ(၂) ႀကိမ္ျဖစ္ၿပီး ခ်ဳပ္ေပ်ာက္ကင္းသြားၿပီးမွ

ဘဝင္= ဘဝအစိတ္အပုိင္းျဖစ္တဲ့ ၿငိမ္သက္တဲ့ စိတ္ျပန္ျဖစ္ရပါတယ္။

ဝိဂတပစၥေယာ ပ႒ာန္းသေဘာကုိ နာလည္၍ စိတ္၊ေစတသိက္ေတြဟာ သူ႔သေဘာအတုိင္း ျဖစ္ေနတဲ့ စိတၱနိယာမမ်ားျဖစ္ေၾကာင္းသေဘာေပါက္ၾကပါေစ။

ကင္းေပမယ့္ မကြာေသးပါ (အဝိဂတပစၥေယာ)

မိဘေတြဟာ သား၊ သမီးေတြအေပၚထားတဲ့ ခ်စ္ေမတၱာဟာ ေႏွာင္က်ဳိးကင္းပါတယ္လုိ႔ ဝိဂတပစၥည္းမွာ ေျပားခဲ့ပါတယ္။ မိဘေမတၱာဟာ ျဖဴစင္သန္႔ရွင္း ေႏွာင္ဖြဲ႔ကင္းေပမယ့္ မိဘေတြရဲ့ အရွိန္အဝါေတြ၊ အေထာက္အပံ့ေတြက သား၊သမီးတုိင္း မကင္းကြာၾကပါဘူး။ ဥမာတစ္ခုက.. သမုဒၵရာႀကီးက .. ငါးေတြ၊ လိပ္ေတြကို အသက္ရွင္ေအာင္ မကင္းကြာေသာ အဝိဂတသေဘာနဲ႔ ေက်းဇူးျပဳပါတယ္။

အတၳိပစၥေယာနဲ႔ အဝိဂတပစၥေယာတုိ႔ရဲ့ စိတ္၊ ေစတသိက္တရားကုိယ္ သေဘားေတြတူၾကပါတယ္။

* အတၳိ= ဥပါဒ္၊ ဌီ၊ ဘင္ ( ျဖစ္၊တည္၊ ပ်က္) ရိွစဥ္မွာ ေက်းဇူးျပဳတယ္။

* အဝိဂတ= ဥပါဒ္၊ ဌီ ၊ဘင္ ၊ မကင္းကြာခင္မွာ ေက်းဇူးျပဳတယ္။

ဘားထူးလဲဆုိေတာ့ မဟာဂႏၶာရုံဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက…

အတၳိသေဘာက စိတ္ျဖစ္စဥ္ ဥပါဒ္၊ ဌီ ၊ဘင္ ရွိေနစဥ္ခဏမွာ ေက်းဇူးျပဳတယ္။

အဝိဂတသေဘာက စိတ္ျဖစ္စဥ္ ဥပါဒ္၊ ဌီ၊ ဘင္ မကင္းမခ်ဳပ္ေပ်ာက္ခင္ခဏမွာ ေက်းဇူးျပဳတယ္ဟု မိန္႔ေတာ္မူပါတယ္။

ဥပမာ။ ၊။ လူႀကီးေတြ အရွိန္အဝါရွိစဥ္က ပတ္ဝန္းက်င္က သူရဲ့ သား၊သမီးမ်ားကုိ ေလးေလးစားစားရွိတာဟာ အတၳိပစၥေယာရဲ့ သေဘာ၊ လူႀကီးေတြအရွိန္အဝါက် အသက္ေတြႀကီးလာတဲ့အခါ သူ႕ရဲ့သား၊သမီးမ်ားကုိ ပတ္ဝန္းက်င္က မရုိမေသလုပ္တဲ့အခါ .. ေဟ! ငါ.. မေသေသးဘူး ငါ့သား၊ သမီးေတြကို မႏွိပ္စက္နဲ႔၊ မေစာ္ကားနဲ႔လို႔ ေျပာတဲ့သေဘာက အဝိဂတပစၥေယာသေဘာပါပဲ။



ပ႒ာန္ပစၥည္းမ်ား တူရာတူရာတြဲၾကည့္ရေအာင္..

* စိတ္၊ေစသိတ္ေတြအတူတကြျဖစ္၍ +ရိွေနျခင္းး = သဟဇာ+ အတၳိ။
* စိတ္၊ေစတသိတ္ေတြ အတူတကြ + မကင္းရာ၊မကင္းေၾကာင္းျဖစ္ျခင္း = သဟဇာတ + အဝိဂတ။
* ေရွးမွႀကဳိတင္ျဖစ္ၾကတဲ့ ဥပါဒ္၊ဌီ၊ ဘင္ စိတၱခဏမ်ားလည္း+ ရွိေနစဥ္ျဖစ္ျခင္း = ပုေရဇာတ + အတၳိ။
* ေရွးမွႀကဳိတင္ျဖစ္တဲ့ စိတၱခဏမ်ား + မကင္းမကြာေက်းဇူးျပဳျခင္ = ပုေရဇာတ + အဝိဂတ၊
* ေနာက္မွျဖစ္တဲ့ စိတၱခဏမ်ား + ရွိေနစဥ္မွာ ေက်းဇူးုုျပဳျခင္း = ပစၧာဇာတ+ အတၳိ၊
* ေနာက္မွျဖစ္တဲ့ စိတၱခဏမ်ား + မကင္းမကြာအတူျဖစ္ျခင္း = ပစၧာဇာတ+ အဝိဂတ။
* ရုပ္အဟာရမ်ားျဖစ္တဲ့ အဆီၾသဇာတုိ႔သည္+ စိတၱခဏမ်ားရွိေနစဥ္မွာ ေက်းဇူးျပဳျခင္း = ရုပ္အာဟာရ+အတၳိ၊
* အဆီၾသဇာတုိ႔သည္ စိတၱခဏမ်ား+ မကင္းမကြား မခ်ဳပ္ေပ်ာက္ခင္မွာ ေက်းဇူးျပဳျခင္း = ရုပ္အာဟာရ + အဝိဂတ။
* ရုပ္ဣေၿႏၵတုိ႔+ ရုပ္သက္ထင္ရွားရွိစဥ္မွာ ေက်းဇူးျပဳျခင္း = ဣၿႏၵိယ + အတၳိ။
* ရုပ္ဣေၿႏၵတုိ႔ + ရုပ္သက္ မကင္းမကြာ မခ်ဳပ္ေပ်ာက္ခင္မွာ ေက်းဇူးျပဳျခင္း = ဣၿႏၵိယ + အဝိဂတ စသည္ျဖင့္ တူရာတူရာေလးေတြကုုိ တြဲ၍မွတ္ႏုိင္ပါတယ္။

ဘာေၾကာင့္ ျမတ္ဗုဒၶ ပ႒ာန္း(၂၄) ပစၥည္းကုိေဟာရလဲဆုိရင္ ပုဂၢဳိလ္၊ သတၱဝါေတြဟာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ အက်ဳိးတရားေတြျဖစ္ေပၚလာရတယ္။ ပုဂၢဳိလ္၊ သတၱဝါ သူငါ မရွိဘူးဆုိတာ သိေစခ်င္လုိ႔ပါ။

ဒါေၾကာင့္ မိမိတို႔မွာ ေတြ႕ၾကဳံခံစားေနရတဲ့ ေကာင္းက်ဳိး ၊ ဆုိးျပစ္မ်ားသည္ မူလအရင္းခံသည္ အေၾကာင္းေၾကာင့္ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒီအေၾကာင္းတရားေတြျဖတ္ေတာက္လုိက္ရင္ ေကာင္းက်ဳိး၊ ဆုိးျပစ္မ်ားလည္းျဖစ္ေတာ့မွာမဟုတ္ပါ။



ျမင္းျခင္းဆုိတဲ့ အေၾကာင္းတရားတစ္ခုကုိ ေလ့လာၾကည္ရေအာင္…

ကုိယ္သေဘာက်တဲ့သူ၊ လွပတဲ့ ရူပါရုံ ျမင္ရသူမွာ စိတ္ခ်မ္းသာမယ္၊ ေပ်ာ္ရႊင္ရပါမယ္။

ကုိယ္သေဘာမက်တဲ့သူ၊ မလွပတဲ့ အာရုံေတြ ျမင္ေတြရရင္ေတာ့ စိတ္ဆင္းရဲရမယ္ေပါ့၊

ဒီလုိျမင္ျခင္းျဖစ္ဖုိ႔အတြက္ အေၾကာင္းတရား ေလးခ်က္ျပည့္စုံရပါတယ္။

၁၊ မ်က္ၾကည္လႊာဆုိတဲ့ မ်က္စိ၊

၂၊ ရူပါရုံုဆုိတဲ့ အဆင္း

၃၊ အလင္းေရာင္

၄၊ ႏွလုံးသြင္းမႈ ဤအေၾကာင္းေလးခ်က္ ျပည့္စုံမွ ျမင္ျခင္းျဖစ္ရပါတယ္။

ပ႒ာန္းတရားေတာ္က သိပ္နက္္နဲတဲ့အတြက္ ဒီေလာက္ပဲ အတုိခ်ဳပ္ မွတ္ခဲ့ရေအာင္.. မိမိတို႔ ေတြ႕ၾကဳံခံစားေနရတဲ့ စုိးရိမ္ျခင္း၊ ပူေဆြးျခင္း၊ ငုိေၾကြးျခင္းမ်ား ကင္းရေအာင္ ပ႒ာန္းေဒသနာေတာ္ လမ္းညႊန္ခ်က္ျဖင့္ ပူးေဆြး၊ ငုိေၾကြးျခင္းမ်ားကုိ ျဖစ္ေစတဲ့ အေၾကာင္းကုိျဖတ္ပါေလ။

အေၾကာင္းေကာင္း၍ အက်ဳိးေကာင္းၾကပါေစ….။

မယွဥ္ေပမယ့္ ၾကင္နာပါ ( ဝိပၸယုတၱပစၥေယာ)

ယေန႔ေခတ္ သိပၸံပညာရွင္မ်ား ေလ့လာေတြ႕ရွိခ်က္အရ “ကမၻာႀကီးဟာ(Global warming) ပူေႏြးလာၿပီး ေရခဲေတာင္မ်ား ၿပိဳဆင္းကာ ပင္လယ္ေရမ်ား ျမင့္တက္လာ၍ ေရႀကီးျခင္း စတဲ့ သဘာဝေဘးအႏၲရာယ္မ်ား ျဖစ္ႏုိင္တယ္”ဟု ခန္႔မွန္းေနၾကပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လည္းလုိ႕ အေၾကာင္းတရားရွာေတာ့ အၾကင္နာကင္းမဲ့ေသာ စိပြားေရးသမားမ်ားတုိ႔၏ စက္ရုံႀကီးမ်ားမွ ထြက္ေသာ Carbon dioxide မ်ားေလထုထဲမွာ မ်ားေနလုိ႔ပါတဲ့၊ ဒါေၾကာင့္ လူသားမ်ားေနထုိင္တဲ့ ကမၻာေျမႀကီးဟာ A greenhouse လုိျဖစ္ေနပါၿပီ။ လူသားေတြဟာ မွီရာ တည္ရာျဖစ္တဲ့ ကမၻာေျမႀကီးမွာ တည္ေနရၿပီး လူသားမ်ားသာယာလွပေစဖုိ႔အတြက္ သဘာဝစြမ္းအားေတြက မယွဥ္ေသာ ( ဝိပၸယုတၱ) သေဘာျဖင့္ ေက်းဇူးျပဳေနၾကပါတယ္။ လူေလာက သာယာ လွပေစခ်င္ရင္ ကမၻာေျမႀကီးကုိလည္း ၾကင္နာတတ္ဖ႔ုိလုိပါတယ္။ ကမၻာေျမႀကီးႏွင့္လူသားေလာကဟာ သီးျခား သပ္သပ္စီ ျဖစ္ေနေပမယ့္ အျပန္အလွန္ေက်းဇူးျပဳေနပါတယ္။

မွီရာဝတၳဳရုပ္မ်ားကုိ တည္မွီကာ အာရုံမ်ားကုိ အာရုံျပဳ၍ နာမ္တရားတုိ႔ျဖစ္ျခင္း၊ နာမ္တရားတုိ႔ စြမ္းအားေၾကာင့္ ရုပ္တရားမ်ားက တည္တံ့ခုိင္မာျခင္းမ်ားကုိ ဝိပၸယုတၱပစၥေယာဟု ေဟာေတာ္မူပါတယ္။

သက္ရွိေလာက၌ မ်က္စိ ႏွား နာ လွ်ာ ကုိယ္ ဟဒယဝတၳဳ ဟူေသာ ရုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ ခႏ ၶာ အစိတ္အပုိင္းမ်ားကုိ အမွီျပဳ၍ အဆင္း အသံ အန႔ံ အရသာ အထိအေတြ႔ ေတြးစရာဟူေသာ အာရုံ ရုပ္နာမ္တရားတုိ႔ကုိ အာရုံျပဳကာ စိတ္ ေစတသိတ္ဟူေသာ နာမ္ခႏၶာ အသိတုိ႔ျဖစ္ေပၚလာရပါတယ္။ ထုိနာမ္ခႏၶာတုိ႔၏ စြမ္းအားေၾကာင့္ပင္ ရုပ္တရားတုိ႔ မၿပဳိမလဲ ေတာင့္တင္းခို္င္မာ အင္အားရွိ သန္မာၾကပါတယ္။ ထုိကဲ့သုိ ရုပ္တရားႏွင့္ နာမ္တရား တပါးႏွင့္ တပါး အမွီသဟဲျပဳကာ ျဖစ္တည္ေနၾကေသာ္လည္း ရုပ္သေဘာႏွင့္ နာမ္းသေဘာဟာ ေရာစပ္ျခင္းမရွိပါ၊ ရုပ္က ရုပ္သပ္သပ္ နာမ္က နာမ္သပ္သပ္ျဖစ္ပါတယ္။ သဘာဝမတူေသာ တရားႏွစ္မ်ဳိးတုိ႔ အျပန္အလွန္ ေက်းဇူးျပဳကာ အေၾကာင္းအက်ဳိးျဖစ္ေနၾကျခင္းသာျဖစ္ပါတယ္။

လ်ပ္စစ္မီးကဲသုိ႕ ဖုိဓာတ္ ၊ မဓာတ္တုိ႔ေပါင္းစပ္မွ အလင္းေရာင္ထြက္လာျခင္းသည္ သီးျခား သပ္သပ္စီျဖစ္ေနေသာ ဓာတ္ႏွစ္ခု ေပါင္းစပ္ျခင္းျဖင့္ ေက်းဇူးျပဳလုိက္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

မ်က္စိျဖင့္ ၾကည့္၍ ျမင္သည္ ဟူရာဝယ္ မ်က္စိသည္ ရူပါရုံ အဆင္းဓာတ္ခုိက္မႈ အာရုံထင္မႈကုိ လက္ခံေသာ အခံဓာတ္သာျဖစ္၍ မျမင္ႏုိင္ပါ။ ထုိမ်က္စိကုိမွီ၍ ျဖစ္ေသာ ျမင္သိစိတ္ကသာ ျမင္ႏုိင္ပါသည္။ မ်က္စိရွိတုိင္း မျမင္ႏုိင္။ မ်က္စိက သပ္သပ္၊ ျမင္သည္က သပ္သပ္ျဖစ္သည္။ ၾကည့္ျမင္သည့္အလုပ္ကုိ ႏွစ္မ်ဴိးတြဲ၍ လုပ္ၾကေသာ္လည္း ထုိႏွစ္မ်ဳိးက ေရာစပ္မသြားပါ။ သီးျခားစီသာျဖစ္ပါတယ္။

“ခ်ဥ္စပ္ဟင္း” ကဲ့သုိ႔ အခ်ဥ္ႏွင့္အစပ္ ေပါင္းစပ္ၿပီး ဟင္းတစ္ခြက္ျဖစ္လာေသာ္လည္း အရသာမွာ ခ်ဥ္တာက သပ္သပ္၊ စပ္တာက သပ္သပ္ျဖစ္၍ ေရာေတာ့ ေရာသည္ အစပ္တည္းျဖစ္မသြားျခင္းကုိ ဝိပၸယုတၱပစၥေယာ ဟု ေဟာေတာ္မူပါတယ္။
ဝိပၸယုတၱပစၥေယာ ကုိ သေဘာေပါက္၍ ကုိယ္ႏွင့္ စရုိက္ျခင္း မတူေသာ္လည္း လုပ္ငန္းတူ လုပ္တဲ့အခါမွာ မေရာမယွက္ သပ္သပ္စီ အက်ဳိးျဖစ္ထြန္းေအာင္ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ၾကပါေစ..။

မိမိအလုပ္မွာ ဈာန္ဝင္စားပါ (ဈာနပစၥေယာ)

မ်ားေသာအားျဖင့္ လူေတြဟာ ေျမလွ်ဳိး မိုးပ်ံျခင္းကုိသာ ‘ဈာန္’ ဟု အမွတ္မွား တတ္ၾကပါတယ္။ ဈာန္ဆုိတာ မိမိဆုိင္ရာ ကိစၥမွာ စူးစူး စုိက္စုိက္ စိတ္ပါဝင္စားစြာ ျပဳလုပ္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

“ဝိတကၠ ဝိစာရ ပီတိ သုခ ဧကဂၢတာ” ဟူေသာ ဈာန္အဂၤါမ်ားျဖင့္  ဆုိင္ရာကိစၥတခုကုိ စူးစူး စုိက္စုိက္ ျပဳလုပ္ျခင္းေၾကာင့္ ထုိဈာန္စိတ္မ်ားႏွင့္ အတူ အေပါင္းအေဖာ္ စိတ္ ေစတသိတ္မ်ား ျဖစ္ၾကသည္ကုိ ဈာနပစၥေယာ ဟု ေဟာေတာ္မူပါတယ္။

တရားပဲထုိင္ထုိင္၊ မိမိဆုိင္ရာ အလုပ္ပဲ လုပ္လုပ္ စူးစူး စုိက္စိုက္ လုပ္ဖုိ႔ အေရးႀကီးပါတယ္။ သုိ႔မဟုတ္ပါပဲ အရူးတစ္ေယာက္လုိ ထမင္းစားေနရာမွ ၿပီးေအာင္မစားပဲ သီခ်င္းထဆုိသလုိ   တရားထုိင္ ဘုရားရွိခုိးေနရာမွ ေတာင္ေတြး ေျမာက္ေတြးရင္ေတာ့ မိမိကုိယ္မိမိ အရူးတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနၿပီးဟု သတိေပးပါေတာ့။

လူစိတ္ဟာ  ထိမ္းရ သိမ္းရခက္ပါတယ္။  တခ်ိန္တည္းမွာပင္ အာရုံမ်ဳိးစုံ ေတြးေတာ ေနတတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျမတ္ဗုဒၶ ေဟာေတာ္မူတဲ့အတုိင္း အလုပ္္တခု လုပ္မယ္ဆုိရင္.. ၾကံစည္ျခင္း (ဝိတက္) အဖန္ဖန္ သုံးသပ္ ဆင္ျခင္ျခင္း (ဝိစာရ) ေက်နပ္ ႏွစ္သက္ျခင္း (ပီတိ) ေပ်ာ္ရႊင္မႈ ခံစားရျခင္း (သုခေဝဒနာ) အလုပ္ထဲမွာ မိမိစိတ္ကုိ ျမွဳပ္ႏွံထားျခင္း (ဧကဂၢတာ) ဟူေဟာ ဈာန္တရားမ်ား  ပါဝင္လာေအာင္  လုပ္ေဆာင္ရမယ္။ ဒါဆုိရင္ မိမိရည္မွန္းခ်က္ ေအာင္ျမင္မယ္၊ လုိရာကိစၥကုိ  အခ်ိန္တုိတြင္းမွာ ၿပီးႏုိင္ပါတယ္။

“ယခုၿပီးမွာ ယခုလုပ္ ၊ ေနာင္မွၿပီးမွာ ေနာက္မွလုပ္”ဟူေသာ ဆုိရုိးစကားတုိင္း အလုပ္ေတြကုိ ေရာေထြးၿပီး တၿပဳိင္နက္ မလုပ္ပါႏွင့္၊ တခုခ်င္းလုပ္ပါ၊ ယခုၿပီးဖုိလုိေသာ အရာကုိ ယခုခ်က္းလုပ္လုပ္ပါ၊ ေနာင္မွ လုပ္စရာ လုိေသာအရာကိုိ ေနာင္မွပဲ ေအးေအးေဆးလုပ္ပါ၊  မိမိစိတ္ကုိလည္း မိမိလုပ္ရာ အာရုံမွာ စ်ာန္ဝင္စားႏုိင္ေအာင္ၾကိဳးစားပါ၊ ကနဦးစမွာေတာ့ ခက္ခဲသေယာင္ ရွိပါလိမ့္မယ္ အေလ့အက်င့္ ျဖစ္သြားရင္ေတာ့ တည္ၿငိမ္ရင့္က်က္တဲ့ လူသားတေယာက္ျဖစ္လာမွာပါ။

တည္ၿငိမ္ရင့္က်က္ေသာ လူတစ္ေယာက္ျဖစ္လာဖုိ႕ ဈာန္ဝင္စားၾကပါစုိ႕

ကင္းေပမယ့္ မကြာေသးပါ ( အဝိဂတပစၥေယာ)

မိဘေတြဟာ သား၊ သမီးေတြအေပၚထားတဲ့ ခ်စ္ေမတၱာဟာ ေႏွာင္က်ဳိးကင္းပါတယ္လုိ႔ ဝိဂတပစၥည္းမွာ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ မိဘေမတၱာဟာ ျဖဴစင္သန္႔ရွင္း ေႏွာင္ဖြဲ႔ကင္းေပမယ့္ မိဘေတြရဲ့ အရွိန္အဝါေတြ၊ အေထာက္အပံေတြက သား၊သမီးတုိင္း မကင္းကြာၾကပါဘူး။ ဥမာတစ္ခုက.. သမုဒၵရာႀကီးက .. ငါးေတြ၊ လိပ္ေတြကို အသက္ရွင္ေအာင္ မကင္းကြာေသာ အဝိဂတသေဘာနဲ႔ ေက်းဇူးျပဳပါတယ္။

အတၳိပစၥေယာနဲ႔ အဝိဂတပစၥေယာတုိ႔ရဲ့ စိတ္၊ ေစတသိက္တရားကုိယ္ သေဘားေတြတူၾကပါတယ္။

* အတၳိ= ဥပါဒ္၊ ဌီ၊ ဘင္ ( ျဖစ္၊တည္၊ ပ်က္) ရိွစဥ္မွာ ေက်းဇူးျပဳတယ္။

* အဝိဂတ= ဥပါဒ္၊ ဌီ ၊ဘင္ ၊ မကင္းကြာခင္မွာ ေက်းဇူးျပဳတယ္။

ဘားထူးလဲဆုိေတာ့ မဟာဂႏၶာရုံဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက…

အတၳိသေဘာက စိတ္ျဖစ္စဥ္ ဥပါဒ္၊ ဌီ ၊ဘင္ ရွိေနစဥ္ခဏမွာ ေက်းဇူးျပဳတယ္။

အဝိဂတသေဘာက စိတ္ျဖစ္စဥ္ ဥပါဒ္၊ ဌီ၊ ဘင္ မကင္းမခ်ဳပ္ေပ်ာက္ခင္ခဏမွာ ေက်းဇူးျပဳတယ္ဟု မိန္႔ေတာ္မူပါတယ္။

ဥပမာ။ ၊။ လူႀကီးေတြ အရွိန္အဝါရွိစဥ္က ပတ္ဝန္းက်င္က သူရဲ့ သား၊သမီးမ်ားကုိ ေလးေလးစားစားရွိတာဟာ အတၳိပစၥေယာရဲ့ သေဘာ၊ လူႀကီးေတြအရွိန္အဝါက် အသက္ေတြႀကီးလာတဲ့အခါ သူ႕ရဲ့သား၊သမီးမ်ားကုိ ပတ္ဝန္းက်င္က မရုိမေသလုပ္တဲ့အခါ .. ေဟ! ငါ.. မေသေသးဘူး ငါ့သား၊ သမီးေတြကို မႏွိပ္စက္နဲ႔၊ မေစာ္ကားနဲ႔လို႔ ေျပာတဲ့သေဘာက အဝိဂတပစၥေယာသေဘာပါပဲ။


ပ႒ာန္ပစၥည္းမ်ား တူရာတူရာတြဲၾကည့္ရေအာင္..

* စိတ္၊ေစသိတ္ေတြအတူတကြျဖစ္ျခင္း = သဟဇာ+ အတၳိ။
* စိတ္၊ေစတသိတ္ေတြ အတူတကြ မကင္းရာ၊မကင္းေၾကာင္းျဖစ္ျခင္း = သဟဇာတ + အဝိဂတ။
* ေရွးမွႀကဳိတင္ျဖစ္ၾကတဲ့ ဥပါဒ္၊ဌီ၊ ဘင္ စိတၱခဏမ်ားလည္း ရွိေနစဥ္ျဖစ္ျခင္း = ပုေရဇာတ + အတၳိ။
* ေရွးမွႀကဳိတင္ျဖစ္တဲ့ စိတၱခဏမ်ား မကင္းမကြာေက်းဇူးျပဳျခင္ = ပုေရဇာတ + အဝိဂတ၊
* ေနာက္မွျဖစ္တဲ့ စိတၱခဏမ်ား ရွိေနစဥ္မွာ ေက်းဇူးုုျပဳျခင္း = ပစၧာဇာတ+ အတၳိ၊
* ေနာက္မွျဖစ္တဲ့ စိတၱခဏမ်ား မကင္းမကြာအတူျဖစ္ျခင္း = ပစၧာဇာတ+ အဝိဂတ။
* ရုပ္အဟာရမ်ားျဖစ္တဲ့ အဆီၾသဇာတုိ႔သည္ စိတၱခဏမ်ားရွိေနစဥ္မွာ ေက်းဇူးျပဳျခင္း = ရုပ္အာဟာရ+အတၳိ၊
*အဆီၾသဇာတုိ႔သည္ စိတၱခဏမ်ား မကင္းမကြား မခ်ဳပ္ေပ်ာက္ခင္မွာ ေက်းဇူးျပဳျခင္း = ရုပ္အာဟာရ + အဝိဂတ။
*ရုပ္ဣေၿႏၵတုိ႔ ရုပ္သက္ထင္ရွားရွိစဥ္မွာ ေက်းဇူးျပဳျခင္း = ဣၿႏၵိယ + အတၳိ
*ရုပ္ဣေၿႏၵတုိ႔ ရုပ္သက္ မကင္းမကြာ မခ်ဳပ္ေပ်ာက္ခင္မွာ ေက်းဇူးျပဳျခင္း = ဣၿႏၵိယ + အဝိဂတ
စသည္ျဖင့္ တူရာတူရာေလးေတြကုုိ တြဲ၍မွတ္ႏုိင္ပါတယ္။

ဘာေၾကာင့္ ျမတ္ဗုဒၶ ပ႒ာန္း(၂၄) ပစၥည္းကုိေဟာရလဲဆုိရင္ ပုဂၢဳိလ္၊ သတၱဝါေတြဟာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ အက်ဳိးတရားေတြျဖစ္ေပၚလာရတယ္။ ပုဂၢဳိလ္၊ သတၱဝါ သူငါ မရွိဘူးဆုိတာ သိေစခ်င္လုိ႔ပါ။
ဒါေၾကာင့္ မိမိတို႔မွာ ေတြ႕ၾကဳံခံစားေနရတဲ့ ေကာင္းက်ဳိး ၊ ဆုိးျပစ္မ်ားသည္ မူလအရင္းခံသည္ အေၾကာင္းေၾကာင့္ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒီအေၾကာင္းတရားေတြျဖတ္ေတာက္လုိက္ရင္ ေကာင္းက်ဳိး၊ ဆုိးျပစ္မ်ားလည္းျဖစ္ေတာ့မွာမဟုတ္ပါ။

ျမင္းျခင္းဆုိတဲ့ အေၾကာင္းတရားတစ္ခုကုိ ေလ့လာၾကည္ရေအာင္…
ကုိယ္သေဘာက်တဲ့သူ၊ လွပတဲ့ ရူပါရုံ ျမင္ရသူမွာ စိတ္ခ်မ္းသာမယ္၊ ေပ်ာ္ရႊင္ရပါမယ္။
ကုိယ္သေဘာမက်တဲ့သူ၊ မလွပတဲ့ အာရုံေတြ ျမင္ေတြရရင္ေတာ့ စိတ္ဆင္းရဲရမယ္ေပါ့၊
ဒီလုိျမင္ျခင္းျဖစ္ဖုိ႔အတြက္ အေၾကာင္းတရား ေလးခ်က္ျပည့္စုံရပါတယ္။
၁၊ မ်က္ၾကည္လႊာဆုိတဲ့ မ်က္စိ၊
၂၊ ရူပါရုံုဆုိတဲ့ အဆင္း
၃၊ အလင္းေရာင္
၄၊ ႏွလုံးသြင္းမႈ ဤအေၾကာင္းေလးခ်က္ ျပည့္စုံမွ ျမင္ျခင္းျဖစ္ရပါတယ္။

ပ႒ာန္းတရားေတာ္က သိပ္နက္္နဲတဲ့အတြက္ ဒီေလာက္ပဲ အတုိခ်ဳပ္ မွတ္ခဲ့ရေအာင္.. မိမိတို႔ ေတြ႕ၾကဳံခံစားေနရတဲ့ စုိးရိမ္ျခင္း၊ ပူေဆြးျခင္း၊ ငုိေၾကြးျခင္းမ်ား ကင္းရေအာင္ ပ႒ာန္းေဒသနာေတာ္ လမ္းညႊန္ခ်က္ျဖင့္ ပူးေဆြး၊ ငုိေၾကြးျခင္းမ်ားကုိ ျဖစ္ေစတဲ့ အေၾကာင္းကုိျဖတ္ပါေလ။

အေၾကာင္းေကာင္း၍ အက်ဳိးေကာင္းၾကပါေစ….။



ေနာက္မွျဖစ္၍ ေက်းဇူးျပဳျခင္း ( ပစၧာတပစၥေယာ)

မင္းဟာ .. ငါ့ရဲ့ေနာက္ဆုံး ရည္းစားဆုိေပမယ့္  အခ်စ္ဆုံးမုိ႔ လက္ထပ္ခဲ့တာပါ… အသက္ထက္ဆုံး… သံသရာ ဆုံးသည့္တုိင္ေအာင္ မင္ဟာ .. ငါရဲ့ အခ်စ္ဆုံးျဖစ္ေနမွာပါ .. ဒါဟာ ေနာက္ဆုံး ငါရဲ့ႏွလုံးသားရဲ့ဆုံးျဖစ္ခ်က္ပါပဲ။
ေနာက္ဆုံးဆုိေပမယ့္.. အထင္မေသးပါနဲ႔ေနာ္.. “ ေနာက္ဆုံးပိတ္ အိပ္နဲ႔လြယ္” ဆုိသလုိ႔  တစ္ခါတရံမွာ ဆုႀကီး လာဒ္ႀကီးေတြ ရတတ္ပါေသးတယ္။

ေနာက္မွ ျဖစ္တဲ့ စိတ္၊ ေစတသိတ္ေတြက.. ေရွးေရွးကျဖစ္တဲ့ ရုပ္ေတြကုိ ကူညီေထာက္ပ့ံျခင္းကုိ ‘ပစၧာဇာတပစၥေယာ’ လုိ႔ေဟာေတာ္မူပါတယ္။

လူငယ္မ်ား အားက်ဖြယ္….
ေနာက္မွျဖစ္တဲ့စိတ္ဓာတ္ေတြက .. ဘဝကုိ အျမင့္မားဆုံးေရာက္ေအာင္ ပစၧာဇာတပစၥည္းျဖင့္ ေက်းဇူးျပဳတဲ့ သာဓကထုတ္ျပပါရေစ..
ေအဗရာဟမ္လင္ကြန္း ..  သူ႔ကုိ လူတုိင္းသိက်မွာပါ။ သူဟာ အေမရိကန္ႏုိင္ငံ သမုိင္းမွာ မွတ္တမ္းတင္ခဲ့တဲ့ ေငြဝယ္ကြ်န္ စနစ္ကုိျဖတ္သိမ္းႏုိင္ခဲ့တဲ့ သမၼတတေယာက္ပါ။
သူဟာ ဘဝအစမွာ ဘာဆုိဘာမွမရွိ ေက်ာင္းတက္ရန္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း တန္းေက်ာင္းဆုိ္တာ မၾကားဘူး။ သူေမြးဖြားတာက ရြာလုိ႔ေတာင္ သတ္မွတ္လုိ႔မရတဲ့  အေခါင္အျဖား ေခ်ာင္ၾကားထဲမွာ၊
လူပ်ဳိေပါက္အရြယ္မွ စာသင္ခဲ့ရ သုိ႕ေသာ္ ဆယ့္ႏွစ္လေတာင္ မျပည့္ခဲ့၊
ဒါေပမဲ့ ပစၧာဇာတပစၥည္းအက်ဳိးဆက္ ေနာက္မွ ေမြးဖြားေပၚေပါက္လာေသာ အေထာက္အပံမ်ားကား..
သူမွာ အရည္အခ်င္းေတြ စိတ္ဓာတ္ေတြ ရွိသည္၊
စိတ္ေကာင္း ႏွလုံးေကာင္းရွိသည္၊
မည္သူကုိမွ ရန္ညဳိးမထားတတ္၊
ပံုတုိပတ္စမ်ားျဖင့္ ခင္မင္ဖြယ္ စကားေျပာတတ္သည္၊
စာဖတ္ဝါသနာၾကီးသည္။
အတန္းပညာမရွိေသာ္လည္း ကုိယ္တုိင္ရွာ ပညာျဖင့္ ဘဝကုိျမွင့္တင္သည္၊
ရည္မွန္းခ်က္ၾကီးသည္၊
စူးစုိက္မႈ၊ စိတ္ရွည္သီးခံမႈ၊ ေျဖာင့္မတ္တည္ၾကည္မႈ စေသာ ေနာက္မွ ေမြးဖြားလာေသာ ပစၧာဇာပစၥည္း အက်ဳိးဆက္မ်ားက အေမရိကံႏုိင္ငံရဲ့ ‘သမၼတေအဗရာဟမ္လင္ကြန္း’ အျဖစ္ကုိ တင္ပုိ႔ေပးခဲ့သည္။

ပစၥည္းဟူသည္ မရွိေသး မျဖစ္ေသးေသာ အက်ဳိးတရားမ်ားကုိ ရွိေအာင္ျဖစ္ေအာင္ ေက်းဇူးျပဳျခင္း၊ ရွိၿပီးသား ၊ ျဖစ္ၿပီးသားကုိ တည္တံ့ခုိင္မာေအာင္ ေထာက္ပ့ံကူညီေသာအားျဖင့္ ေက်းဇူးျပဳျခင္းဟု ႏွစ္မ်ဴိးရွိရာတြင္ ပစၧာဇာတပစၥည္းသည္ ေထာက္ပ့ံကူညီေသာ အမ်ဳိးအစားးျဖစ္ပါတယ္။

‘စိတ္ပ်ဳိေတာ့ ကုိယ္ႏု’ ဟူေသာစကားရွိပါတယ္။ စိတ္ဓာတ္ႏုပ်ဳိလတ္ဆက္ပါက အသက္အရြယ္ႀကီးရင့္ေစကာမူ ရုပ္မက်ပဲ ႏုပ်ဳိ၍ “ မအုိေသးတဲ့သူ အပ်ဳိေလးနဲ႔တူ “ ဟုဆုိရေလာက္ေအာင္ ႏုပ်ဳိတတ္ပါတယ္။

 “စိတ္ေထာင္းေတာ့ ကုိယ္ေၾက” ဟူေသာ စကားလည္းရွိျပန္ပါတယ္။ ကင္ဆာ ေရာဂါရွိေနမွန္း မသိေသးေသာ သူသည္ မသိခင္က ဘာမွမျဖစ္သလုိပင္၊ သိၿပီဆုိလွ်င္ကား စိတ္ဓာတ္က်ကာ အေကာင္းပကတိမွ ခ်က္ခ်င္းပင္ လူနာၾကီးလုံးလုံးျဖစ္သြားတတ္ပါတယ္။

တတ္ေသာစိတ္က ရုပ္ခႏၶာတတ္ၾကြေအာင္ ေက်းဇူးျပဳ၍  က်ေသာစိတ္က ရုပ္ခႏၶာခ်ည့္နဲ႕ေအာင္ ေက်းဇူးျပဳျခင္းကုိ သေဘာေပါက္ကာ ပစၧာဇာတ ပစၥည္းကုိ ေကာင္စြားအသုံခ်၍ … စိတ္ရႊင္လန္း၍ ပန္းကေလးမ်ားလုိ႕ ကိုယ္လည္း လန္းၾကပါေစ။

အားႀကီးေသာမွီရာ ( ဥပနိႆယပစၥေယာ)

ခ်စ္ၾကသူႏွစ္ဦးတုိ႔  ခ်စ္ကြ်မ္းတဝင္ ခ်စ္လမ္းစဥ္နဲ႔  ခ်စ္ဗိမာန္တည္ေဆာက္ဖုိ႔အတြက္ ေနႏွင့္လ ေရႊႏွင့္ျမပမာ ေရႊလက္တြဲ ခုိင္ျမဲဖုိ႔ရာ အားၾကီးေသာ မွီရာ ( ဥပနိႆပစၥည္း) ေတြလုိအပ္ပါတယ္။

အားၾကီးတဲ့ မွီရာက ဘာေတြလဲဆုိေတာ့ ယုံၾကည္မႈဆုိတဲ့ (သဒၶါ) ေစာင့္ထိမ္းမႈဆုိတဲ့ (သီလ) စတဲ့သူေတာ္ေကာင္းတရားေတြရယ္၊ မိဘ၊ဆရာသမားေတြ၊ စိပြားေရးအဆင္ေျပလည္မႈေတြ စတာေတြပါ။

နိႆယပစၥည္၌   စိတ္ေတြ ရုပ္ေတြရဲ့ မွီရာတည္ရာကုိ ေဟာၿပီးလုိ႔ ယခု ကုသုိလ္၊ အကုသုိလ္၊ အဗ်ာကတ စေသာ စိတ္ေနသေဘာတရားမ်ား ႏွင့္ သစ္ပင္ ေတာေတာင္ ေရေျမစေသာ သက္မဲ့ရုပ္ဝတၳဳမ်ားနဲ႔ မိဘ၊ဆရာသမားစေသာ သက္ရွိပုဂၢဳိလ္းမ်ားဟားလည္း အားၾကီးေသာ မွီရာ ျဖစ္ေၾကာင္းဆက္လက္ေဟာၾကားျခင္းပါ။

အားၾကီးတဲ့ အမီွေကာင္းရရင္ေတာ့ ဘဝမွာ ေပ်ာ္ရႊင္ရမယ္၊ ၾကီးပြားေအာင္ျမင္မယ္၊ အမွီမွား (သုိ႔) အားၾကီးေသာမွီရာမဟုတ္ရင္ေတာ့…။ အကြဲအျပဲဇာတ္လမ္းေတြ၊ ဆုတ္ယုတ္ပ်က္စီးမႈေတြနဲ႔ ၾကဳံေတြ႔ရပါမယ္။

ရာသီဥတုမွန္လွ်င္ သီပင္ စားပင္မ်ား  မွန္ကန္စြာျဖစ္ထြန္း၍ စာဝတ္ေနေရးအဆင္ေျပပါမယ္။

ေခတ္ေပၚ အသစ္အဆန္မ်ား သုံးတတ္လွ်င္ ေလာကလူသားမ်ားအတြက္ အေကာင္းဥပနိႆပစၥည္းျဖစ္ေပမယ့္ အသုံးမတတ္လွ်င္ အာရုံေတြ ေထြျပား ေသာကမ်ားေသာ အဆုိးဥပနိႆယပစၥည္းျဖစ္တတ္ပါတယ္။

အာရုံေတြ ေထြျပား ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္မႈ ကင္းၾကေစဖုိ႔ အဆုိး/ အေကာင္း အားၾကီးေသာမွီရာ  ကြဲကြဲျပားျပား ခြဲခြဲျခားျခား နာလည္သေဘာေပါက္ၾကပါေစ..။

ထုိအတူ လင့္ဝတ္၊ မယားဝတ္ မိဘဝတ္၊ သားသမီဝတ္၊ ဆရာသမားဝတ္၊ တပည့္ဝတၱရားမ်ား ေက်းပြန္၍ တေယာက္ႏွင့္ တေယာက္ ေကာင္းေသာဥပနိႆပစၥည္းမ်ားျဖစ္ၾကပါေစ…။ အားၾကီေသာမွီရာ (ဥပနိႆယ)  သည္ တခါတရံ စိတ္ထားမတတ္က  ကုသုိလ္လုပ္ေနရင္းက  အကုသုိလ္တတ္ပါေသးတယ္။  ဥပမာ .. ငါသာ လွဴဒါးန္းႏုိင္တယ္ဆုိတဲ့ မာနမ်ား၊  ငါလုိ ဘယ္သူလွဴနုိင္သလဲဆုိတဲ့ ဒိ႒ိအကုသုိလ္မ်ား။

တစ္ခါတရံ အကုသုိလ္ အေၾကာင္းျပဳၿပီး ကုသုိလ္ျဖစ္ဖုိ႔ ေထာက္ပံကူညီတတ္ပါေသးတယ္၊   ဥပမာ.. ခ်စ္ၾကသူႏွစ္ဦး ဘုရားမွာဆုံေတြ႔ၾက၍ ဘုရားရွိုခိုးျခင္း၊ ပန္းလွဴဒါန္းျခင္း စသည္ကုသုိလ္မ်ားျဖစ္တတ္ပါတယ္။

လူသားမ်ား  မိမိပတ္ဝန္းက်င္မွာရွိတဲ့ သဘာဝေတာ ေတာင္ေရေျမ ၊ သိပၸံပညာေတြကုိ အေကာင္းဥပနိႆယ အျဖစ္အသုုံးခ်ႏုိင္ၾကပါေစ…။

အာရုံေတြ (အာရမၼဏပစၥေယာ)